Polacy używają na potęgę. Dewastuje serce, drenuje wątrobę

Badanie opisane w "Journal of Agricultural and Food Chemistry" przeprowadzono m.in. na dorosłych myszach, którym podawano wodę zawierającą 4 proc. soli. Wykorzystano również model zarodków kurzych. Naukowcy zaobserwowali zaburzenia struktury wątroby oraz zmiany odpowiadające procesowi włóknienia tego narządu.

Badacze powiązali obserwowane nieprawidłowości ze zwiększoną produkcją reaktywnych form tlenu, czyli ROS. Ich nadmiar prowadzi do stresu oksydacyjnego, który może uszkadzać komórki i uczestniczyć w procesach prowadzących do włóknienia wątroby.

W eksperymencie sprawdzono także działanie witaminy C, znanej ze swoich właściwości antyoksydacyjnych. W badaniach komórkowych częściowo ograniczała ona hamujący wpływ wysokiego stężenia soli na wzrost komórek. Nie oznacza to jednak, że przyjmowanie witaminy C chroni ludzi przed uszkodzeniem wątroby wywołanym nadmiarem soli. Wyniki pochodzą z badań przedklinicznych i nie można ich bezpośrednio przenosić na człowieka.

Najlepiej udokumentowanym skutkiem zbyt dużej podaży sodu jest wzrost ciśnienia tętniczego. To z kolei zwiększa ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, w tym udaru. WHO wskazuje również na związki wysokiego spożycia sodu m.in. z chorobami nerek i rakiem żołądka.

Problem w tym, że sól pochodzi nie tylko z solniczki. Duże ilości sodu mogą znajdować się w pieczywie, wędlinach, gotowych daniach, przekąskach, sosach i innych produktach wysokoprzetworzonych.

Światowa Organizacja Zdrowia zaleca, aby osoby dorosłe spożywały mniej niż 5 g soli dziennie. To niecała jedna łyżeczka i obejmuje całą sól dostarczaną w ciągu dnia, również tę znajdującą się już w produktach spożywczych.

Źródło: "Liver Fibrosis Can Be Induced by High Salt Intake through Excess Reactive Oxygen Species (ROS) Production" w: "Journal of Agricultural and Food Chemistry"