Pokaż kategorie abcZdrowie.pl
Pokaż kategorie

Chlorki we krwi

Obdarzony ładunkiem ujemnym anion chlorkowy razem z dodatnim kationem sodowym są najważniejszymi jonami płynu pozakomórkowego organizmu. Około 88% chloru lokalizuje się w przestrzeni wodnej pozakomórkowej. Ze względu na swoje wzajemne powiązanie poziom chlorków we krwi zmienia się analogicznie do zmian poziomu sodu we krwi. Spadkowi lub wzrostowi sodu we krwi towarzyszą takie same zmiany stężenia jonu chlorkowego. Na stężenie chlorków wpływa jego podaż z pożywieniem oraz utrata przez nerki z moczem, przez skórę z potem oraz wydzielinami i wydalinami przewodu pokarmowego (uporczywe wymioty i biegunki). Poziom chlorków we krwi ma istotne znaczenie dla utrzymania prawidłowej równowagi wodno-elektrolitowej w organizmie, co z kolei ma wpływ na pobudliwość nerwowo-mięśniową oraz na wydzielanie kwasu solnego w żołądku.

1. Sposoby oznaczania i wartości prawidłowe poziomu chlorków we krwi

W celu oznaczenia poziomu chlorków pobiera się do badania próbkę krwi, najczęściej z żyły łokciowej. W warunkach prawidłowych stężenie chlorków we krwi waha się od 95 do 105 mmol/l. Badanie poziomu chlorków jest często wykorzystywane do oznaczania, tzw. luki anionowej, czyli różnicy między głównym kationem, jakim jest sód, a sumą głównych anionów, czyli wodorowęglanów i chloru. W prawidłowych warunkach powinna ona wynosić od 8 do 16 mmol/l. Jej zwiększenie występuje przede wszystkim w kwasicy metabolicznej (nieoddechowej), na przykład mleczanowej czy ketonowej.

2. Interpretacja wyników oznaczania chlorków we krwi

Niedobory jonu chlorkowego mogą być związane z jego niską podażą w diecie. Głównym jego źródłem w pożywieniu jest sól kuchenna. U dorosłego człowieka niedobory chlorku w diecie zdarzają się bardzo rzadko, natomiast mogą się pojawić u niemowląt karmionych bezsolnymi pokarmami.

Niedobory anionu chlorkowego wiążą się także z jego nadmierną utratą w trakcie uporczywych wymiotów. Chlor jako składnik kwasu solnego jest wtedy tracony wraz z treścią żołądkową. Ponieważ jednocześnie tracony jest jon wodorowy, to hipochloremii towarzyszy również zasadowica metaboliczna (nieoddechowa). W podobnym mechanizmie dochodzi do utraty chloru podczas długotrwałego odsysania treści żołądkowej przez sondę wprowadzoną do żołądka w celach leczniczych.

Inną przyczyną jest stosowanie leków moczopędnych, które prowadzą do nadmiernej utraty chlorków z moczem. Podobnie zaburzenia wchłaniania jonów w kanalikach nerkowych w przebiegu różnych tubulopatii cewkowych nerek prowadzą do utraty tego jonu wraz z moczem.

Chlorki tracimy także przez skórę w wyniku pocenia się, dlatego nieuzupełnianie wody lub picie wody ubogiej w jony podczas upałów może powodować odwodnienie organizmu i niedobór elektrolitów, między innymi chloru

Natomiast do zwiększenia stężenia chlorków we krwi prowadzić może ich nadmierna podaż w diecie lub nadmierne dożylne podawanie chlorku sodu w celach leczniczych. Ponadto może ono wystąpić w przypadku odwodnienia hipertonicznego (z zwiększoną utratą wody w stosunku do elektrolitów), a także w przebiegu niektórych chorób nerek.

Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu, w tym hipochloremia i hiperchloremia, prowadzą przede wszystkim do objawów ze strony układu nerwowo-mięśniowego, takich jak osłabienie siły mięśniowej lub bolesne skurcze mięśni, zawroty głowy, omdlenia, uczucie osłabienia. Mogą się także pojawić nudności i wymioty, parestezje, drgawki, utrata przytomności, a w skrajnych przypadkach nawet zgon. Dlatego tak ważne jest utrzymanie równowagi wodnej i elektrolitowej organizmu.

