Trwa ładowanie...

Wentrykulografia – przebieg badania, wskazania i powikłania

Wentrykulografia to badanie diagnostyczne wykonywane pod kontrolą aparatu rentgenowskiego, które pozwala ocenić czynność lewej komory serca. Jest inwazyjne, wymaga bowiem nakłucia dużych naczyń i wprowadzenia cewnika, przy pomocy którego podaje się kontrast. Jakie są wskazania do wykonania badania? Jak przebiega wentrykulografia i jakie są możliwe powikłania?

Zobacz film: "Kieszonkowe EKG"

spis treści

1. Co to jest wentrykulografia?

Wentrykulografia jest inwazyjnym badaniem stosowanym w diagnostyce czynności serca. Polega na podaniu kontrastu (na przykład jodu) za pomocą cewnika, a następnie wykonaniu serii zdjęć rentgenowskich. Najczęściej wykonuje się wentrykulografię lewostronną, rzadziej prawostronną.

Badanie cechuje się wysoką powtarzalnością wyników i obiektywną oceną, niezależną od osoby wykonującej badanie.

W trudnych przypadkach, które wymagają bardziej zaawansowanego obrazowania, stosuje się wentrykulografię radioizotopową (RNV, radionuclide ventriculography). To badanie lewej jamy serca za pomocą radioaktywnych izotopów krótkożyciowych, wykorzystujące zwykle technet Tc-99m.

Wentrykulografia radioizotopowa jest badaniem służącym do oceny funkcji skurczowej i rozkurczowej mięśnia sercowego, które wykonuje się w zakładach medycyny nuklearnej. W Polsce, w codziennej praktyce kardiologicznej, stosuje się ją stosunkowo rzadko.

2. Cele wentrykulografii

Dzięki wentrykulografii możliwe jest dokładne zobrazowanie zarówno anatomii, jak i pracy serca. Ponieważ jest to badanie szczegółowe, można określić czynność oraz frakcję wyrzutową lewej komory, a dzięki analizie kurczliwości mięśnia sercowego ustalić przyczynę zaburzenia pracy serca.

Podczas oceny kurczliwości lewej komory serca, gdy czynność skurczowa nie jest prawidłowa, badanie wykazuje:

  • zmniejszony zakres skurczu (hipokineza),
  • brak kurczliwości (akineza),
  • skurczowe uwypuklanie się segmentu ściany lewej komory (dyskineza).

Badanie umożliwia również ocenę stopnia zaawansowania wad serca i poziom ciśnienia wewnątrzsercowego (wentrykulografia lewostronna). Możliwe jest także uwidocznienie nieprawidłowości budowy lewej komory (takich jak skrzeplina czy tętniak).

Rekomendowane przez naszych ekspertów

3. Wskazania do wentrykulografii

Wentrykulografię wykonuje się w przypadku istotnych wskazań medycznych, takich jak:

  • ocena obecności skrzeplin lub tętniaków w jamach serca,
  • ocena zastawki mitralnej i aortalnej oraz wad serca,
  • ocena kurczliwości lewej komory,
  • ocena anatomicznej budowy jam serca,
  • ocena nieprawidłowych połączeń jam serca,
  • ocena zastawkowych fal zwrotnych,
  • ocena frakcji wyrzutowej lewej komory,
  • obliczenie objętości końcoworozkurczowej i końcowoskurczowej.

Wentrykulografię przeprowadza się w pracowniach hemodynamicznych, w znieczuleniu miejscowym. Należy być na czczo.

4. Jak przebiega wentrykulografia?

Wentrykulografia za pomocą cewnika rozpoczyna się od dezynfekcji pachwiny udowej pacjenta. Następnie podawane jest znieczulenie miejscowe i wprowadzany jest cewnik naczyniowy. Ten przechodzi przez tętnicę udową do aorty i zastawkę aortalną do lewej komory. Gdy znajduje się we właściwym miejscu, podaje się kontrast i po kwadransie wykonuje serię zdjęć rentgenowskich.

Rejestracja obrazów kurczącego się serca w spoczynku trwa kilkanaście minut. Podczas badania wentrykulogram oblicza tzw. wskaźniki angiograficzne:

  • wskaźnik objętości wyrzutowej – SVI,
  • wskaźnik sercowy – CI,
  • wskaźnik objętości końcoworozkurczowej – EDVI,
  • wskaźnik objętości końcowoskurczowej – ESVI,
  • frakcję wyrzutową – EF.

Z kolei podczas wentrykulografii izotopowej do organizmu wprowadza się izotop promieniotwórczy. Ten gromadzi się w określonych narządach, a dzięki wysyłanemu przez niego promieniowaniu można śledzić drogę, jaką pokonuje. Jego rozkład pozwala badać funkcje serca oraz innych narządów.

Badanie zleca się w szczególnych przypadkach, na przykład u pacjentów z nieprawidłowościami w spoczynkowym zapisie EKG, rytmem ze stymulatora czy nietypowymi formami zawału mięśnia sercowego, przy niejednoznacznym rozpoznaniu kardiomiopatii.

5. Powikłania po badaniu

Wentrykulografia jest badaniem inwazyjnym i obarczonym dużym ryzykiem powikłań, takich jak:

  • krwiak w miejscu zakładania cewnika i miejscowe krwawienie,
  • komorowe zaburzenia przewodzenia i rytmu,
  • krwiak jamy opłucnej,
  • uszkodzenie ścian naczyń podczas wprowadzania cewnika do jam serca, przebicie mięśnia sercowego przez cewnik naczyniowy,
  • uszkodzenie mięśnia sercowego,
  • zakażenie,
  • zawał mięśnia sercowego,
  • udar mózgu,
  • odma opłucnowa,
  • zawał płuca,
  • swędząca wysypka, reakcja anafilaktyczna na podany kontrast.

Polecane dla Ciebie

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.

    Pomocni lekarze

    Szukaj innego lekarza