Bób - wartości odżywcze, właściwości zdrowotne, gotowanie

Bób (Vicia faca) to warzywo strączkowe cenione za względu na posiadane właściwości odżywcze i lecznicze. Jest to jedna z pierwszych roślin uprawianych przez człowieka.

W Polsce bób hodowany jest do bezpośredniego spożycia, kiszenia i mrożenia. Jest to roślina jednoroczna, która osiąga około 100 cm wysokości, każdy strąk posiada 3-4 jadalne nasiona.

Bób jest niezwykle zdrowym warzywem, który wykazuje szereg właściwości prozdrowotnych. Przede wszystkim jest świetną alternatywą dla mięsa i produktów odzwierzęcych ze względu na wysoką zawartość białka (7,6 g na 100 g ugotowanego bobu).

Roślina powinna znaleźć się w menu osób z chorobami układu krążenia, które powinny ograniczyć ilość spożywanego mięsa i nasyconych kwasów tłuszczowych.

Bób cechuje również niska zawartość sodu, a wysoka ilość potasu i błonnika, co przekłada się na regulowanie ciśnienia tętniczego krwi i redukcję poziomu cholesterolu we krwi.

Warzywo sprzyja także leczeniu niedokrwistości mikrocytarnej wynikającej z niedoboru żelaza oraz anemii megaloblastycznej, spowodowanej niewystarczającą ilością kwasu foliowego i witaminy B12 w organizmie.

Składniki te przyczyniają się do tworzenia krwinek czerwonych, niezbędnych do rozprowadzania tlenu do wszystkich komórek w ciele. Bób jest naturalnym źródłem lewodopy, czyli aktywnej formy dopaminy, neuroprzekaźnika potrzebnego do przechodzenia impulsów w układzie nerwowym.

Z tego względu bób wspomaga sprawność ruchową, funkcjonowanie układu nerwowego i chroni przed rozwojem choroby Parkinsona. Warzywo może być stałym elementem diety odchudzającej, ze względu na niską zawartość tłuszczu i znaczącą ilość błonnika w składzie. Bób sprzyja redukcji masy ciała i na dłużej zachowuje uczucie sytości.

Bób jest też zalecany kobietom w ciąży ze względu na wysoką zawartość kwasu foliowego. Według zaleceń Instytutu Żywności i Żywienia, kobieta ciężarna powinna spożywać minimum 400 mikrogramów witaminy B9 każdego dnia, składnik ten przeciwdziała wystąpieniu ciężkich wad rozwojowych u płodu.

Bób nie jest zalecany osobom ze zdiagnozowaną dną moczanową, ponieważ kwas moczowy jest ostatnim produktem przemiany puryn obecnych w tej roślinie. Częste spożywanie bobu w tej sytuacji może doprowadzić do wystąpienia między innymi kamicy nerkowej.

Warzywo strączkowe może wywołać reakcję alergiczną, zwłaszcza u pacjentów chorych na fawizm (chorobę fasolową). Bób może odpowiadać również za pogorszenie samopoczucia u osób mających problemy z układem pokarmowym, ponieważ wzmaga wzdęcia i fermentację jelitową.

Spożycie rośliny powinny ograniczyć także pacjenci z insulinoopornością lub cukrzycą (również ciążową), ponieważ indeks glikemiczny ugotowanego bobu wynosi 80.

Do gotowania należy wybierać intensywnie zielone ziarna, o gładkiej skórce, bez plam. Bób należy opłukać pod strumieniem zimnej wody, następnie przełożyć do garnka, zalać wodą, tak by było jej 2 razy więcej niż ziaren i wsypać płaską łyżkę cukru.

Całość doprowadzamy do wrzenia, dodajemy szczyptę soli i ewentualnie ząbek czosnku lub kilka gałązek kopru. Gotujemy pod przykryciem przez 15-30 minut. Bób można jeść po obraniu lub razem ze skórką.