USG doppler ciał jamistych

spis treści
rozwiń

Obecnie badanie usg jest powszechnie stosowane w medycynie. Nie ma specjalności medycznej, w której nie byłoby ono przydatne, często w celu pierwszej szybkiej diagnostyki. Nowoczesne aparaty umożliwiają także dokładne obrazowanie i wyciąganie wniosków unikając obciążających badań inwazyjnych. Właśnie mała inwazyjność, praktycznie nieszkodliwość samego badania, zerowe ryzyko powikłań jest najważniejszą cechą usg. Jej wartość jest nieoceniona zarówno w rozpoznawaniu chorób, jak i w kontroli wyników leczenia.

1. USG prącia

Badanie dopplerowskie prącia służące różnicowaniu zaburzeń erekcji (ED- erectile dysfunction) wprowadził do praktyki medycznej urolog Tom Lue w 1985 roku, dzięki wcześniejszemu odkryciu przez Viraga, że iniekcje do ciał jamistych prącia papaweryny wywołują wzwód.

Zobacz film: "Osobowość seksualna"

Usg prącia wykonuje się u pacjentów z zaburzeniami erekcji, u których w wyniku badania lekarskiego podejrzewa się impotencję pochodzenia naczyniowego, polegającą na upośledzonym dopływie lub odpływie krwi z członka w czasie jego wzwodu. Za pomocą techniki dopplerowskiej można zmierzyć przepływ krwi w tętnicach głębokich prącia po farmakologicznie wykonanym wzwodzie.

Czym jest impotencja?
Czym jest impotencja?

Impotencja to niemoc płciowa, która powoduje zmniejszanie sprawności seksualnej. Jeśli zaburzenia są...

zobacz galerię

2. Przebieg badania USG penisa

Badanie powinno być wykonane w komfortowych, intymnych warunkach. Pacjent układa się w pozycji leżącej. W celu wywołania erekcji stosuje się środki rozszerzające naczynia - papawerynę w dawce 40-60 mg lub prostaglandyny E1 w dawce 5-20 ug. Wywołują one erekcję bez pobudzenia seksualnego. Jest to bardzo ważny moment badania, gdyż iniekcję należy wykonać dokładnie w naczynia jamiste, gdyż zbyt powierzchowne podanie środka farmakologicznego może spowodować powstanie obrzęku lub martwicę skóry prącia. Przepływ krwi, w trakcie tak wywołanej erekcji, zwiększa się 8-10-krotnie w porównaniu ze stanem spoczynku prącia. Pełna sztywność członka zwykle następuje po ok. 20 minutach. Lekarz początkowo za pomocą przykładanej do członka sondy usg lokalizuje ciała jamiste i naczynia krwionośne. W następnej kolejności określany jest przebieg tętnic głębokich w ciałach jamistych i określana jest prędkość przepływu krwi w ich świetle. Zwykle pełną diagnostyczną ocenę przepływu krwi w naczyniach prącia rozpoczyna się po kilku minutach od wstrzyknięcia środków farmakologicznych.

3. Przydatność badania USG prącia

Usg prącia nie jest badaniem podstawowym w diagnostyce zaburzeń erekcji. Przeważnie proponuje się je mężczyznom, u których podstawowe leczenie farmakologiczne nie przynosi oczekiwanego efektu. Zwykle taka sytuacja dotyczy około 15-20% mężczyzn z zaburzeniami erekcji.

Na podstawie badania usg prącia można różnicować rodzaj zaburzeń naczyniowych. Podstawą jest zmierzenie dwóch prędkości krwi w naczyniach głębokich prącia: prędkości szczytowo-skurczowej (ang. skrót PSV) oraz końcowo-rozkurczowej (ang. skrót EDV). Gdy dopływ krwi do członka jest prawidłowy, prędkość PSV osiąga wartości powyżej 30 cm/s. Obniżenie tej prędkości, a więc i dopływu krwi oznacza występowanie patologii i może być powodowane przez miażdżycę naczyń tętniczych lub zmiany włókniste. Gdy patologią jest nadmierny odpływ krwi z członka w czasie erekcji, wartość EDV ulega zwiększeniu powyżej 7 cm/s. Stany takie mogą być powodowane przez włóknienie błony białawej lub obecność przetok tętniczo-żylnych. U części osób zaburzony dopływ krwi do penisa może współistnieć z nadmiernym odpływem poprzez układ żylny.

4. Postępowanie po otrzymaniu wyniku badania USG prącia

Dalsze zalecenia leczenia i postępowania zależą od otrzymanych wyników badania.

Gdy badanie ukazuje, że dopływ krwi jest nieznacznie zmniejszony, a odpływ żylny prawidłowy, zaleca się modyfikację leczenia farmakologicznego, zwykłe poprzez zwiększenie dawki przepisywanych leków.

W sytuacji gdy wzmożony jest odpływ żylny, z zachowanym prawidłowym dopływem krwi, pacjentom zaleca się próbę zastosowania aparatów próżniowych. W swoim mechanizmie działania poprzez ucisk specjalnego gumowego pierścienia u podstawy członka pozwalają one zahamować na pewien czas odpływ krwi i odbycie satysfakcjonującego stosunku seksualnego. Gdy po wykonaniu iniekcji do penisa nie pojawia się wzwód lub jest on niewielki, należy podejrzewać poważne zaburzenia erekcji o tle naczyniowym. Gdy dopływ krwi jest znacznie upośledzony, nawet zwiększanie dawek obecnie dostępnych leków zwykle nie przynosi efektów i u takich pacjentów trzeba rozważyć zastosowanie leczenia inwazyjnego poprzez wszczepienie protezy prącia.

Następny artykuł: Badania laboratoryjne w impotencji

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!