Łysienie a choroby

Łysienie (łac. alopecia) jest to „przejściowe lub trwałe wypadnięcie włosów na ograniczonej powierzchni lub obejmujące całą owłosioną skórę głowy”. Obecnie dotyka coraz młodsze osoby. Zaburzenie to jest wstydliwe (głównie dla kobiet), które powoduje gorszą samoocenę, problemy z odnajdywaniem się w społeczeństwie, depresję, stwarza trudności w życiu osobistym i zawodowym. Może ono być spowodowane przez takie czynniki jak: stres, choroby, zaburzenia metaboliczne i hormonalne, ciążę, niewłaściwą pielęgnację włosów.

1. Wpływ chorób na włosy

Niektóre choroby mogą w swoim przebiegu wpływać na skórę głowy i znajdujące się tam cebulki włosowe powodując czasowe lub nieodwracalne wyłysienie. Warto zasięgnąć porady lekarza, kiedy wypadanie włosów rozpoczęło się nagle obejmując całą skórę głowy lub tylko niektóre okolice, kiedy włosy stały się łamliwe, szorstkie, matowe, gdy występują zmiany łupieżopodobne.

Zobacz film: "#dziejesienazywo: Dlaczego warto robić screening?"

2. Łysienie wrodzone

Jest spowodowane brakiem porostu włosów już od porodu, zazwyczaj ma ono charakter odwracalny, np. taka sytuacja może wystąpić u wcześniaków. Jeśli atrichia (wrodzony lub nabyty brak włosów) dotyczy tylko ograniczonych obszarów skóry, odrost włosów może nie wystąpić. Pojedyncze obszary bez włosów są powodowane znamieniem, guzem brodawkowatym, w skórze brak jest mieszków włosowych, a jedynym leczeniem jest przeszczep włosów. Monilethrix (włosy paciorkowate) jest chorobą przypominającą z wyglądu „gęsią skórkę”, występuje głównie na tylnej stronie głowy i szyi. Włosy rosną w postaci węzłów i międzywęźli (rosnących w tempie po jednym na dobę) do okresu pokwitania, potem porost włosów jest normalny.

3. Choroby infekcyjne a łysienie

Czasami w czasie zakażenia lub ok. 1-4 miesięcy po przebytej chorobie infekcyjnej, wysokiej gorączce, grypie może dojść do wzmożonej utraty włosów. Przyczynami łysienia w tych przypadkach są: gorączka, substancje toksyczne, niedobory żywnościowe. Ten rodzaj łysienia jest odwracalny i ustępuje samoistnie, głównie dotyczy okolicy czołowo- ciemieniowej, preparaty witaminowe mogą wspomagać odrost włosów. Najczęściej jest ono objawem: duru brzusznego, odry, zapalenia płuc, opon mózgowo-rdzeniowych, gruźlicy oraz okresu wtórnego kiły (w tym przypadku łysienie może mieć charakter rozlany lub ogniskowy) - leczenie choroby podstawowej przyspiesza odrost włosów.

4. Zatrucia a łysienie

Przyczyny toksyczne także mogą powodować zmiany w strukturze włosa i przyczynić się do jego wypadnięcia. Sytuacje takie mają najczęściej miejsce w wypadku zatrucia metalami ciężkimi (np. rtęć, tal, arsen). Łysienie rozpoczyna się około dwa tygodnie po kontakcie (spożyciu) z toksyczną substancją, utrata włosów jest całkowita. Jeżeli kontakt z trucizną nie spowodował dużego uszczerbku na zdrowiu, można się spodziewać odrostu włosów po około 6-8 tygodniach.

5. Choroby ogólnoustrojowe a łysienie

Chorzy na cukrzycę często po kilku latach (przy leczeniu lekami doustnymi) tracą włosy w sposób rozlany, głównie na szczycie głowy, w patomechanizmie telogenowym. Zaburzenia przemiany aminokwasów, w chorobach wątroby, powodują rozlaną utratę włosów. U obu płci dodatkowo dochodzi do utraty włosów pod pachami, na klatce piersiowej, a owłosienie łonowe u mężczyzn przyjmuje typ kobiecy. Toczeń rumieniowaty, twardzina ograniczona, łojotokowe zapalenie skóry, leiszmanioza skórna również odpowiadają za utratę włosów. Celiakia (powodująca nieprawidłową reakcję immunologiczną na gluten zawarty w pożywieniu) oraz zapalenie jelit przyczyniają się do powstania łysienia plackowatego, ponieważ liczba wchłanianych składników odżywczych jest za mała do prawidłowego wzrostu włosów i dochodzi do ich osłabienia.

