Przejdź na WP

Szczepienie na wściekliznę

Wścieklizna to niebezpieczna dla życia choroba zakaźna, która dotyka ssaków, w tym również człowieka. Człowiek może zarazić się przez ugryzienie, zadrapanie lub kontakt ze śliną lub krwią chorego zwierzęcia. Zarażone mogą być zarówno zwierzęta dzikie, jak i domowe. Szczepienie przeciwko wściekliźnie to szczepionka inaktywowana zawierająca zabity wirus wścieklizny, która jest stosowana zarówno w celach profilaktycznych, jak i leczniczych.

Zobacz film: "Powikłania po szczepieniach"

spis treści

1. Kto powinien zaszczepić się przeciwko wściekliźnie?

Szczepienie ochronne przeciwko wściekliźnie jest zalecane w następujących przypadkach:

  • osoby szczególnie narażone na zarażenie wścieklizą: weterynarze, strażnicy leśni pracujący na zagrożonych terenach, laboranci, myśliwi, osoby pracujące ze zwięrzętami itd.

  • osoby przebywające w odosobnieniu, szczególnie na terenach zagrożonych, które w razie potrzeby nie miałyby szybkiego dostępu do nowoczesnej szczepionki.

Inne sposoby zapobiegania wściekliźnie to: ostrożne podchodzenie do nieznanych zwierząt, noszenie rękawiczek i maski podczas autopsji podejrzanych zwierząt.

Szczepienie przeciwko wściekliźnie w celach leczniczych jest zalecane w następujących przypadkach:

  • ugryzienie lub podrapanie przez zwierze chore na wściekliznę,

  • kontakt z krwią lub płynami ustrojowymi (śliną) zwierząt lub ludzi chorych na wściekliznę,

  • kontakt bezpośredni z nietoperzem zarażonym wścieklizną lub przebywanie w jaskini, w której znajdowały się chore nietoperze,

  • przypadkowe zaszczepienie żywą szczepionką dla zwierząt.

Poza tym po ugryzieniu psa lub innego zwierzęcia chorego na wściekliznę należy jak najszybciej przemyć ranę wodą z mydłem, zdezynfekować ją alkoholem lub roztworem jodu, odłożyć ewentualne szycie rany na co najmniej 48 godzin oraz zastosować równocześnie profilaktykę przeciw tężcowi.

Szczepienie na wściekliznę
Szczepienie na wściekliznę (Zdjęcie autorstwa Steve Garner / CC BY 2.0)

Szczepienie przeciwko wściekliźnie powinno być wykonane w ciągu 24 godzin od ugryzienia. Okres inkubacji wirusa jest zwykle bardzo długi, dlatego szczepienie może być również wykonane po powrocie z podróżny, podczas której doszło do kontaktu z chorym zwierzęciem.

Po ugryzieniu podawana jest szczepionka w sześciu dawkach:
Dawka I - jak najszybciej od kontaktu z chorym zwierzęciem.
Dawka II - 3 dni po pierwszej dawce.
Dawka III - 1 tydzień od pierwszej dawki.
Dawka IV - 2 tygodnie od pierwszej dawki.
Dawka V - miesiąc od pierwszego szczepienia.
Dawka VI - 3 miesiące od pierwszej dawki.

2. Skutki uboczne szczepionki przeciw wściekliźnie

Szczepionka przeciwko wściekliźnie jest generalnie dobrze tolerowana. Możliwe skutki uboczne to:

  • reakcje miejscowe (zaczerwienienie, ból, stwardnienie skóry) występują w 10% przypadków,

  • reakcje ogólne z gorączką i osłabieniem trwające 24 godziny są bardzo rzadkie (1% przypadków),

  • reakcje alergiczne.

Następny artykuł: Szczepienia przeciw gruźlicy

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Ważne tematy