To dzieje się po odstawieniu leków na odchudzanie. Naukowcy sprawdzili

Analiza przeprowadzona przez naukowców z Cleveland Clinic wskazuje, że wielu pacjentów po zakończeniu terapii nie odzyskuje znaczącej części utraconej wagi, zwłaszcza jeśli kontynuują inne formy leczenia lub zmieniają styl życia.

W badaniu opublikowanym w czasopiśmie "Diabetes, Obesity and Metabolism" przeanalizowano dane 7938 dorosłych pacjentów z otyłością, nadwagą lub cukrzycą typu 2. Wszyscy wcześniej rozpoczęli terapię zastrzykami z semaglutydu lub tirzepatydu, a następnie przerwali leczenie po okresie od trzech do 12 miesięcy.

Naukowcy sprawdzili, jakie decyzje podejmowali pacjenci po zakończeniu terapii oraz jak zmieniała się ich masa ciała w kolejnych miesiącach. Przed odstawieniem leków pacjenci osiągali wyraźną redukcję masy ciała.

W grupie leczonej z powodu otyłości średnia utrata wagi wynosiła około 8,4 proc. masy ciała. W ciągu roku po zakończeniu terapii masa ciała wzrosła średnio tylko o 0,5 proc. U pacjentów z cukrzycą typu 2 spadek masy ciała przed odstawieniem leków wynosił średnio 4,4 proc. Co ciekawe, po roku od zakończenia terapii w tej grupie odnotowano dalszy niewielki spadek masy ciała - średnio o 1,3 proc.

Nie u wszystkich utrata wagi utrzymywała się na tym samym poziomie. Wśród osób leczonych z powodu otyłości 55 proc. pacjentów przybrało na wadze w ciągu roku od odstawienia leków. Jednocześnie 45 proc. utrzymało wagę lub nadal ją obniżało. W przypadku pacjentów z cukrzycą 44 proc. przybrało na wadze, a 56 proc. utrzymało wagę lub schudło jeszcze bardziej.

Badacze zwracają uwagę, że wyniki różnią się od wcześniejszych badań klinicznych. W kontrolowanych eksperymentach obserwowano znacznie większy powrót masy ciała po odstawieniu leków. Jednym z powodów może być to, że w rzeczywistej praktyce wielu pacjentów nie rezygnuje z leczenia całkowicie.

W ciągu roku po zakończeniu terapii:

• 27 proc. pacjentów rozpoczęło leczenie innym lekiem przeciw otyłości,
• 20 proc. wróciło do pierwotnego preparatu,
• 14 proc. kontynuowało terapię poprzez programy zmiany stylu życia, np. konsultacje z dietetykiem lub specjalistą aktywności fizycznej.

Operację bariatryczną wybrało mniej niż 1 proc. pacjentów.

Wcześniejsze analizy zespołu z Cleveland Clinic wskazały dwa najczęstsze powody przerwania leczenia: wysokie koszty terapii oraz działania niepożądane leków. Pacjenci stosujący te preparaty w leczeniu cukrzycy częściej wracali do terapii niż osoby przyjmujące je z powodu otyłości. Wynika to głównie z faktu, że leczenie cukrzycy częściej jest refundowane przez ubezpieczenie zdrowotne.

Autor badania, dr Hamlet Gasoyan z Cleveland Clinic, podkreśla, że przerwanie jednej terapii nie oznacza końca leczenia. - Wielu pacjentów, którzy odstawiają semaglutyd lub tirzepatyd, wznawia leczenie lub przechodzi na inny sposób leczenia otyłości, co może wyjaśniać, dlaczego odzyskują mniej masy ciała niż pacjenci w badaniach randomizowanych - wskazał. Zdaniem naukowców kluczowe znaczenie ma długoterminowe wsparcie medyczne i indywidualne podejście do leczenia otyłości.

Źródło: Diabetes, Obesity and Metabolism