6. Hormony a wypadanie włosów

Hormony stymulują wzrost i wypadanie włosów, dlatego jakiekolwiek zaburzenie ich wydzielania może się objawić wyłysieniem. Choroby tarczycy zarówno nadczynność, jak i niedoczynność mogą być przyczyną łysienia.

Nadczynność powoduje rozlane lub ograniczone łysienie okolicy czołowej oraz przerzedzenie włosów w okolicy płciowej związane z łojotokiem. Niedoczynność jest przyczyną przerzedzenia włosów skóry głowy (stają się szorstkie, suche, łamliwe) oraz utraty 1/3 zewnętrznej części brwi. Niedoczynność przytarczyc powoduje utratę włosów z całej powierzchni ciała (głowa, rzęsy, brwi, okolica narządów płciowych, doły pachowe).

Niedoczynność przysadki powoduje przerzedzenie włosów na głowie, natomiast całkowita utrata owłosienia dotyczy dołów pachowych i okolicy narządów płciowych. Utrata włosów jest związana także z menopauzą, ciążą, połogiem, laktacją oraz przyjmowaniem doustnej antykoncepcji hormonalnej, przyczyną wypadania włosów w tych przypadkach jest spadek poziomu estrogenów.

7. Choroby skóry a łysienie

Wyróżniamy dwa typy grzybów, które atakują skórę owłosioną głowy doprowadzając do łysienia: Microsporum canis i Trichophyton spp. Pierwszy rodzaj grzyba powoduje grzybicę drobnozarodnikową. Objawia się ona pojedynczymi, dużymi ogniskami pozbawionymi włosów. Włosy są ułamane na równej wysokości, a każdy z nich jest otoczony szarą pochewką, głównie brak jest cech stanu zapalnego, ale może występować otrębiaste złuszczanie. Rodzaj Trichophyton powoduje grzybicę strzygącą (liczne, małe ogniska, włosy nierówno ułamane), towarzyszy jej niewielki stan zapalny i otrębiaste złuszczanie, u mężczyzn zajmuje również brodę oraz grzybicę woszczynową, która prowadzi do bliznowacenia i trwałego wyłysienia.

Strupień (grzybica) woszczynowy prowadzi do powstania przymieszkowych grudek o różowym kolorze. Następnie powstają charakterystyczne tarczki, przez które przechodzą włosy. Włosy początkowo są suche i matowe, potem kruche i łamliwe. Charakterystyczny jest mysi zapach oraz występujący ból.

8. Choroby nowotworowe a wypadanie włosów

Same nowotwory (poza tymi bezpośrednio dotyczącymi skóry) nie powodują wypadnięcia włosów, łysienie jest odpowiedzią na leczenie - chemio- i radioterapię. Leczenie kolagenozy układowej, pęcherzyc czy ciężkiej odmiany łuszczycy może powodować odwracalne wypadanie włosów.

9. Niedożywienie a wypadanie włosów

Rygorystyczne odchudzanie oraz niektóre zaburzenia psychiczne polegające na nie przyjmowaniu pożywienia mogą objawiać się wypadaniem włosów. Przyczyną tego są niedobory białek, aminokwasów, makro- i mikroelementów (cynku, żelaza, miedzi, selenu) oraz witamin głównie z grupy B. Niektóre choroby psychiczne mogą objawiać się nałogowym wyrywaniem sobie włosów. Łysienie spowoduje również brak witaminy D i biotyny.

10. Promieniowanie jonizujące a łysienie

Osoby narażone na tego rodzaju promieniowanie mogą być narażone na wyłysienie. Dawka około 350 R (rentgen) powoduje utratę wszystkich włosów, które następnie odrastają po 1-2 miesiącach. Dawka większa wynosząca około 1500 R może spowodować nieodwracalne wypadnięcie włosów.

spis treści
rozwiń
Następny artykuł: Łysienie a czynniki zewnętrzne

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!