Leczenie przewlekłej białaczki limfocytowej

Większość pacjentów żyje z chorobą przez wiele lat, ciesząc się relatywnie niezłym zdrowiem. Niestety aktualnie nie istnieje chemioterapia, która mogłaby spowodować wyleczenie z PBL, ale na świecie prowadzi się wiele badań nad nowymi możliwościami leczenia tej choroby.

Wyleczenie można uzyskać tylko dzięki transplantacji szpiku, jednak w przypadku tej choroby jest to metoda mało skuteczna i obciążona dużym ryzykiem. Jeszcze do niedawna uważało się, że leczenie nie przedłuża życia pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową, a jedynie łagodzi objawy. Dzięki dostępności nowych leków i ich kombinacji twierdzenie to nie jest już aktualne.

spis treści

Zobacz film: "Polacy żyją aż 7 lat krócej niż Szwedzi"

1. Stałe kontrole lekarskie

Rodzaje i leczenie białaczki
Rodzaje i leczenie białaczki

Białaczka to rodzaj choroby układu krwionośnego, która polega na zmianie ilości leukocytów we krwi, szpiku...

zobacz galerię

Chory na PBL pozostaje zwykle pod kontrolą lekarza hematologa. Cele leczenia różnią się w zależności od stanu ogólnego pacjenta. U tych młodszych, w lepszym stanie ogólnym celem jest uzyskanie jak najdłuższych okresów remisji choroby (czasowego jej ustąpienia). U pozostałych to przede wszystkim:

  • spowolnienie postępu choroby,
  • zlikwidowanie objawów białaczki,
  • utrzymanie pacjenta w stanie zdrowia pozwalającym mu na kontynuowanie codziennych aktywności,
  • ochrona przed infekcjami.

U niektórych pacjentów z PBL, u których postęp choroby jest bardzo wolny, bez towarzyszących objawów można wstrzymać się z włączaniem leczenia, u pozostałych jednak zwykle istnieje konieczność włączenia leków wraz z momentem diagnozy.

Do rozpoczęcia leczenia upoważnia zwłaszcza występowanie objawów, masywnie powiększonych węzłów chłonnych, powiększenie śledziony, niedokrwistość, a także szybki czas w którym podwaja się liczba krwinek białych. Co ważne, sama podwyższona liczba krwinek białych nie musi oznaczać konieczności rozpoczęcia leczenia.

Chorobę można przypisać do jednego z czterech stadiów (0–4) w zależności od tego, czy u pacjenta stwierdza się powiększone węzły chłonne, powiększenie wątroby lub śledziony; anemię lub niski poziom płytek krwi. Im wyższy stopień, tym bardziej zaawansowana choroba. O gorszym rokowaniu świadczy przede wszystkim obecność niekorzystnych zmian genetycznych.

2. Terapia lekowa

U pacjentów w dobrym stanie, zwłaszcza relatywnie młodych stosuje się leczenie mające za zadanie uwolnienie pacjenta od choroby na jak najdłuższy czas (czyli uzyskanie remisji). Najczęściej stosuje się w tym celu tzw. chemioimmunoterapię, czyli połączenie chemioterapii (najczęściej tzw. analogów puryn – fludarabiny lub kladrybiny z cyklofosfamidem) z immunoterapią, tzw. przeciwciałami monoklonalnymi (najczęściej rytuksymab).

Alternatywnie można stosować też inne kombinacje leków (np. bendamustynę, sterydy). Leczenie najczęściej prowadzi się w trybie ambulatoryjnym (nie wymaga leżenia w szpitalu), powtarza się chemioimmunoterapię co miesiąc powtarzając ją 4-6 razy. Jeśli choroba nawróci późno (po 2 latach) to można schemat powtórzyć, a jeśli wcześniej, najczęściej zmienia się go na inny.

U pacjentów w gorszym stanie, tradycyjnie dąży się najczęściej do jak najlepszej kontroli choroby i stosuje łagodne leczenie, np. chlorambucyl (Leukeran) lub analogów puryn (kladrybina, fludarabina) i Encorton, coraz częściej dołączając przeciwciała monoklonalne.

3. Przeszczepienie szpiku allogeniczne

Przeszczepienie szpiku u pacjentów z PBL jest aktualnie sprawą dyskusyjną. Jest to procedura obarczona dużym ryzykiem dla chorego, dlatego też nie jest dobrym rozwiązaniem u pacjentów w starszym wieku lub z wolno postępującą chorobą. Pacjenci z PBL, którzy by mogli odnieść korzyści z przeszczepu, to osoby poniżej 55. roku życia z agresywną postacią choroby, których rodzeństwo może zostać dawcą.

Trwają badania nad zwiększeniem bezpieczeństwa procedury przeszczepu szpiku. Być może w przyszłości więcej pacjentów będzie mogło dzięki temu skorzystać z tego rodzaju leczenia.

Następny artykuł: Immunomodulatory w leczeniu szpiczaka mnogiego

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Ważne tematy