Bromokryptyna – skutki uboczne, przeciwwskazania, wskazania i działanie

Bromokryptyna to półsyntetyczny alkaloid sporyszu i substancja czynna leków, które wykorzystuje andrologia, endokrynologia, geriatria, ginekologia i położnictwo, neurochirurgia, neurologia i onkologia kliniczna. Ma to związek z tym, że wpływa na układ endokrynny (dokrewny), układ płciowy żeński, a także układ nerwowy i narządy zmysłów.

Substancję opatentowano w 1968 roku, a wprowadzono na rynek farmaceutyczny w roku 1975 jako lek Parlodel. Z czasem pojawił się także Bromocorn, Bromergon i Pseudogravin.

Bromokryptyna jest agonistą receptora D2 (wiąże się także z receptorami D1). Oddziałuje na komórki poprzez wytwarzanie dopaminy. To monoamina hamująca wytwarzanie i wydzielanie prolaktyny oraz wydzielanie hormonu wzrostu.

Dzięki temu bromokryptyna jest lekiem, który:

• łagodzi objawy choroby Parkinsona,
• wykazuje działanie przeciwdepresyjne,
• wspomaga leczenie akromegalii,
• hamuje laktację,
• hamuje wydzielanie hormonu wzrostu (GH),
• wspiera terapię przeciwparkinsonowską,
• hamuje wydzielanie prolaktyny (PRL),
• reguluje lub pobudza cykl menstruacyjny.

Bromokryptyna jest wydawana z przepisu lekarza (bromokryptyna bez recepty nie jest dostępna). Wskazaniem do jej stosowania jest:

• choroba Parkinsona,
• akromegalia,
• hiperprolaktynemia u mężczyzn i kobiet,
• gruczolak wydzielający prolaktynę (typu prolaktynoma).

Bromokryptyna znajduje także zastosowanie u kobiet:

• w schorzeniach przebiegających z zaburzeniami wydzielania prolaktyny, to jest przy bezpłodności, zaburzeniach cyklu, braku fazy lutealnej,
• w schorzeniach niezależnych od prolaktyny, to jest przy bezowulacyjnych cyklach miesiączkowych czy w zespole wielotorbielowatych jajników.

Bromokryptynę, ze względów medycznych, wykorzystuje się także w celu zapobiegania lub hamowania laktacji poporodowej, mlekotoku z normoprolaktynemią oraz w rozpoczynającym się popołogowym zapaleniu piersi (nie jest zalecana w celu rutynowego hamowania laktacji lub zmniejszania objawów poporodowego bólu i obrzęku piersi).

Dawkowanie bromokryptyny zależy głównie od wskazań. Zasada jest taka, by terapię rozpoczynać od małych dawek, dążąc do osiągnięcia stężenia we krwi, które jest optymalne, to jest najbardziej skuteczne. Nie podaje się przy tym więcej niż 30 mg substancji na dobę. Lek zawsze powinien być przyjmowany w trakcie posiłku.

I tak:

• przy zaburzeniach miesiączkowania i bezpłodności podaje się dawki bromokryptyny w zakresie od 2,5 do 7,5 mg na dobę do ponownego pojawienia się owulacji lub ustabilizowania się cyklu,
• w chorobie Parkinsona dawka początkowa bromokryptyny wynosi 1,25 mg na dobę, po czym zwiększa się ją co tydzień o kolejne 1,25 mg; efekt terapeutyczny obserwuje się po mniej więcej 6-8 tygodniach; lek można stosować w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym,
• w celu zapobiegania bądź hamowania laktacji (z przyczyn medycznych) oraz po rozpoznaniu rozwoju popołogowego zapalenia piersi, bromokryptynę stosuje się pierwszego dnia 2,5 mg, a następnie 5 mg na dobę przez 14 dni.

Przeciwwskazaniem do stosowania bromokryptyny jest:

• nadwrażliwość na substancję leczniczą lub inne alkaloidy sporyszu, a także pozostałe substancje obecne w leku,
• choroba układu krążenia, taka jak: niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca (choroba wieńcowa) i inne choroby sercowo-naczyniowe,
• nadciśnienie tętnicze u kobiet ciężarnych, rzucawka, stan przedrzucawkowy, także po porodzie i w połogu,
• obecne lub przebyte ciężkie zaburzenia psychiczne,
• wada zastawkowej serca podczas echokardiografii.

Bromokryptyna, jak każdy lek, może wywołać działania niepożądane. Skutki uboczne związane z terapią tą substancją to przekrwienie błony śluzowej nosa, nudności, wymioty, splątanie, omamy, urojenia, hipotensja ortostatyczna, napady senności, nasilenie objawów psychotycznych.

Długotrwałe leczenie bromokryptyną może prowadzić do zwłóknień opłucnej, płucnej czy tkanki zaotrzewnowej. Mogą o tym świadczyć bóle pleców czy obrzęki kończyn dolnych.

Bromokryptyna w ciąży i w czasie laktacji

Gdy kobieta przyjmująca bromokryptynę zaszła w ciążę, a nie istnieją wskazania do jej dalszego stosowania, należy ją odstawić. Niemniej nie stwierdzono negatywnego wpływu substancji na przebieg ciąży.

Ponieważ bromokryptyna hamuje laktację, nie powinna być stosowana przez kobiety, które chcą karmić dzieci piersią.