Stężenie cynku w moczu

Cynk jest to metal pełniący bardzo ważną funkcję w organizmie, bowiem umożliwia prawidłową pracę układu odpornościowego. Jest składnikiem ok. 60 enzymów w naszym organizmie. Odpowiedzialny jest za regulację metabolizmu węglowodanów oraz białek. Z jego najważniejszych działań można wymienić detoksykację alkoholu w wątrobie lub mineralizację kośćca. Wpływa także na metabolizm protein oraz przekształcanie w energię kalorii zawartych w produktach spożywczych. Cynk bierze udział w produkcji prostaglandyn oraz innych substancji, które odpowiedzialne są za ciśnienie krwi, częstotliwość rytmu serca i pracę gruczołów łojowych.

Cynk może być stosowany pomocniczo w leczeniu cukrzycy oraz niedoczynności tarczycy, ponieważ stymuluje wydzielanie hormonów, których brak wywołuje te choroby. Odpowiedzialny jest także za prawidłowy poziom witaminy E we krwi. Wspomaga gojenie ran, a także wykorzystany jest w leczeniu trądziku. Poprawia stan skóry, włosów i paznokci. Istnieje jeszcze wiele funkcji cynku w organizmie, ale już na podstawie tych można wywnioskować, że cynk w organizmie jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka. Dlatego też warto badać poziom cynku.

Do określenia zawartości cynku w badaniu ogólnym moczu konieczny jest mocz z dobowej zbiórki. Przyjmuje się, że w ciągu doby z moczem powinno zostać wydalone 300 - 600 μg, tj. 4,6 - 9,2 μmol/24 godz.
Wartości te można odpowiednio wzajemnie przeliczyć, korzystając z współczynnika przeliczeniowego:
μmol/l x 65,4 = μg/24 godz.

oraz

μg/dl x 0,0153 = μmol/24 godz.

Wartość wydalanego cynku w moczu może zmieniać się u różnych osób. Zależna jest przede wszystkim od diurezy i dostarczania cynku w diecie.

Nadmiar cynku w moczu jest spowodowany jego dużą podażą w diecie lub złym przyswajaniem go w jelicie cienkim, co z kolei może być wynikiem alkoholizmu, marskości wątroby, porfirii ostrej, cukrzycy typu II, zatrucia ołowiem, proteinurii oraz leczenia związkami chelatującymi.

Stwierdzenie wysokiego stężenia cynku w moczu, może być oznaką:

• zmniejszonej przyswajalności cynku w wyniku nadużywania alkoholu;
• marskości alkoholowej wątroby;
• zaburzeń metabolizmu białek oraz węglowodanów prowadzących do miażdżycy lub cukrzycy (cukrzyca typu II);
• zmian we krwi;
• zmian aktywności hormonalnej;
• zatrucia metalem ciężkim – ołowiem;
• współistnieniem proteinurii;
• współistnieniem porfirii ostrej;
• zmian aktywności enzymatycznej;
• leczeniem związkami chelatującymi.

Badanie ogólne moczu jest proste i bezbolesne, umożliwia także zdiagnozowanie poważnych chorób. Cynk jest ważnym pierwiastkiem dla prawidłowego funkcjonowania organizmu, dlatego też warto badać jego poziom zarówno w moczu, jak i we krwi.

Źródła

1. Pozapalne zaburzenia funkcji wątroby
2. Dembińska-Kieć A., Naskalski J.W., Diagnostyka laboratoryjna z elementami biochemii klinicznej, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-137-2
3. Tomaszewski J., Diagnostyka laboratoryjna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2001, ISBN 83-200-3591-0
4. Kokot F., Kokot S. Badania laboratoryjne - zakres norm i interpretacja, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2002, ISBN 83-200-2711-X