Hipotensja - objawy, przyczyny, leczenie

Hipotensja jest to obniżenie ciśnienia tętniczego. Wartość uznawana za niedociśnienie wynosi poniżej 100 mm Hg ciśnienia skurczowego lub 60 mm Hg w przypadku ciśnienia rozkurczowego.

Hipotensja daje następujące objawy:

• Bóle i zawroty głowy;
• Szum uszny;
• Senność;
• Problemy z koncentracją;
• Osłabienie;
• Niepokój;
• Ból karku;
• Obniżona temperatura ciała;
• Zimne stopy i ręce;
• Nastroje depresyjne.

Przyczyny hipotensji nie są znane. Częściej zmagają się z nią osoby starsze. Dotyka głównie osoby szczupłe i wysokie. Zwiększone ryzyko zachorowania stwierdza się w rodzinach, gdzie wcześniej występowała hipotensja. Bardziej podatne na nią są osoby spożywające nadmierne ilości alkoholu, gdyż wywołuje on spadek napięcia mięśni krwionośnych.

Hipotensję można podzielić na trzy rodzaje:

1. Hipotensja przewlekła – niskie ciśnienie utrzymuje się przewlekle. Ten rodzaj hipotensji jest dziedziczny. Częściej dotyczy osób szczupłych i wysokich;
2. Hipotensja wtórna – obecność tego rodzaju niedociśnienia związane jest z innymi chorobami takimi jak: niewydolność serca, zapalenie mięśnia sercowego, cukrzyca, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność tarczycy oraz przysadki mózgowej. Hipotensja może wystąpić w przypadku przedawkowania leków na nadciśnienie;
3. Hipotensja ortostatyczna – w przypadku osób cierpiących na ten rodzaj hipotensji ciśnienie ulega obniżeniu przy zmianie pozycji na stojącą. W przypadku osoby zdrowej ciśnienie jest stałe. Hipotensję ortostatyczną stwierdza się za pomocą 3-minutowego testu pionizacyjnego. Jeśli ciśnienie skurczowe obniży się o co najmniej 20 mm Hg, a rozkurczowe o 10 mm Hg, mamy do czynienia z hipotensją ortostatyczną.

Leczenie hipotensji jest przeprowadzane zarówno niefarmakologicznie, jak i z użyciem leków. W przypadku leczenia niefarmakologicznego zaleca się picie dużej ilości płynów, aktywność fizyczną, unikanie sytych posiłków, zakładanie nogi na nogę podczas siedzenia, zwiększenie spożycia soli, prysznice z zimną i ciepłą wodą naprzemiennie. W przypadku, gdy powyższe zalecenia nie okażą się skuteczne, przechodzi się do leczenia farmakologicznego hipotensji. Istotne jest wyleczenie choroby, która wywołuje hipotensję.

Podejmując leczenie farmakologiczne na początku podaje się fludrokortyzon – glikokortykosteroid. Następnie podawane są leki zwężające naczynia krwionośne takie jak m.in. efedryna, metylofenidat, fenylopropalonamina, midodryna. Pomocne okażą się także substancje takie jak kofeina, strychnina lub niketamid. Należy pamiętać, że leczenie hipotensji to długotrwały proces, który może trwać nawet latami.