Bulimia

Bulimia (bulimia nervosa) obok anoreksji to zaburzenia łaknienia. Różnica między nimi polega na tym, że osoby cierpiące na anoreksję znacznie ograniczają racje żywieniowe, a bulimiczki - wręcz przeciwnie. Bulimię charakteryzują napady niekontrolowanego objadania się, po których chora prowokuje wymioty lub stosuje środki przeczyszczające. Przyczyny bulimii mają podłoże psychiczne, a wiążą się zazwyczaj z zaburzeniem postrzegania samej siebie i swojego ciała. Bulimiczki robią sobie krzywdę pragnąć uzyskać idealną, szczupłą sylwetkę, nawet wtedy, gdy nie mają nadwagi. Leczenie bulimii obejmuje zazwyczaj psychoterapię.

Jak nie dać się oszukać i kupić dobrą żywność?


Przyczyny bulimii

Obsesja na punkcie własnego ciała

Początkowo zaburzenia w postrzeganiu własnej wagi niczym nie przypominają problemu. Przecież każdy z nas mniej lub bardziej interesuje się swoim wyglądem...

Na bulimię zazwyczaj chorują kobiety w wieku pomiędzy 18 a 25 rokiem życia. Masa ciała bulimiczek zwykle nie jest zmniejszona i oscyluje w górnych granicach normy.

ROZWIĄŻ TEST

Wydaje Ci się, że masz bulimię? Rozwiąż nasz test i przekonaj się, czy to możliwe. Odpowiedz na dziesięć prostych pytań.

Schorzenie charakteryzuje się nawracającymi niekontrolowanymi atakami objadania się, a następnie stosowaniem zabiegów, które mają przeciwdziałać skutkom przejedzenia: prowokowanie wymiotów, stosowanie środków przeczyszczających i odwadniających, lewatyw. Spożywanie zwykle pokarmów wysokokalorycznych odbywa się w ukryciu i towarzyszy mu poczucie winy i dyskomfortu. Dlatego częstym objawem towarzyszącym bulimii jest depresja, która prowadzi do prób samobójczych - jako wyraz bezradności wobec choroby. Strach przed przytyciemzwiększa się, pojawia się także poczucie winy, które jest chwilowo łagodzone kolejnym napadem. Uznaje się, że za przyczynę bulimii odpowiada szereg różnych czynników.

Czynniki biologiczne

Predyspozycje do zachorowań występują w szczególności, kiedy ktoś w rodzinie cierpiał z powodu depresji lub otyłości. Niektóre badania wykazują, żedo czynników wystąpienia bulimii należą również:

  • przewlekle podniesiony poziom hormonu stresu - kortyzolu,
  • zaburzenia poziomu greliny - hormonu odpowiedzialnego m.in. za odczuwanie głodu,
  • zaburzenia funkcji neuroprzekaźników.

    Czynniki psychologiczne

Na powstanie bulimii mają również wpływ problemy emocjonalne, m.in.: niska samoocena, poczucie beznadziejności życia, problemy z kontrolowaniem zachowań impulsywnych, niestabilność emocjonalna, nieumiejętność wyrażania gniewu. W rodzinach chorych na bulimię często obserwuje się konfliktowość. Objawy bulimii związane są ze środowiskiem rodzinnym, w którym dziecko nie ma poczucia bezpieczeństwa. Matki osób chorób na bulimię mają tendencje do bycia bardzo krytycznymi, a także zdystansowanymi emocjonalnie względem swoich dzieci.

Czynniki socjologiczne

W kulturze Europy Zachodniej, mass media i kolorowe pisma kreują wizerunek kobiety – przeważnie bardzo szczupłej modelki - przez co są one poddawane presji, aby być szczupłymi.

Wyróżnia się dwa typy bulimii. Pierwszy z nich to typ przeczyszczający, czyli taki, w którym po napadzie żarłoczności następuje prowokowanie wymiotów, używanie środków przeczyszczających. Drugi to typ nieprzeczyszczający, w którym zamiast przeczyszczania się środkami farmakologicznymi i wymuszania wymiotów chorzy, w ramach działań kompensacyjnych, stosują ścisłą dietę, ograniczając ilość spożywanych pokarmów bądź też wykonują dużo wyczerpujących ćwiczeń (tzw. bulimia sportowa).

