Głodówka lecznicza (post leczniczy) - badania, przebieg, powikłania

Głodówka (post leczniczy) to jedna z metod leczenia uznawana przez medycynę alternatywną. Opiera się na odstawieniu jedzenia na jakiś czas, zazwyczaj trwa od 7 do nawet 40 dni.

W tym czasie dozwolone jest jedynie picie wody, najlepiej źródlanej ze względu na niewielkie stężenie składników mineralnych. Głodówka lecznicza wymaga odpowiedniego przygotowania, a przede wszystkim konsultacji ze specjalistą i wykonania badań krwi.

Zwolennicy medycyny alternatywnej twierdzą, że zrezygnowanie z jedzenia to świetny sposób na oczyszczenie organizmu z toksyn, złogów, nieprawidłowo zbudowanych komórek, a także na zmniejszenie ilości tkanki tłuszczowej.

Zwolennicy medycyny alternatywnej zalecają wprowadzenie głodówki leczniczej w przypadku wielu chorób, ze względu na to że może ona przyczynić się do usunięcia nieprawidłowo zbudowanych tkanek i oczyszczenia ciała z toksyn. Wskazania do zastosowania głodówki to:

• choroba nowotworowa,
• osłabienie układu odpornościowego,
• stwardnienie rozsiane,
• cukrzyca typu II,
• rozszerzenie żył,
• wrzody,
• zapalenie jelita grubego,
• żółtaczka,
• zapalenie nerek,
• choroby układu oddechowego,
• choroby układu krążenia,
• reumatyzm,
• choroby stawów,
• nadwaga,
• alergie,
• cellulit.

Warto wziąć pod uwagę fakt, że brakuje dowodów, potwierdzających skuteczność głodówki leczniczej w przypadku tak wielu schorzeń.

Głodówka lecznicza nie powinna być stosowana przez dzieci, młodzież, osoby starsze, a także kobiety w ciąży oraz w okresie karmienia piersią.

Ryzykowne jest również zrezygnowanie z jedzenia w przypadku anemii, niedowagi, chorób serca, problemów natury psychicznej czy schorzeń przewlekłych, które wymagają regularnego stosowania leków.

Przed przystąpieniem do głodówki należy wykonać morfologię krwi i oznaczenie poziomu żelaza, by wykluczyć ewentualną anemię. Warto również zrobić EKG, ze względu na zwiększone ryzyko zawału mięśnia sercowego, a także USG jamy brzusznej.

Dobrym pomysłem jest również sprawdzenie stężenia kwasu moczowego, kreatyniny oraz rentgen płuc. Niezbędna jest również konsultacja z lekarzem, by ustalić maksymalną długość głodówki i omówić objawy, których nie można ignorować.

Dwa tygodnie przed rozpoczęciem głodówki należy zmniejszyć spożycie nabiału i mięsa oraz zrezygnować ze słodyczy, kawy i herbaty. Warto już w tym momencie zwiększyć spożycie wody, wprowadzić herbaty ziołowe czy soki owocowo-warzywne.

Tydzień przed to ostatni dzwonek na całkowite odstawienie mięsa i nabiału na rzecz większej ilości warzyw, owoców i produktów pełnoziarnistych. Dzień przed postem zabronione jest spożywanie dań gotowanych, dozwolone jest sięganie po surowe owoce i warzywa z dodatkiem ziół i oliwy.

Warto również zebrać informacje na temat wychodzenia z głodówki, ponieważ po kilku lub kilkunastu dniach postu zabronione jest spożycie dużego posiłku i nagły powrót do dawnych przyzwyczajeń.

Na początku należy powoli wprowadzać soki z owoców i warzyw, w bardzo małych porcjach. W późniejszym etapie można zacząć jeść gotowane warzywa. Wielkość porcji nie powinna przekraczać zaciśniętej pięści.

Głodówka lecznicza to duży szok dla organizmu, który może stanowić zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia. Przede wszystkim prowadzi ona do zaburzenia równowagi elektrolitowej, zmniejszenia masy i siły mięśni.

Jest to czas spożywania bardzo dużych ilości wody, co może doprowadzić do zatrucia. Uczucie głodu zwykle zanika po 3 dniach bez jedzenia, ale w późniejszym czasie uczucie to powraca z dwojoną siłą i wówczas nie należy go ignorować. Odnotowano przypadki śmierci głodowej, która nastąpiła już 10. dnia głodówki.

Nagłe odstawienie pożywienia może skutkować problemami z jelitami oraz układem pokarmowym. Istnieje również ryzyko awitaminozy, a szczególnie niedoboru witaminy b12, co przyczynia się do wystąpienia anemii.

Największe ryzyko jest związane jednak z faktem, że na głodówkę decyduję się osoby chore, u których przerwa w terapii może wyrządzić wiele nieodwracalnych szkód.