Przejdź na WP

Choroba Leśniowskiego-Crohna - przyczyny, objawy, leczenie

Choroba Leśniowskiego-Crohna to przewlekły nieswoisty stan zapalny przewodu pokarmowego. Może wystąpić od jamy ustnej aż do końca odbytu i zaatakować różne fragmenty przewodu pokarmowego. Powoduje dyskomfort związany z przemieszczaniem się treści pokarmowej, a nieleczona może doprowadzić do niedrożności jelit.

Zobacz film: "Jak kondycja jelit wpływa na naszą psychikę?"

spis treści

1. Choroba Leśniowskiego-Crohna - co to jest i jak przebiega

Choroba Leśniowskiego-Crohna obejmuje zazwyczaj tylko wybrane odcinki przewodu pokarmowego, nie atakuje nigdy całości. Pozostałe fragmenty pozostawia bez objawów choroby.

Stan zapalny najczęściej umiejscowiony jest w jelicie krętym, czyli pod koniec jelita cienkiego. W tym miejscu choroba występuje mniej więcej u połowy chorych. Zdarza się też, że dotyczy jelita cienkiego i grubego albo tylko grubego. Pozostałe przypadki należą raczej do rzadkich.

Choroba Leśniowskiego-Crohna należy do chorób nawracających - jej objawy okresowo nasilają się i słabną.

Choroba ta w Polsce występuje raczej rzadko i dotyczy najczęściej osób w wieku od 15 do 30 lat, a także seniorów. W ostatnich latach odnotowuje się także zwiększoną zachorowalność wśród dzieci.

1.1. Choroba Leśniowskiego-Crohna a rak

Uważa się, że choroba Crohna zwiększa ryzyko zachorowalności na raka jelita grubego. Najbardziej narażone na zmiany nowotworowe są osoby, u których pierwsze objawy choroby Leśniowskiego pojawiły się przed 15 rokiem życia. W celu profilaktyki nowotworu należy regularnie wykonywać badania endoskopowe - gastroskopię i kolonoskopię.

Ryzyko wystąpienia raka jelita grubego w przypadku osób cierpiących na chorobę Leśniowskiego-Crohna są mimo wszystko nieco mniejsze, niż u ludzi borykających się z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

2. Choroba Leśniowskiego-Crohna - przyczyny

Przyczyny wystąpienia choroby Leśniowskiego-Crohna nie ją do końca znane, dlatego choroba jest trudno wyleczalna i często nawraca. Trudno też wyróżnić konkretne przyczyny jej pojawienia się. Do czynników mogących wywołać chorobę zaliczają się:

  • czynniki środowiskowe (bakterie jelitowe),
  • czynniki immunologiczne (wzrost aktywności limfocytów T),
  • czynniki genetyczne (mutacja genu NOD2).

Ryzyko zachorowania zwiększa się, jeśli w rodzinie pojawiło się już zapalenie jelit czy inne choroby układu pokarmowego. Duży wpływ na wystąpienie choroby ma także palenie papierosów i stosowanie antykoncepcji hormonalnej.

Choroba Leśniowskiego Crohna przebiega z okresami zaostrzeń i złagodzenia objawów oraz naciekiem zapalno-wytwórczym. Często w wyniku choroby Leśniowskiego Crohna powierzchnia błony śluzowej ulega owrzodzeniu. Tworzą się nieswoiste guzowate masy ziarnicze.

Stan patologiczny może występować w kilku odcinkach jelita jednocześnie, które oddzielone są od siebie fragmentami zdrowymi (tzw. zmiany skaczące). Postać przewlekła choroby Leśniowskiego-Crohna dotyczy jednak całej grubości ściany jelita.

6 zaskakujących przyczyn wzdęć
6 zaskakujących przyczyn wzdęć [6 zdjęć]

W arbuzie zawarta jest stosunkowo duża ilość fruktozy – cukru naturalnego, który u co trzeciej osoby...

zobacz galerię

3. Choroba Leśniowskiego-Crohna - objawy

Wystąpienie objawów uzależnione jest od lokalizacji stanu zapalnego, jednak można wyróżnić kilka podstawowych, które zdarzają się niemal w każdym przypadku. Są to:

3.1. Choroba w jelicie krętym

Choroba Crohna umiejscowiona w jelicie krętym z reguły nie daje objawów na samym początku. Mogą pojawić się bóle brzucha i biegunka, z czasem w dole brzucha po prawej stronie może być wyczuwalny guz.

Ta postać choroby objawia się też tzw. biegunką tłuszczową i niedoborem witaminy B12 i zaburzeniami elektrolitowymi. Z czasem może dojść też do niedożywienia.

3.2. Choroba w jelicie grubym

Choroba Leśniowskiego umiejscowiona w jelicie grubym daje podobne objawy, co wrzodziejące zapalenie jelita grubego - ból odczuwany po lewej stronie brzucha, gorączka, osłabienie i spadek wagi.

3.3. Choroba w okolicy odbytu

Objawem charakterystycznym dla tej lokalizacji są narośla skórne, owrzodzenia okolicy odbytu, ropnie i krwawienia z odbytu.