Diagnostyka bulimii

Bulimia to choroba przewlekła, która może doprowadzić do śmierci. W trakcie jej przebiegu występują liczne powikłania zdrowotne. W wyniku częstych wymiotów i biegunek dochodzi do niedoboru potasu i chloru, który prowadzi do niebezpiecznych dla życia zaburzeń rytmu serca. Często występuje odwodnienie organizmu, które prowadzi do zaburzeń pracy nerek oraz powoduje suchość skóry. Charakterystycznym objawem są obrzęki ślinianek przyusznych oraz zniszczenie szkliwa nazębnego, które przyczynia się do rozwoju próchnicy. W jamie ustnej często pojawiają się nadżerki i owrzodzenia gardła oraz przełyku. Zaburzenie odżywiania prowadzi do niedokrwistości oraz prowadzi do nieregularności cyklu miesiączkowego. Rzadko następuje całkowite wstrzymanie miesiączki.

Kryteria diagnostyczne bulimii:

  • Występowanie nawracających epizodów objadania się (co najmniej 2 razy tygodniowo w ciągu 3 mies.), w czasie których następuje spożywanie dużych ilości pokarmu;
  • Osoba chora uporczywie koncentruje się na jedzeniu i odczuwa silne pragnienie lub poczucie przymusu jedzenia;
  • Pacjent usiłuje przeciwdziałać efektom tycia za pomocą jednej lub więcej z następujących metod: prowokowanie wymiotów, wywoływanie biegunek, kolejne okresy głodowania, stosowanie: leków obniżających łaknienie, preparatów moczopędnych;
  • Samoocenianie siebie jako osoby otyłej oraz zaburzający strach przed przytyciem, które czasem przechodzą w depresję.

    Leczenie bulimii

Istnieje kilka sposobów leczenia bulimii. Farmakoterapia (podawanie leków) jest często dość skuteczna. Jednak panuje pogląd, że profesjonalne leczenie bulimii powinno obejmować psychoterapię, ze szczególnym uwzględnieniem terapii behawioralno-poznawczej oraz terapii rodzinnej.

Terapia poznawczo-behawioralna jest oparta na założeniu, że wzorzec fałszywego myślenia o swoim ciele, będący podstawą bulimii, może być rozpoznany i zmieniony. Terapia interpersonalna polega na zwalczaniu depresji i lęków, które mogą być podłożem zaburzenia odżywiania razem z czynnikami socjologicznymi, które wpływają na zachowania związane z jedzeniem. Ten rodzaj terapii całkowicie pomija kwestie wagi, jedzenia czy wizerunku własnego ciała.

Terapia rodziny może być skuteczna w przypadku pacjentów i młodych, i starszych. Opiekunowie często mają silne poczucie winy oraz lęk. Inna częsta sytuacja, to gdy rodzic zbyt angażujący się w życie swojego chorego dziecka niejako wspomaga zaburzenie odżywiania z różnych powodów.

Niektórzy terapeuci stosują połączenie elementów właściwych dla różnych rodzajów psychoterapii, tworząc indywidualne podejście dla danego przypadku. Na przykład prowadzenie dziennika żywienia i emocji w połączeniu z elementami terapii psychodynamicznej daje pozytywne efekty w wielu przypadkach zaburzeń odżywiania, w tym bulimii.

Weronika Buczkowska, ponad rok temu

Bibliografia

  • Krzyżowski J., Psychiatria transkulturowa. Warszawa, Medyk sp z o.o., 2002.

