Autohemoterapia – na czym polega leczenie własną krwią?

Autohemoterapia to krwiolecznicza metoda z zakresu medycyny alternatywnej, która polega na wstrzyknięciu w mięsień niewielkiej ilości własnej krwi. Przez zwolenników leczenia niekonwencjonalnego zabieg ten jest uznawany za skuteczną praktykę immunomodulacyjną.

Entuzjazmu nie podzielają środowiska lekarskie. Lekarze zwracają uwagę, że efekty działania metody nie są pewnikiem, nie istnieją naukowe dowody potwierdzające jej skuteczność. Nieznane są również dokładnie jej skutki uboczne.

Ponieważ autohemoterapia przez medycynę konwencjonalną nie jest uznawana za pełnoprawną metodę leczniczą, wykorzystuje się ją wyłącznie w medycynie niekonwencjonalnej.

Zabieg autohemoterapii polega na wstrzyknięciu w mięsień pośladkowy lub ramienia pobranej uprzednio od pacjenta krwi. Wystarczy jej niewielka ilość (2,5 –10 mililitrów). Do iniekcji używa się zarówno czystej krwi, jak i krwi wymieszanej z wodą utlenioną, solą fizjologiczną, lekami homeopatycznymi, składnikami mineralnymi czy niewielką dawką antygenów.

Autohemoterapia nie jest zabiegiem popularnym i powszechnie stosowanym, a liczba indywidualnych gabinetów, w których wykonywane są zabiegi, nie jest duża. Zabieg jest odpłatny, kosztuje zwykle 100 złotych, a w przypadku zastosowania domieszek – 120 zł.

Autohemoterapia to tak zwane leczenie stymulacyjne. Oznacza to, że organizm jest pobudzany do walki z chorobą przez określony bodziec, w tym przypadku własną krew.

Zastrzyki z własnej krwi nie leczą choroby, a wzmacniają jedynie układ immunologiczny. Autohemoterapia nazywana jest leczeniem bodźcowym. Stanowi element wzmacniający cały organizm Jak to działa?

Mechanizm działania jest taki sam, jak w przypadku stawianych baniek, powodujących powstawanie podskórnych krwiaków. Obydwie metody zwiększają naturalne zdolności obronne organizmu do walki z różnymi schorzeniami.

Po wstrzyknięciu własnej krwi dochodzi do powstania niewielkiego odczynu zapalnego. To efekt aktywacji procesów immunologicznych. Organizm, po otrzymaniu z własnej krwi organizm, otrzymuje informację, że coś się dzieje.

Zostają aktywowane reakcje obronne, wzrasta między innymi ilość przeciwciał. Fałszywy alarm skutkuje mobilizacją organizmu. Wzmocnieniu ulegają mechanizmy obronne.

Wzrasta odporność. To dlatego autohemoterapia, podobnie jak inne metody immunomodulacyjne jest stosowana w sytuacji, gdy naturalne siły odpornościowe nie radzą sobie z czynnikiem infekcyjnym.

Autohemoterapia ma na celu wzmocnienie organizmu, dlatego stosuje się ją przy różnych dolegliwościach, takich jak:

• infekcje układu oddechowego: przeziębienie, grypa, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc,
• gruźlica płuc,
• choroby uszu,
• alergie,
• choroby układu pokarmowego: zapalenie żołądka, zapalenie trzustki, choroby wątroby, choroby pęcherzyka żółciowego, zapalenie jelit, zaparcia,
• choroby układu moczowo-płciowego: zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie nerek, zaburzenie miesiączkowania, stany zapalne przydatków, zapalenie błony śluzowej macicy,
• zaburzenia okołomenopauzalne,
• stany depresyjne, nerwice, nerwobóle,
• bóle głowy, migreny
• brak apetytu,
• zaburzenia snu.

Choć zwolennicy medycyny niekonwencjonalnej twierdzą, że autohemoterapia jest metodą bezpieczną i można stosować ją bez ograniczeń, generalnie terapii własną krwią nie wykorzystuje się u kobiet w ciąży.

Przeciwwskazaniem jest również karmienie dziecka piersią. Należy zachować ostrożność w przypadku osób po przebytym zawale, cierpiących na zaburzenia krzepliwości krwi czy rytmu serca.

Z autohemoterapią wiążą się również skutki uboczne. Zdarza się gorączka, wysypka czy wędrujący ból. Co interesujące według zwolenników medycyny naturalnej są to zjawiska pozytywne, ponieważ świadczą o tym, że zmobilizowany, pobudzony do działania organizm się broni, a ciało się oczyszcza z toksyn.

Środowiska lekarskie sygnalizują, że z uwagi na to, iż nie ma gwarancji jałowości pobieranej, a następnie wstrzykiwanej do mięśnia krwi, istnieje ryzyko zakażenia.