Szczepienie na wściekliznę

Wścieklizna to niebezpieczna dla życia choroba zakaźna, która dotyka ssaków, w tym również człowieka. Człowiek może zarazić się przez ugryzienie, zadrapanie lub kontakt ze śliną lub krwią chorego zwierzęcia. Zarażone mogą być zarówno zwierzęta dzikie, jak i domowe. Szczepienie przeciwko wściekliźnie to szczepionka inaktywowana zawierająca zabity wirus wścieklizny, która jest stosowana zarówno w celach profilaktycznych, jak i leczniczych.

1. Kto powinien zaszczepić się przeciwko wściekliźnie?

Szczepienie ochronne przeciwko wściekliźnie jest zalecane w następujących przypadkach:

  • osoby szczególnie narażone na zarażenie wścieklizą: weterynarze, strażnicy leśni pracujący na zagrożonych terenach, laboranci, myśliwi, osoby pracujące ze zwięrzętami itd.

  • osoby przebywające w odosobnieniu, szczególnie na terenach zagrożonych, które w razie potrzeby nie miałyby szybkiego dostępu do nowoczesnej szczepionki.

Zobacz film: "Powikłania po szczepieniach"

Inne sposoby zapobiegania wściekliźnie to: ostrożne podchodzenie do nieznanych zwierząt, noszenie rękawiczek i maski podczas autopsji podejrzanych zwierząt.

Szczepienie przeciwko wściekliźnie w celach leczniczych jest zalecane w następujących przypadkach:

  • ugryzienie lub podrapanie przez zwierze chore na wściekliznę,

  • kontakt z krwią lub płynami ustrojowymi (śliną) zwierząt lub ludzi chorych na wściekliznę,

  • kontakt bezpośredni z nietoperzem zarażonym wścieklizną lub przebywanie w jaskini, w której znajdowały się chore nietoperze,

  • przypadkowe zaszczepienie żywą szczepionką dla zwierząt.

Poza tym po ugryzieniu psa lub innego zwierzęcia chorego na wściekliznę należy jak najszybciej przemyć ranę wodą z mydłem, zdezynfekować ją alkoholem lub roztworem jodu, odłożyć ewentualne szycie rany na co najmniej 48 godzin oraz zastosować równocześnie profilaktykę przeciw tężcowi.

Szczepienie przeciwko wściekliźnie powinno być wykonane w ciągu 24 godzin od ugryzienia. Okres inkubacji wirusa jest zwykle bardzo długi, dlatego szczepienie może być również wykonane po powrocie z podróżny, podczas której doszło do kontaktu z chorym zwierzęciem.

Po ugryzieniu podawana jest szczepionka w sześciu dawkach:
Dawka I - jak najszybciej od kontaktu z chorym zwierzęciem.
Dawka II - 3 dni po pierwszej dawce.
Dawka III - 1 tydzień od pierwszej dawki.
Dawka IV - 2 tygodnie od pierwszej dawki.
Dawka V - miesiąc od pierwszego szczepienia.
Dawka VI - 3 miesiące od pierwszej dawki.

2. Skutki uboczne szczepionki przeciw wściekliźnie

Szczepionka przeciwko wściekliźnie jest generalnie dobrze tolerowana. Możliwe skutki uboczne to:

  • reakcje miejscowe (zaczerwienienie, ból, stwardnienie skóry) występują w 10% przypadków,

  • reakcje ogólne z gorączką i osłabieniem trwające 24 godziny są bardzo rzadkie (1% przypadków),

  • reakcje alergiczne.

spis treści
rozwiń
Następny artykuł: Szczepienia przeciw gruźlicy

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!