Biocenoza pochwy - prawidłowa, interpretacja wyników
Biocenoza pochwy jest częstym badaniem diagnostycznym. Pojęcie biocenozy pochwy jest stosowane zamiennie z oceną stopnia czystości pochwy, biologią pochwy, badaniem flory pochwy lub rozmazem z pochwy.
Biocenoza pochwy - prawidłowa
Biocenozą pochwy nazywa się populacje drobnoustrojów, które zasiedlają nabłonek pochwy kobiety i mają charakter biofilmu. Ocena środowiska pochwy ma podstawowe znaczenie dla zdrowia i pracy narządów rodnych kobiety.
Na utrzymanie prawidłowej biocenozy pochwy wpływają różne czynniki. Wśród nich wymienić należy:
- sytuacja hormonalna (ciąża, cykl płciowy, pokwitanie, przekwitanie);
- zabiegi chirurgiczne;
- nieprzestrzeganie zasad higieny;
- niekontrolowane zażywanie antybiotyków;
- nawyki seksualne.
Jak zminimalizować ryzyko stanów zapalnych pochwy?
Czystość pochwy jest badaniem polegającym na pobraniu wymazu z pochwy i ocenie mikroskopowej wydzieliny. Badanie określa, jakie mikroorganizmy bytują w pochwie, czy w drogach rodnych kobiety są obecne drobnoustroje chorobotwórcze, czy istnieje stan zapalny i jaki ma on charakter.
Biocenoza pochwy - interpretacja wyników
Wyniki badania biocenozy otrzymuje się w stopniach czystości pochwy:
- stopień I – to obraz prawidłowy, w wymazie stwierdza się pałeczki kwasotwórcze;
- stopień II – w środowisku pochwy oprócz bakterii kwasotwórczych występują inne bakterie oraz krwinki białe;
- stopień III – stwierdza się małą ilość pożytecznych bakterii, dominują liczne chorobotwórcze drobnoustroje i krwinki białe;
- stopień IV – nie występują pałeczki kwasotwórcze, poza bakteriami stwierdza się grzyby lub pasożytnicze pierwotniaki.
Biocenoza pochwy może być wykonana bez zlecania lekarza. Kobieta powinna zgłosić się na badanie, gdy pojawią się objawy procesu zapalnego: świąd pochwy i sromu, upławy oraz objawy stanu zapalnego dróg moczowych. Czystość pochwy wykonuje się w kontroli leczenia przeciwzapalnego.
Źródła
- Bakteryjne zapalenia pochwy
- Dębski R. Ginekologia kliniczna Tom 1-3, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-013-9
- Szewczyk E.M. Diagnostyka bakteriologiczna, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, ISBN 83-01-14473-4
- Bręborowicz G. (red.), Ginekologia, Urban & Partner, Wrocław 2006, ISBN 83-89581-39-6
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
