prawa pacjenta (strona 2 z 2)

Niedzielne popołudnie, ponad 230 km od miejsca zamieszkania. Coraz wyższa gorączka, nieznośny ból głowy i duszący kaszel. Ostatkiem sił jadę do przyszpitalnej poradni. Wychodzę z receptą na antybiotyk. L4? "My wystawiać nie możemy, tylko lekarz rodzinny"” - słyszę w odpowiedzi.

To, co jest bardzo istotne, a o czym często zapominamy, to iż każdy z nas ma prawo do leczenia w szpitalu, ponieważ należy do tzw. świadczeń gwarantowanych przez przepisy prawa.

Z prof. Elżbietą Czkwianianc kierownikiem Kliniki Gastroenterologii, Alergologii i Pediatrii w Instytucie Centrum Zdrowia Matki i Dziecka w Łodzi rozmawiamy o miłości do specjalizacji, która była dość przypadkowym wyborem, o umiejętności nawiązywania kontaktu z małymi pacjentami i znaczeniu profilaktyki prozdrowotnej w życiu pacjentów.

Leczenie prywatne w dobie rosnących kolejek do specjalistów, ograniczonych kontraktów zawieranych przez Narodowy Fundusz Zdrowia, jak również niedostępności państwowych placówek zdrowia w godzinach dogodnych dla pacjenta, staje się coraz bardziej popularne. Wiele firm w ramach programu socjalnego wykupuje dla swoich pracownikach abonamenty w prywatnym sektorze.

Co wziąć do szpitala? Nierzadko zadajemy sobie takie pytanie, gdy dostajemy skierowanie do szpitala. Często nie wiemy, jakie dokumenty są potrzebne, jakie wyniki badań, czy po prostu jakie rzeczy osobiste są niezbędne podczas pobytu w szpitalu czy klinice. Informacje takie niezbędne są także dla osób z najbliższej rodziny pacjenta, aby w nagłym przypadku pobytu pacjenta w szpitalu, mogły dowieźć potrzebne dokumenty czy przybory osobiste. Kobieta w ciąży, gdy trafia do szpitala, wymaga dostarczenia dodatkowych wyników badań oraz rzeczy dla niej i dla dziecka.

Obraz zatłoczonych szpitalnych korytarzy, na których obok dostawionych łóżek pacjentów krząta się personel i odwiedzający, w dalszym ciągu, niestety, nie należy do rzadkości. Władze placówek medycznych często zapominają jednak, że ulokowanie chorego w takim miejscu możliwe jest jedynie w sytuacji nadzwyczajnej.

Pani Halina Szreter z Poznania czekała niemal 2 tygodnie na operację kości udowej. Nadal niezoperowana pozostaje też jej złamana ręka. Dlaczego polskie prawo pozwala na taki proceder? Czy możliwe jest, aby cierpiący człowiek czekał tak długo na pomoc w szpitalu?

Odszkodowanie po operacji – kiedy się należy? Dużo osób zaczyna się tym interesować dopiero po przeprowadzonej operacji, gdy pojawiają się jakieś powikłania. Warto znać prawa, jakie przysługują pacjentowi. Zaniedbanie lekarza czy pielęgniarki, błąd w sztuce lekarskiej, zła diagnoza choroby czy nieprawidłowe leczenie mogą być podstawą do starania się o odszkodowanie. Jeżeli pojawił się także uszczerbek psychiczny czy moralny, także można starać się o rekompensatę. Należy jednak pamiętać, iż wszystko musi być odpowiednio udokumentowane.