Leczyła się na cukrzycę typu 2. Dopiero, gdy schudła, usłyszała prawidłową diagnozę
"Po 9 godzinach przyjmowania pacjentów w poradni endokrynologicznej, oniemiałem" - tak rozpoczyna zaskakującą historię swojej pacjentki dr Szymon Suwała, endokrynolog, diabetolog i obesitolog. Kobieta przez wiele lat była leczona farmakologicznie na cukrzycę typu 2 i od kiedy zaczęła brać leki, jej waga zaczęła szybko spadać. To był jednak niepokojący sygnał.
Straciła 25 kg w 2,5 roku. "To nie jest normalne"
W tym artykule:
Utrata wagi to nie zawsze powód do radości
Jak relacjonuje dr Suwała, u 60-letniej kobiety trzy lata wcześniej zdiagnozowano cukrzycę typu 2. Rozpoczęto leczenie metforminą i sitagliptyną, czyli standardowym zestawem stosowanym w tej chorobie.
Przez kolejne lata leczenie było kontynuowane bez zmian, recepty odnawiano automatycznie, a pacjentka nie miała zlecanych regularnych badań kontrolnych ani pomiarów glikemii w domu.
"Pacjentka w ciągu ostatniego 2.5 roku schudła blisko 25kg, bez zmiany diety czy aktywności - od dwóch lekarzy usłyszała, że to dobrze, bo wcześniej borykała się przecież z otyłością. Taki niezamierzony spadek masy ciała nie jest jednak normalny i powinien skłonić do refleksji" - ostrzega dr Suwała.
Prawidłowa diagnoza po latach
Dopiero gdy kobieta trafiła do dr Suwały z powodu osłabienia i utraty wagi, rozpoczęto poszukiwania głębszych przyczyn pogorszenia stanu zdrowia.
Wyniki badań – przeciwciała anty-GAD, anty-IA2 oraz poziom C-peptydu – jednoznacznie wykazały, że nie jest to cukrzyca typu 2, lecz cukrzyca typu 1 o późnym początku, znana jako LADA (Latent Autoimmune Diabetes in Adults).
To choroba o podłożu autoimmunologicznym, w której układ odpornościowy niszczy komórki beta trzustki odpowiedzialne za produkcję insuliny. W przeciwieństwie do typowej cukrzycy typu 2, leki doustne są w tym przypadku nieskuteczne, a jedyną skuteczną formą terapii jest insulinoterapia.
W momencie diagnozy poziom hemoglobiny glikowanej (HbA1c) wynosił blisko 14 proc., co odpowiada średniemu poziomowi glukozy we krwi ok. 355 mg/dl – znacznie powyżej normy. Leczenie insuliną i intensywna edukacja pacjentki rozpoczęły się natychmiast.
"Nie zawsze najbardziej typowe rozwiązanie jest właściwe"
Jak podkreśla dr Suwała, przypadek ten pokazuje, że nawet w sytuacjach pozornie oczywistych należy zachować czujność diagnostyczną.
"Nie zawsze najbardziej typowe rozwiązanie jest właściwe. Choć faktycznie w tym wieku najczęstszym rozpoznaniem cukrzycy jest typ 2, musimy mieć też na uwadze przyczyny rzadsze - typ 1, MODY, polekowe i inne" - zaznaczył we wpisie.
"Czasem słysząc tętent kopyt, zamiast konia dostrzeżemy jednak zebrę" - dodał dr Suwała.
Cukrzyca LADA – ukryta forma cukrzycy typu 1
Cukrzyca typu LADA to szczególna postać cukrzycy o podłożu autoimmunologicznym, która pojawia się u dorosłych, zwykle między 25. a 55. rokiem życia, często około czterdziestki. Choroba rozwija się powoli i na początku przypomina cukrzycę typu 2.
Jednak w przeciwieństwie do typowej cukrzycy typu 2, LADA najczęściej dotyczy osób szczupłych, bez rodzinnego obciążenia chorobą i często współwystępuje z innymi schorzeniami o podłożu autoimmunologicznym, takimi jak choroba Hashimoto czy choroba Addisona.
Objawy cukrzycy LADA mogą obejmować:
nadmierne pragnienie i częste oddawanie moczu,
niezamierzoną utratę masy ciała,
uczucie osłabienia i senność,
suchość w ustach,
gorsze gojenie się ran.
Wczesne rozpoznanie LADA ma kluczowe znaczenie – pozwala uniknąć groźnych powikłań cukrzycy i dobrać odpowiednie leczenie.
Magdalena Pietras, dziennikarka Wirtualnej Polski
Źródła
- Facebook Szymon Suwała - lekarz
- Czytelnia Medyczna
- WP abcZdrowie
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
