Miliony chorych. Prawie połowa nie wie, że ma cukrzycę

Szczególnie niepokojące jest to, że niedodiagnozowanie dotyczy przede wszystkim młodych dorosłych. To właśnie oni, w przypadku braku rozpoznania i odpowiedniej terapii, są najbardziej narażeni na wieloletnie powikłania – takie jak choroby sercowo-naczyniowe, uszkodzenie nerek czy zaburzenia widzenia. Wśród osób z postawioną diagnozą, zdecydowana większość – 91 proc. – stosuje leczenie farmakologiczne. Jednak skuteczna kontrola cukrzycy wciąż jest rzadkością. Tylko u 42 proc. pacjentów udaje się utrzymać właściwy poziom glukozy we krwi, co w skali świata oznacza, że zaledwie 1 na 5 diabetyków faktycznie dobrze kontroluje swoją chorobę.

Eksperci przewidują, że do 2050 roku liczba osób z cukrzycą na świecie wzrośnie do 1,3 miliarda. – Szacuje się, że w 2050 r. na świecie będzie żyło 1,3 miliarda osób z cukrzycą. Jeśli niemal połowa z nich nie będzie wiedziała, że cierpi na poważną i potencjalnie śmiertelną chorobę, będziemy mieli do czynienia z cichą epidemią – ostrzegła główna autorka badania, Lauryn Stafford. Specjalistka zaapelowała o zwiększenie inwestycji w programy badań przesiewowych, zwłaszcza wśród młodszych populacji, a także o szerszy dostęp do nowoczesnych terapii i technologii monitorujących poziom glukozy we krwi. To szczególnie ważne w krajach o ograniczonych zasobach, gdzie obecnie diagnoza i skuteczne leczenie pozostają luksusem.

W Polsce na cukrzycę choruje około 3 milionów dorosłych. Według prognoz, do 2030 roku schorzenie to będzie dotyczyć co dziesiątego mieszkańca naszego kraju. W 2022 r. WHO postawiła cel, aby w perspektywie pięciu lat 80 proc. osób z cukrzycą miało postawioną diagnozę kliniczną. To ambitne zadanie, ale jego realizacja może przesądzić o zdrowiu milionów ludzi.

Cukrzyca typu I ma w dużej mierze podłoże genetyczne. Dlatego osoby, w których rodzinach występowały zachorowania, powinny szczególnie dbać o regularne kontrole poziomu glukozy – najlepiej wykonywać badanie raz w roku. Wczesne wykrycie nieprawidłowości pozwala szybciej wdrożyć leczenie i ograniczyć ryzyko powikłań.

W przypadku cukrzycy typu II ogromne znaczenie ma styl życia. Kluczowe jest utrzymywanie prawidłowej masy ciała, ponieważ nadwaga i otyłość znacząco zwiększają ryzyko zachorowania. Ważna jest również aktywność fizyczna – zaleca się ćwiczenia przynajmniej trzy razy w tygodniu po 30 minut. Regularny ruch poprawia wrażliwość organizmu na insulinę i wspiera prawidłową pracę układu metabolicznego.

Nie można zapominać o badaniach przesiewowych. Osoby po 45. roku życia powinny co najmniej raz w roku sprawdzać poziom glukozy na czczo. Wskazane jest to również u młodszych pacjentów, jeśli należą do grupy podwyższonego ryzyka – mają nadwagę, nadciśnienie, zaburzenia lipidowe lub w rodzinie występowały przypadki cukrzycy.

Źródło: PAP, WP abcZdrowie