Pentoksyfilina - charakterystyka, wskazania, środki ostrożności, skutki uboczne

Pentoksyfilina jest związkiem chemicznym pochodzenia organicznego oraz lekiem z grupy metyloksantyn. Wykazuje działanie rozszerzające naczynia krwionośne i poprawiające krążenie krwi. Substancja ta działa na wiele różnych komponentów układu krążenia.

Jednym z głównych efektów jest rozszerzanie naczyń krwionośnych, zarówno tętnic jak i żył. Na skutek jej stosowania dochodzi do poprawy krążenia obwodowego, poprawy ukrwienia błędnika oraz rozszerzenia naczyń mózgowych.

Pentoksyfilina bez recepty? Absolutnie nie. Leki zawierające tę substancję czynną dostępne są w aptekach wyłącznie za okazaniem recepty od lekarza. Dodatkowo, środków farmaceutycznych z tą substancją nie można kupić za pośrednictwem Internetu. Takie leki można dostać jedynie w aptekach stacjonarnych.

Pentoksyfilina najczęściej przepisywana jest pacjentom, którzy borykają się z:

• zaburzeniami obwodowego krążenia tętniczego np. w przebiegu miażdżycy czy cukrzycy,
• zaburzeniami krążenia żylnego
• angiopatią cukrzycową,
• zarostową chorobą naczyń tętniczych,
• zespołem pozakrzepowym, owrzodzeniami podudzi, zgorzelami,
• ostrymi bądź przewlekłymi zaburzeniami krążenia w obrębie siatkówki lub naczyniówki oka,
• zaburzeniami dotyczącymi ucha wewnętrznego, które są spowodowane zmianami krążenia,
• stanami niedokrwienia mózgu, stanami po udarze mózgu, zaburzeniami czynności mózgu pochodzenia naczyniowego.

Wskazaniem do stosowania substancji są również chromanie przestankowe.

Pentoksyfilina może wzmacniać działanie leków przeciwkrzepliwych, co podnosi ryzyko krwawienia. Zalecana jest obserwacja parametrów krzepliwości. Ponadto, lek może zwiększać działanie:

• leków przeciwnadciśnieniowych,
• leków diabetologicznych u pacjentów chorych na cukrzycę,
• insuliny.

Terapia pentoksyfiliną obarczona jest ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Wskutek zażywania leków zawierających tę substancję czynną, u pacjenta mogą wystąpić następujące dolegliwości:

• mdłości i wymioty,
• wzdęcia,
• rozwolnienie,
• uczucie pełności,
• uderzenia gorąca,
• zaczerwienienie skóry na twarzy,
• tachykardia,
• reakcje alergiczne np. swędzenie skóry, rumień, pokrzywka,
• obrzęk naczynioruchowy (bardzo rzadko),
• skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny (bardzo rzadko).

Wstrząs anafilaktyczny jest potencjalnie życiowo niebezpiecznym stanem, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. W przypadku jego wystąpienia do pacjenta należy wezwać pogotowie ratunkowe.

Pentoksyfilina jest dostępna w postaci doustnych tabletek, które można połknąć w całości, zazwyczaj po spożyciu posiłku. Oprócz tego związek może stanowić substancję czynną roztworów do wstrzyknięć bądź infuzji dożylnych. W trakcie ustalania dziennej dawki pentoksyfiliny, lekarz powinien wziąć pod uwagę różne czynniki takie jak: wiek pacjenta, stan zdrowia, cel leczenia, odpowiedź pacjenta na terapię.

Osoby, którym przepisano tabletki z pentoksyfiliną przyjmują zazwyczaj od 300 do 1200 mg substancji na dobę. U pacjentów poddawanych leczeniu dożylnemu dawka ta może wynosić od 100 do 600 mg pentoksyfiliny na dobę.

Substancja czynna pentoksyfilina występuje w kilku lekach, które są dostępne na polskim rynku farmaceutycznym. Znaleźć możemy ją w takich preparatach jak:

• Polfilin prolongatum, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 400 mg, 60 szt
• Agapurin SR 400, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 400 mg, 20 szt.
• Agapurin SR 600, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 600 mg, 20 szt.
• Agapurin, 100 mg, drażetki, 60 szt.
• Polfilin, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg / 5 ml, 5 ampułek.