Zbadali, jak witamina D3 chroni kości. Wyniki były zaskakujące

Mateusz Różański
Woman with pills or capsules on hand and a glass of water
woman, pill, pills, water, glass, taking, medicine, pregnant, female, health, home, person, healthy, vitamins, sick, medication, beautiful, sleeping, caucasian, white, medical, young, take, care, drug, illness, ill, sickness, pain, hand, closeup, pretty, lifestyle, healthcare, indoors, vitamin, treatment, background, antibiotic, holding, brunette
Źródło zdjęć: © Adobe Stock

Fińscy badacze przeanalizowali, jak przyjmowanie witaminy D wpływa na stan kości osób po 60. roku życia i ich odporność na złamania. Części badanych podano uderzające dawki witaminy.

Od dziesięcioleci witamina D3 uchodzi w powszechnej świadomości za niezastąpiony filar mocnego szkieletu i podstawowy oręż w profilaktyce osteoporozy. Przekonanie to sprawia, że wielu seniorów – w trosce o swoje stawy i kości – regularnie sięga po suplementy diety, często wybierając preparaty o dawkach wielokrotnie przekraczających standardowe zapotrzebowanie.

 Dawka uderzeniowa

Czy jednak to rzeczywiście zabezpiecza przed bolesnymi urazami w podeszłym wieku? Na to pytanie postanowili odpowiedzieć naukowcy z Uniwersytetu Wschodniej Finlandii, a wyniki ich wieloletniej obserwacji rzucają nowe światło na sens masowej suplementacji.


WIDEO
Polacy biorą garściami. "Kilkanaście leków to jest standard"

W ramach rzetelnego, randomizowanego badania klinicznego znanego jako FIND (Finnish Vitamin D Trial) badacze objęli opieką niemal dwa i pół tysiąca osób – mężczyzn po 60. roku życia oraz kobiet mających przynajmniej 65 lat. Uczestników podzielono losowo na trzy grupy kontrolne. Pierwsza z nich otrzymywała placebo, druga zażywała dziennie 1600 jednostek międzynarodowych (IU) witaminy D3, trzecia zaś dawkę uderzeniową – aż 3200 jednostek na dobę. 

Wnioski okazały się dla wielu zaskakujące: żadna z podawanych dawek nie zmniejszyła ryzyka złamań kości w stopniu istotnym statystycznie. Co więcej, w trakcie trwania suplementacji w grupie przyjmującej 1600 IU zarejestrowano 73 złamania, podczas gdy u osób stosujących placebo było ich zaledwie 49. Z kolei u pacjentów zażywających najwyższą dawkę odnotowano 52 urazy, co stanowiło wynik niemal identyczny z grupą kontrolną.

Koincydencja nie oznacza współzależności

Eksperci natychmiast uspokajają jednak przed pochopnymi wnioskami – wyższa liczba urazów przy dawce umiarkowanej nie oznacza, że witamina D uszkadza kości. Brak podobnego zjawiska przy dawce podwójnej (3200 IU) wskazuje, że mieliśmy do czynienia z losową anomalią statystyczną, a nie bezpośrednim, toksycznym działaniem preparatu. Na końcowy obraz nie wpłynęły również płeć, wiek badanych, ich masa ciała, przebyte upadki czy jednoczesne przyjmowanie wapnia.

Fińska specyfika

Dlaczego zatem interwencja nie przyniosła spodziewanej ochrony, mimo że badania krwi potwierdziły wyraźny wzrost stężenia witaminy D w organizmach uczestników? Klucz do rozwiązania tej zagadki tkwi w wyjściowym stanie odżywienia seniorów. W Finlandii od lat powszechnie wzbogaca się żywność – przede wszystkim nabiał i tłuszcze do smarowania – w ten cenny mikroskładnik. W efekcie ponad 90 procent badanych już w momencie startu eksperymentu cieszyło się optymalnym nasyceniem ustroju witaminą D.

Fińskie obserwacje doskonale wpisują się w szerszy konsensus wypracowany przez światową medycynę, w tym wyniki wielkich badań ze Stanów Zjednoczonych oraz Australii. Płynie z nich jednoznaczna, uspokajająca lekcja: witamina D pozostaje absolutnie fundamentalna dla prawidłowego metabolizmu kości, a jej suplementacja jest bezdyskusyjną koniecznością u osób zmagających się z klinicznym niedoborem. Jeśli jednak nasz organizm ma już pod dostatkiem tego związku, przyjmowanie kolejnych megadawek w tabletkach nie da kościom dodatkowej tarczy ochronnej.

Źródło: Rynek Zdrowia

Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.

Wybrane dla Ciebie