Tyle magnezu powinniśmy przyjmować. Aktualne normy i objawy przedawkowania

Magnez stanowi jeden z najobficiej występujących składników mineralnych w ludzkim organizmie – zaraz po wapniu, sodzie oraz potasie. W organizmie każdego człowieka znajduje się około 25 g magnezu, z czego ponad połowa wchodzi w skład z wapniem, fosforem i występuje w kościach. Dzięki tak pokaźnym zapasom tego składnika w tkankach kostnych, inne tkanki mogą liczyć na wsparcie w razie niedoboru.

Około 25 procent magnezu jest w mięśniach, zaś pozostała znajduje się w płynach ustrojowych i różnych organach (w sercu, wątrobie, nerkach i trzustce). Magnez obecny jest również we krwi, a najwięcej jest go w krwinkach - dwa razy więcej niż w osoczu (jest to zaledwie 1 proc. puli całkowitego magnezu.)

Trudno nie docenić roli, jaką magnez odgrywa w organizmie. Wśród około 600 procesów metabolicznych, które odbywają się w ustroju, magnez uczestniczy w ponad 300 z nich. Przede wszystkim pełni kluczową rolę w metabolizmie komórkowym - im szybciej działa metabolizm, tym większe jest zapotrzebowanie na magnez.

Magnez wspiera regenerację żywych komórek, funkcjonowanie mięśni, wzmacnia odporność, chroni przed uczuleniami, cukrzycą typu 2 i hamuje proces starzenia się. Wspomaga proces usuwania toksyn z organizmu, chroni serce przed arytmią i przyczynia się do obniżenia ciśnienia krwi.

Jednocześnie sprzyja rozwojowi kości i zębów, koi skołatane nerwy, zapewnia spokojny sen, łagodzi objawy depresji, migreny i odkwasza organizm. Patrząc na to z tej perspektywy, całkowicie zasłużone jest miano, jakie otrzymał - to pierwiastek życia.

Według tabeli zamieszczonej w książce ,"Abecadło witamin i pierwiastków" Stanisława K. Wiąckowskiego, dzienne zapotrzebowanie na magnez wśród dorosłych osób wynosi 300-400 mg. Dokładne wskazanie tej ilości jest jednak nie lada wyzwaniem, ponieważ zapotrzebowanie uzależnione jest od różnych czynników – tych podstawowych, jak płeć i wiek, a także bardziej zaawansowanych, jak stan fizjologiczny organizmu. Duże znaczenie ma również w tym przypadku rodzaj i ilości stresu, na jaki jesteśmy narażeni. Zarówno stres o podłożu fizycznym, jak i emocjonalnym wpływa na ubytki tego pierwiastka.

Dokładnych wyliczeń zapotrzebowania nie ułatwiają zależności między innymi składnikami pokarmowymi, takimi jak fosfor, wapń, potas, białko czy też laktoza.

Zdaniem ekspertów magnez najlepiej się wchłania, gdy dostarcza się go w regularnych, niewielkich dawkach - może to być na przykład 100 mg w posiłku. Według szacunków, z całej puli magnezu, którą spożywamy, jedynie ok. 30-40 proc. wchłania nasz organizm. Kluczowe jest również uwzględnienie odpowiednich proporcji między pierwiastkiem życia a wapniem.

Normy opracowane dla dzieci wskazują na zalecane dzienne spożycie na poziomie 80-130 mg/dzień, a dla młodzieży to ilość 240-410 mg/dzień. Zwiększonych dawek potrzebują częściej panowie niż panie, zaś u kobiet zapotrzebowanie rośnie w trakcie ciąży (360-400 mg/dzień) oraz w okresie karmienia piersią (320-360 mg/dzień).

Nadmiar magnezu w organizmie jest stosunkowo rzadko spotykanym zjawiskiem. Dostarczenie zbyt wysokich ilości magnezu razem z dietą jest bowiem dość trudne. Dlaczego? Jest to zasługa ciężkiej pracy, jaką wykonują nasze nerki - tak skutecznie radzą sobie z wydalaniem nadmiaru magnezu, że bardzo mało prawdopodobne jest, by ten pierwiastek osiągnął toksyczne stężenie. Istotne jest jednak podkreślenie, że w przypadku niewydolności nerek stężenie "pierwiastka życia" w surowicy może mieć tendencje do wzrostu, w takim przypadku bowiem usuwanie nadmiaru magnezu wraz z moczem jest upośledzone.

Nadmiar magnezu, występujący pod nazwą hipermagnezemia, jest rzadkim schorzeniem. Diagnozuje się go wtedy, gdy poziom magnezu w surowicy przekracza 1,1 mmol/l. Wśród najbardziej charakterystycznych i najczęściej występujących objawów nadmiaru magnezu wyróżnia się:

• zmęczenie, osłabienie, letarg, senność,
• zaburzenia oddychania,
• zatrzymywanie moczu,
• bóle głowy,
• bóle mięśni,
• zaburzenia rytmu serca, nieregularne bicie serca, zatrzymanie akcji,
• tiki,
• stany depresyjne,
• wymioty.

Nadmiar tego składnika mineralnego, wynoszący ponad 600 mg, przyczynia się nie tylko do pogorszenia wchłaniania i aktywności wapnia, ale skutkuje często problemami z trawieniem, np. biegunką. Podawanie dożylnie magnezu w zbyt dużej ilości może zadziałać wręcz narkotycznie i hipnotycznie, zwalnia czas reakcji i bardzo mocno relaksuje.

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl

Źródła

1. Dagmara Dąbek