Rozcięcie głowy u dziecka – pierwsza pomoc. Kiedy szyć?

Rozcięcie głowy, czyli przerwanie ciągłości skóry, to dość częsty uraz spowodowany upadkiem bądź uderzeniem. Może, choć nie musi, towarzyszyć mu uszkodzenie czaszki czy uraz mózgu.

Powierzchowny uraz powłok głowy, to znaczy otarcie naskórka, rozcięcie skóry, pojawienie się siniaka czy obrzęku w miejscu urazu zwykle nie jest groźne. Ważne jednak jest, by wiedzieć, co robić: jak udzielić pierwszej pomocy i kiedy zgłosić się do lekarza bądź na SOR.

Ma to duże znaczenie, ponieważ każdy uraz głowy może okazać się groźny w skutkach, a nawet lekkie uderzenie w głowę może sprawić, że tkanka mózgowa i naczynia krwionośne wewnątrz czaszki ulegną uszkodzeniu. Z tego powodu wszelkie urazy głowy powinny być traktowane poważnie, jako potencjalnie niebezpieczne.

Rozcięta głowa u dziecka, ale i dorosłego, zwykle obficie krwawi, co ma związek z tym, że skóra w tym miejscu jest bardzo ukrwiona. Oznacza to, że zwykle skaleczenie wymaga nałożenia opatrunku. Jeśli uszkodzenie powierzchni skóry nie jest głębokie i rozległe, można wykorzystać jałową gazę lub odpowiedni plaster.

Opatrunek należy przyłożyć w miejscu krwawienia i lekko uciskać przez około 10 minut. Po tym czasie trzeba dokonać oceny rany i ewentualnie podjąć decyzję o udaniu się do lekarza w celu założenia szwów. W

Rozcięcie głowy - kiedy szyć?

Samodzielnie można opatrywać wyłącznie lekkie rozcięcia głowy, otarcia i inne powierzchowne, niegroźne rany. Jeżeli uraz głowy doprowadził do przerwania ciągłości skóry głowy, co znaczy, że widać dwa odgraniczone brzegi rany, należy udać się do szpitala. Najpewniej konieczne będzie założenie szwów. Jeśli w ranę wbity jest jakiś przedmiot (np. drut czy gwóźdź), nie wolno go samodzielnie usuwać.

Gdy rozcięciu głowy u dziecka (ale i dorosłego) towarzyszy nie tylko silne krwawienie, ale inne niepokojące objawy, trzeba udać się do szpitala.

Na SOR należy się udać, gdy pojawia się:

• silny ból głowy,
• wymioty, nudności,
• senność,
• krwawienie z ucha lub nosa,
• widoczna deformacja czaszki (wklęśnięcie czaszki),
• widoczne kości czaszki w dnie rany,
• niesymetryczne źrenice (jedna źrenica jest wąska, druga szeroka),
• zaburzenia widzenia, zamazane widzenie,
• niewyraźna mowa,
• zawroty głowy, zaburzenia równowagi,
• zaburzenia pamięci,
• nagła zmiana zachowania, pobudzenie, niepokój, splątanie,
• utrata przytomności.

Gdy zranione w głowę dziecko jest nieprzytomne, ma problemy z mową lub widzeniem, pojawiają się drgawki, problemy z utrzymaniem równowagi i koordynacji ruchowej lub obserwuje się wyciek przejrzystego płynu z nosa czy uszu, trzeba natychmiast wezwać pogotowie.

Jeżeli ból głowy po jej rozcięciu bądź innym urazie utrzymuje się kilka dni, a dziecko skarży się na złe samopoczucie, koniecznie trzeba wykonać tomografię głowy, na którą może skierować wyłącznie neurolog (nie pediatra czy lekarz pierwszego kontaktu).

Gdy pojawiają się objawy wstrząśnienia mózgu u dziecka bądź pęknięcia czaszki, do czasu karetki pogotowia należy monitorować jego stan, a także unieruchomić głowę i szyję. Gdy dochodzi do zatrzymania oddechu, należy wykonać resuscytację krążeniowo-oddechową.

Urazy głowy u dzieci mogą dotyczyć nie tylko powłok czaszki: skóry, tkanki podskórnej, mięśni, ale również kości czaszki lub struktur położonych w czaszce: mózgu i naczyń krwionośnych. Uraz głowy w klasyfikacji ICD-10 opatrzone są symbolami S00-S09. Wyróżnia się:

• powierzchniowe urazy głowy,
• otwarte rany głowy,
• złamanie kości czaszki i twarzoczaszki,
• zwichnięcie, skręcenie i naderwanie stawów i więzadeł głowy,
• uraz nerwów czaszkowych,
• uraz oka i oczodołu,
• uraz śródczaszkowy,
• uraz zmiażdżeniowy głowy,
• amputację urazową części głowy,
• inne i nieokreślone urazy głowy.

Na szczęście większość urazów głowy u dzieci to urazy lekkie, powierzchowne, dotyczące powłok czaszki. Jeżeli nie występują żadne niepokojące objawy i jedynym śladem urazu jest niewielki obrzęk, krwiak pod skórą czy otarcie naskórka, konsultacja lekarza zazwyczaj nie jest konieczna.