Fibrynogen

Fibrynogen jest jednym z czynników krzepnięcia krwi. Należy do białek osocza. Wytwarzany jest w wątrobie. Fibrynogen zaangażowany jest w końcowej fazie procesu krzepnięcia. Przechodzi w białko fibrylarne – fibrynę (inaczej włóknik), które współtworzy skrzep krwi. Badanie fibrynogenu znalazło zastosowanie w diagnostyce DIC (zespół rozsianego wewnątrznaczyniowego wykrzepiania), a także w monitorowaniu jego leczenia. To badanie krwi wykonuje się także, gdy pojawiają się długotrwałe krwawienia o nieznanej etiologii. Wysoki poziom fibrynogenu oznaczany jest, gdy występują infekcje, stany zapalne, choroby serca. Niski poziom fibrynogeny występuje w wyniku niedożywienia lub gdy współistnieje nabyty lub wrodzony brak syntezy fibrynogenu.

Spis treści:
  1. 1. Jak wygląda badanie fibrynogenu i kiedy jest wykonywane?
  2. 2. Wyniki badania fibrynogenu

1. Jak wygląda badanie fibrynogenu i kiedy jest wykonywane?

Krew jest zwykle pobierana z żyły od wewnętrznej strony łokcia. Obszar nakłucia zostaje oczyszczony specjalnym środkiem dezynfekującym. Przed badaniem nie jest wymagane żadne specjalne przygotowanie, ale jak każde badanie krwi powinno się je wykonywać na czczo. Lekarz może zlecić to badanie, w przypadku wystąpienia problemów z krzepnięciem krwi.
Badanie fibrynogenu wykonywane jest u osób, u których pojawiają się epizody niewyjaśnionych krwawień, szczególnie przedłużające się krwawienia. Jego pomiar przeprowadzany jest jako badanie pomocnicze w diagnostyce zespołu rozsianego wewnątrznaczyniowego wykrzepiania (DIC) łącznie z badaniem PT, aPTT, liczbą płytek krwi, d-dimerów czy badaniem produktów degradacji fibryny (FDP).

Objawy mogące świadczyć o DIC są wskazaniem do wykonania tego badania i są to:

  • krwawienia z dziąseł
  • nudności
  • wymioty
  • bóle brzucha i mięśni; 
  • zmniejszenie ilości wydalanego moczu.

Badanie fibrynogenu, oprócz diagnozowania DIC, stosowane jest również do oceny jego leczenia. Czasami, ale bardzo rzadko, to badanie krwi wykonywane jest w celu monitorowania zaawansowania choroby przewlekłej, np. wątroby, a także stosowane jest, łącznie z badaniem białka C-reaktywnego, do oceny ryzyka rozwoju chorób układu sercowo-naczyniowego. Oznaczanie poziomu fibrynogenu bywa przeprowadzane również w diagnostyce wrodzonego niedoboru czynników krzepnięcia krwi lub ich nieprawidłowego działania, a także do monitorowania układu krzepnięcia u osób z wykrytym nabytym zaburzeniem krzepnięcia.

2. Wyniki badania fibrynogenu

Prawidłowy poziom fibrynogenu we krwi wynosi 200 - 500 mg/dl, (2 - 5 g/l). Zakresy wartości mogą się nieznacznie różnić pomiędzy poszczególnymi laboratoriami.

Niski poziom fibrynogenu
Niski fibrynogen występujący przewlekle może być spowodowany:

Gwałtowny spadek poziomu fibrynogenu może być wynikiem jego dużego zużycia, np. w przebiegu zespołu rozsianego wykrzepiania naczyniowego (DIC) lub niektórych nowotworów. Obniżony poziom fibrynogenu pojawia się także w wyniku częstej transfuzji krwi, ponieważ wraz z czasem przechowywana krew traci fibrynogen. Do innych czynników powodujących niski poziom fibrynogenu należy, np. nadmierna aktywność białek proteolitycznych, odpowiedzialnych za rozkład fibrynogenu i fibryny. Do obniżenia stężenia fibrynogenu w osoczu przyczynia się także zażywanie androgenów, sterydów anabolicznych, barbituranów i niektórych leków fibrynolitycznych.

Wynik niższy niż prawidłowy może być związany również z istnieniem nieprawidłowego fibrynogenu. Dzieje się tak w rzadkiej chorobie jaką jest dysfibrynogenemia. W wyniku mutacji geny powstaje nieprawidłowe białko i funkcja fibrynogenu jest zaburzona.

Wysoki poziom fibrynogenu
Wysoki fibrynogen związany jest zaś z reakcjami zapalnymi lub uszkodzeniem tkanek (tzw. białko ostrej fazy).

Główne przyczyny podwyższonego poziomu fibrynogenu to:

Podwyższenie poziomu fibrynogenu związane jest także z ciążą, paleniem papierosów, zażywaniem doustnych środków antykoncepcyjnych, estrogenów i hormonalną terapią zastępczą.

Bibliografia

  • Jastrzębska M. Diagnostyka laboratoryjna w hemostazie, OINPHARMA, Warszawa 2009, ISBN 978-83-61364-05-4
  • Hyla-Klekot L., Kokot F., Kokot S. Badania laboratoryjne - Zakres norm i interpretacja, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011, ISBN 978-83-200-4301-3
  • Szczeklik A. (red.), Choroby wewnętrzne, Medycyna Praktyczna, Kraków 2011, ISBN 978-83-7430-289-0

Źródła zewnętrzne

Porozmawiaj o tym na Forum Zdrowie »
Lubię to!
0
Komentarze
Wyloguj

Porady ekspertów

Co oznacza podwyższony fibrynogen w badaniu krwi?

Mam na imię Ksenia, mam 35 lat. Oto moje wyniki badania krwi: APTT 36 (26-36), PT 100 (80-100),...

 Redakcja abcZdrowie Porady udziela Redakcja abcZdrowie Redakcja abcZdrowie.pl to zespół doświadczonych i zaangażowanych osób, z których wielu to eksperci z dziedziny medycyny, dla których dbałość o zdrowie to priorytet.
+ Załóż wątek

Dyskusje na forum

pokaż 5 następnych

Artykuły Fibrynogen

Badanie krwi Interpretacje badań OB, CRP, fibrynogenu

Badanie krwi wykonuje się, by określić stan zdrowia chorego. Jest to jedno z podstawowych badań, które może stać się wstępem do zdiagnozowania konkretnego problemu zdrowotnego. Do często wykonywanych badań krwi należą: test OB, test PRC oraz...

Zamknij Załóż konto
Zamknij Logowanie

Nie masz konta? Załóż teraz

Zapomniałem hasło Przypomnij hasło

Zamknij

Wypełnij swoje dane

Ryzyko schorzeń często zależne jest od płci, wieku i wykonywanego zawodu

Wiek determinuje zarówno ryzyko schorzeń, jak i rodzaj leczenia

Dzięki informacji o Twojej lokalizacji i ubezpieczeniu, będziemy mogli zaproponować Ci najlepszych specjalistów i kliniki zajmujące się Twoim problemem

-

Dane kontaktowe potrzebne są nam do powiadomienia Cię o odpowiedziach specjalistów

Akceptuję regulamin zadawania pytań.
Cofnij