Choroba Leśniowskiego-Crohna to przewlekły stan zapalny przewodu pokarmowego
Choroba Leśniowskiego-Crohna to przewlekły stan zapalny przewodu pokarmowego (Zdjęcie kobiety / Shutterstock)

4. Choroba Leśniowskiego-Crohna - diagnostyka

Chorobę Crohna diagnozuje się przy pomocy szeregu badań, wśród nich wyróżnia się:

Ponadto warto jest regularnie wykonywać podstawowe badania krwi - morfologię, OB (wykrywa stany zapalne w obrębie całego organizmu) i CRP.

Trudność w zdiagnozowaniu choroby Leśniowskiego-Crohna pojawia się, gdy zmiany patologiczne zajmują wyłącznie jelito grube. W takich przypadkach odróżnienie choroby Leśniowskiego-Crohna od wrzodziejącego zapalenia jelita grubego jest niemożliwe.

5. Choroba Leśniowskiego-Crohna - leczenie

Jako że choroba Leśniowskiego-Crohna jest chorobą przewlekłą, jej leczenie polega głównie na łagodzeniu objawów.

Leczenie choroby Leśniowskiego-Crohna jest długotrwałe i polega – oprócz leczenia farmakologicznego – na oszczędzającym trybie życia, a także leżeniu w łóżku w okresie zaostrzeń. W czasie leczenia choroby Leśniowskiego-Crohna należy eliminować stres, rzucić palenie tytoniu, unikać stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), których efektem ubocznym są owrzodzenia w przewodzie pokarmowym.

Zobacz także:

Leczenie farmakologiczne choroby Leśniowskiego-Crohna obejmuje stosowanie glikokortykosteroidów, np. prednizon czy hydrokortyzon, w cięższych postaciach choroby. Przy łagodniejszych stanach choroby Leśniowskiego-Crohna - sulfasalazynę i jej pochodną mesalazynę.

Ze względu na to, że w rozwoju choroby Leśniowskiego-Crohna biorą udział czynniki immunologiczne, stosuje się także leczenie immunosupresyjne.

Stosowane są tutaj azatiopryna, metotreksat. Nowym stosowanym w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna lekiem jest przeciwciało monoklonalne anty-TNFα klasy IgG - infliksimab. Ma on zastosowanie przy występowaniu oporności na glikokortykosteroidy.

Czasami jednak przy chorobie Leśniowskiego-Crohna konieczne jest operacyjne usunięcie zmian. Wiąże się to jednak z dużym ryzykiem powikłań, dlatego wykonuje się je tylko w kilku przypadkach.

W wyniku braku leczenia choroby Leśniowskiego-Crohna może dojść do powikłań polegających na zwężeniu, a w rezultacie niedrożności jelit.

W wyniku choroby Leśniowskiego-Crohna mogą powstawać pojedyncze lub mnogie przetoki (najczęściej między jelitem cienkim a kątnicą), ropnie, zapalenie otrzewnej oraz krwawienia z przewodu pokarmowego.

6. Choroba Leśniowskiego-Crohna - dieta

W przypadku choroby Leśniowskiego bardzo ważne jest utrzymywanie odpowiedniej diety, która nie będzie działać drażniąco na części przewodu pokarmowego objęte zapaleniem.

W okresie nasilenia objawów należy spożywać łagodne pokarmy, bez ostrych przypraw, najlepiej w półpłynnej formie. Dieta powinna być uboga w błonnik i tłuszcze nasycone. Smażone potrawy mogą nasilić skurcze i biegunkę. Błonnik także może przyspieszyć perystaltykę jelit.

Dobrze jest także ograniczyć produkty z laktozą oraz cukry - mogą powodować bolesne wzdęcia.

Z diety warto także wykluczyć wszelkie używki - alkohol i papierosy - a także produkty pszenne i drożdżowe.

Dieta, która zwiększa ryzyko wystąpienia raka jelita grubego. Uważaj na te produkty
Dieta, która zwiększa ryzyko wystąpienia raka jelita grubego. Uważaj na te produkty [5 zdjęć]

Rak jelita grubego to jeden z groźniejszych nowotworów. Może rozwijać się latami i nie dawać żadnych...

zobacz galerię

Pomocne w łagodzeniu objawów mogą okazać się także produkty i leki probiotyczne. Stwarzają one odpowiednie warunki do życia dla dobrych bakterii i regulują florę. W okresie nasilonych biegunek warto też przyjmować suplementy witaminowe i elektrolity, aby uzupełnić utracone braki.

Niedobory najczęściej dotyczą takich składników jak: żelazo, kwas foliowy i cynk.

7. Choroba Leśniowskiego-Crohna - profilaktyka

Profilaktyka choroby Leśniowskiego-Crohna nie należy do łatwych i wykonalnych zadań, ponieważ trudno jest zapobiegać chorobie, której przyczyny nie są do końca znane.

Najważniejsze wydaje się być utrzymywanie odpowiedniej diety, ewentualne rzucenie palenia i ograniczenie alkoholu. Ważne są tez regularne badania, zwłaszcza, jeśli choroby przewodu pokarmowego występowały już wcześniej w rodzinie.

Następny artykuł: Zespół jelita drażliwego

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Ważne tematy