Wirus bostoński - objawy, leczenie, profilaktyka

Chorobę bostońską wywołuje wirus Coxackie, który rozprzestrzenia się z niezwykłą prędkością. Objawem wirusa bostońskiego jest wysypka. Na podeszwach stóp, wnętrzu dłoni i opuszkach palców oraz na powierzchni podniebienia i języka zarażonego nim dziecka pojawia się wysypka, dlatego początkowo, w związku z objawami choroba bostońska może być mylona z ospą. W przypadku choroby bostońskiej objaw ten nie występuje jednak na powierzchni całego ciała, a znamiona często się zlewają.

Z biegiem czasu czerwone plamki w czasie bostonki przekształcają się w wypełnione płynem surowiczym czerwone pęcherze. Na ok. 2 dni przed pojawieniem się na skórze nieestetycznych zmian, maluchom dokuczają takie objawy wirusa bostońskiego jak gorączka, często ból gardła, biegunka, silne osłabienie i drażliwość, a także brak apetytu. W niektórych przypadkach – choć zdarza się to niezwykle rzadko – w przebiegu choroby bostońskiej objawy nie pojawiają się.

Wirus bostoński może zostać przekazany wraz ze śliną, wydzieliną z nosa czy na skutek kontaktu z płynem wypełniającym pęcherze. Dzieci chore na chorobę bostońską pozostawiają mikroby na dotykanych przez siebie przedmiotach, np. zabawkach, dlatego też wirusem tak szybko zarażają się inni. Choć bostonką najłatwiej zarażają się dzieci, to nie oznacza to że zarażenie wirusem bostońskim u dorosłych jest niemożliwe. Zarażenie wirusem bostońskim u dorosłych jest możliwe, jeśli dana osoba akurat doświadcza spadku odporności.

Choć dolegliwości związane z chorobą bostońską potrafią być bardzo dokuczliwe, rodzice nie mają większych powodów do obaw. Objawy wirusa bostońskiego z reguły ustępują samoistnie po upływie 7-10 dni, jednak konieczna jest wizyta u lekarza, który wdroży odpowiednie leczenie. Małemu pacjentowi zaleca się najczęściej zażywanie stosownych do jego wieku środków o działaniu przeciwbólowym oraz przeciwgoraczkowym. Istotne jest także właściwe nawodnienie organizmu. Rodzice powinni przypilnować, by pociecha w czasie choroby bostońskiej nie rozdrapywała pęcherzy, gdyż może to doprowadzić do powstania infekcji bakteryjnej.

Choć choroba bostońska nie zagraża życiu, nie możemy bagatelizować objawów bostonki i rezygnować z konsultacji ze specjalistą, czekać aż sama minie. Takie zachowanie może prowadzić do powstania niebezpiecznych powikłań po chorobie bostońskiej, takich jak np. zapalenie mięśnia sercowego czy pleudorydnia, czyli podrażnienie opłucnej objawiające się silnym bólem zlokalizowanym z boku klatki piersiowej. Zdarza się również, że w wyniku powikłań po chorobie bostońskiej dochodzi do zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych bądź krwotocznego zapalenia spojówek. Wirus bostoński jest niebezpieczny także dla kobiet w ciąży, gdyż może spowodować poronienie.

• Najpopularniejsze choroby wieku dziecięcego
• Szczepienia przeciwko chorobom dziecięcym
• Typowe choroby wieku dziecięcego

Choroba bostońska jest przenoszona drogą kropelkową, dlatego przyjęło się, że okres zarażania wirusem bostońskim trwa do momentu przyschnięcia wszystkich krostek. Jednak nie oznacza to, że okres zarażania wirusem definitywnie się zakończył. Warto wziąć pod uwagę, że wirus bostoński jest wydalany z kałem przez ok.4 tygodnie od wyzdrowienia. Oznacza to, że okres zarażania wirusem bostońskim trwa do całkowitego usunięcia wirusa z organizmu.

Przed wirusem bostońskim można się obronić. Aby zminimalizować ryzyko zakażenia wirusem bostońskim, w okresach kiedy niebezpieczeństwo zarażenia jest największe, należy pamiętać o kilku prostych zasadach.

Przede wszystkim – częste pranie. Najlepiej, aby zaraz po powrocie dziecka z przedszkola jego rzeczy od razu lądowały w pralce. Niezwykle istotne profilaktyce wirusa bostońskiego jest także restrykcyjne przestrzeganie zasad higieny. Aby zminimalizować ryzyko zarażenia się wirusem bostońskim należy nauczyć malucha częstszego mycia rączek. Ważne jest także, by nie korzystał ze sztućców i kubków innych dzieci, a także nie częstował się ich kanapkami. Dobrym nawykiem jest ponadto regularna dezynfekcja zabawek i szkolnych przyborów.