Zaburzenia odżywiania

Komentarze (13)
~aska,,była bulimiczka
~aska,,była bulimiczka 2 tygodnie temu

zaburzenia kontaktu z matka sa najcześciej w anoreksji .natomiast w bulimii przyczyna niskiej samooceny kobiety jest relacja z ojcem tzn sa to "beznadziejni mężczyzni" jako mężowie i ojcowie,egoiści

Odpowiedz
~eleanor
~eleanor 5 miesięcy temu

Piszę to już jako zdrowa osoba. Z bulimią borykałam się latami. Jako nastolatka byłam bardzo aktywna fizycznie. Po operacji kręgosłupa nie mogłam wykonywać ćwiczeń przez rok. Wtedy zaczęły się moje problemy. Dobrze ukrywałam swój problem do momentu, w którym pojawiły się zmiany w wyglądzie. Rodzice zawieźli mnie na wizytę do pani Moniki Winek z Psychologgii. Nie wiem czy kiedykolwiek będę w stanie odwdzięczyć się za wsparcie i uratowanie mojego życia.

Odpowiedz
~wilczyczafanka
~wilczyczafanka ponad rok temu

@wygraczbulimia: Polecam poszukać na YT i Blogspocię Panią o nicku: wilczogłodna, sama była chora 14 lat i pisze i radzi jak wyjść z choroby. Sama się stosuję do jej poleceni i czuje się dobrze i nie tyje jak świnka, często bulimie myli sie z anoreksją, albo kładzie koło anoreksji, a to 2 inne choroby, bulimii prędzej do alkoholizmu niż anoreksji

Odpowiedz
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500

Bulimia
najnowsze pytania

DYSKUSJE NA FORUM

Pomocni lekarze

Artykuły Bulimia
Bulimia

Czym jest bulimia?

Bulimia jest jednym z zaburzeń odżywiania. Osoby cierpiące na bulimię doświadczają napadów objadania się, ale również podejmują szereg działań (...) także zniekształcony obraz własnego ciała. Wbrew pozorom - kompulsyjne...

Bulimia

Przyczyny bulimii

Bulimia nervosa została uznana za kategorię diagnostyczną stosunkowo niedawno. Po raz pierwszy opisał ją brytyjski badacz George Russell w 1979 r (...) bezpośrednio wystąpienie epizodu chorobowego). Czynniki biologiczne bulimii Istotną...

Bulimia

Bulimia a anoreksja

Bulimia i anoreksja są to zaburzenia odżywiania. Obie choroby są bardzo poważne i groźne dla zdrowia. Choroby te często występują u młodych kobiet (...) i są to schorzenia o podłożu psychicznym. Niekiedy u osób z anoreksją pojawia się...

Bulimia

Bulimia a depresja

% przyznaje, że objada się przynajmniej dwa razy w miesiącu, a od 16 do 20% robi to raz w tygodniu. Jednak cierpiący na bulimię odnoszą się do swoich (...) , nadużywając środków przeczyszczających i moczopędnych czy innych leków, głodząc...

Bulimia

Na czym polega bulimia?

Bulimia jest zaburzeniem odżywiania charakteryzującym się napadami objadania się (z utratą kontroli nad ilością spożywanych pokarmów (...) lewatyw, nadmierna aktywność fizyczna. Przyczyny bulimii to m.in. brak samoakceptacji,...

Bulimia

Leczenie bulimii

Większość pacjentek chorujących na bulimię nie wymaga leczenia szpitalnego. Hospitalizacja powinna być traktowana jako ostateczność i jest wskazana (...) w przypadku współwystępowania nasilonych zaburzeń nastroju, prób samobójczych i...

Bulimia

Bulimia a ciąża

Bulimia a ciąża

Żarłoczność psychiczna, czyli bulimia, to bardzo poważne zaburzenie odżywiania, które dotyczy nie tylko fizjologii funkcjonowania, ale też psychiki (...) . Najczęściej na bulimię chorują nastolatki i młode kobiety. Bulimia...

Bulimia

Bulimia u dzieci

Bulimia to zaburzenie odżywiania, które dotyka również dzieci i młodzież. Podobnie jak anoreksja, bulimia charakteryzuje się strachem (...) przed przybraniem na wadze i niezadowoleniem ze swojego ciała. Bulimicy na zmianę...

Bulimia a ciąża

Bulimia w ciąży

Bulimia w ciąży czasami może przebiegać w sposób normalny dla tej choroby lub objawy choroby mogą zaniknąć. Osoby młode zapadające na bulimię (...) mają często problemy z płodnością, czasami występuje niepłodność. Kobiety...