Bibliografia

  • Brunzel N.A. Diagnostyka laboratoryjna, Elsevier Urban & Partner, Wrocław 2010, ISBN 978-83-7609-264-5
  • Dembińska-Kieć A., Naskalski J.W., Diagnostyka laboratoryjna z elementami biochemii klinicznej, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-137-2
  • Myśliwiec M., Wielka interna - nefrologia, Medical Tribune Polska, Warszawa 2009, ISBN 978-83-60135-62-4

Źródła zewnętrzne

Magdalena Pikul,
Komentarze
zapytaj lekarza

za darmo

  • Odpowiedź w 24 godziny
  • Bez żadnych opłat
  • Lekarze, psychologowie, dietetycy

lekarzy jest teraz online

0/500

Chlorki we krwi - najnowsze pytania

grupy wsparcia i fora dyskusyjne

Artykuły Chlorki we krwi
Normy laboratoryjne

Chlorki w moczu

Chlorki to elektrolity reagujące z innymi pierwiastkami, takimi jak potas, sód czy dwutlenek węgla. W ten sposób utrzymują one równowagę i pH płynów w organizmie. Badanie określające poziom chlorków w moczu przeprowadza się, kiedy pojawia się podejrzenie,...

Normy laboratoryjne

Kreatynina we krwi

Kreatynina jest to produkt degradacji kreatyny, czyli substancji, która stanowi w mięśniach nośnik energii (ulega ona ufosforylowaniu do fosfokreatyny, która zawiera wysokoenergetyczne wiązania, w razie potrzeby wykorzystywane do pracy mięśni). Szacuje...

Normy laboratoryjne

Mocznik we krwi

Mocznik we krwi jest parametrem umożliwiającym ocenę funkcji nerek. Związek ten jest końcowym produktem rozkładu białek i wytwarzany jest głównie w wątrobie. Stężenie mocznika w surowicy zależy od wielu czynników, dlatego też diagnoza choroby powinna...

Normy laboratoryjne

Żelazo we krwi

Żelazo we krwi

Żelazo we krwi jest ważnym parametrem w diagnozie różnych chorób. Pomiar stężenia tego mikroelementu pozwala na zdiagnozowanie choroby, jaką jest wrodzona hemochromatoza. Badanie stężenia żelaza wykonywane jest także przy podejrzeniu sytuacji, gdy występuje...

Normy laboratoryjne

Sód we krwi

Prawidłowe stężenie sodu mieści się w granicach 135 - 145 mmol/l. Sód jest elektrolitem płynu pozakomórkowego. Jego nadmiar we krwi jest wywołany odwodnieniem, nadmierną utratą wody przez skórę, zbyt dużą utratą wody przez nerki, zaburzeniami funkcji...

Normy laboratoryjne

Potas we krwi

Potas we krwi ma duże znaczenie w organizmie, gdyż jest elektrolitem śródkomórkowym. Potas odpowiedzialny jest za prawidłowe funkcjonowanie układu mięśniowego oraz nerwowego, wpływa na przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Reguluje gospodarkę wodną organizmu...

Normy laboratoryjne

Posiewy z krwi

Posiewy z krwi wykonuje się, aby zdiagnozować obecne we krwi bakterie i drożdżaki. Próbki do badania pobierane są najczęściej z kilku miejsc, aby zwiększyć prawdopodobieństwo wykrycia drobnoustrojów. Posiew z krwi przeprowadza się głównie, gdy pojawia...

Normy laboratoryjne

Płytki krwi

Płytki krwi

Płytki krwi to inaczej trombocyty. Obok erytrocytów i leukocytów stanowią one trzeci rodzaj podstawowych elementów morfotycznych krwi. Płytki krwi są strzępkami komórek pozbawionymi jądrai biorącymi udział w regulacji krzepnięcia krwi. Pełnią też ważną...

Normy laboratoryjne

Cynk we krwi

Cynk pełni w organizmie wiele ważnych funkcji. Jego źródłem w diecie są ryby, mięso, jajka, warzywa, ziarna i mleko. Niedobór cynku we krwi może być niebezpieczny dla zdrowia, dlatego też, w razie pojawienia się objawów niedoboru tego pierwiastka, ważne...

Krew i naczynia krwionośne

Niedocukrzenie krwi

Niedocukrzenie krwi, zwane inaczej hipoglikemią, może objawiać się nieznaczną sennością, ogólnym osłabieniem, silnymi potami. Niedocukrzenie pojawia się wówczas, gdy mamy do czynienia z niskim poziomem cukru we krwi. W przypadku chorych na cukrzycę, gdy...