Tiorfan – skład, działanie, wskazania i dawkowanie

Tiorfan jest lekiem w postaci kapsułek twardych dostępnym bez recepty. Obecną w nim substancją czynną jest racekadotryl (Racecadotrilum). To prolek ulegający w organizmie przekształceniu do tiorfanu, będącego inhibitorem enkefalinazy jelitowej.

Wskazaniem do stosowania Tiorfanu jest leczenie ostrej biegunki u dorosłych. To dolegliwość, która polega na: częstym oddawaniu stolca (powyżej trzech razy na dobę) o zmienionej konsystencji – płynnej (wodnistej) lub półpłynnej (luźny stolec) oraz w większych ilościach niż zazwyczaj. Przyczyną ostrej biegunki mogą być różne.

Przebieg ostrej biegunki ma charakter nagły, gwałtowny. Dolegliwość wywołuje nie tylko dyskomfort, ale i jest groźna, ponieważ szybko może doprowadzić do odwodnienia oraz utraty minerałów, które są konieczne do prawidłowego funkcjonowania ustroju.

Kapsułki Tiorfan mają kolor kości słoniowej i zawierają biały proszek o zapachu siarki. Jedna kapsułka twarda Tiorfan zawiera 100 mg racekadotrylu oraz:

• substancje pomocnicze (proszek) – laktoza, skrobia żelowana kukurydziana, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna,
• substancje pomocnicze (otoczka kapsułki) – żelatyna, żelaza tlenek żółty (E172), tytanu dwutlenek (E171).

Tiorfan 100 mg jest dostępny bez recepty. Opakowanie zawierające 10 tabletek kosztuje niecałe 40 zł.

Tiorfan – zamiennik

Inne preparaty na rynku polskim zawierające racekadotryl, które mogą być traktowane jako zamienniki, to:

• kapsułki twarde Bloctil,
• granulat do sporządzania zawiesiny doustnej Hidrasec 10 mg i Hidrasec 30 mg,
• granulat do sporządzania zawiesiny doustnej Racedryl.

Tiorfan lek jest wykorzystywany do:

• leczenia objawowego ostrej biegunki u dorosłych, gdy nie jest możliwe leczenie przyczynowe,
• leczenia wspomagającego ostrej biegunki u dorosłych, gdy może być zastosowane leczenie przyczynowe.

Tiorfan działa w obrębie jelit. Obecny w nim racekadotryl prowadzi do zmniejszenia nadmiernego wydzielania wody i elektrolitów przez jelita wywołane toksynami lub stanem zapalnym. Nie wpływa na czynność wydzielniczą. Oznacza to, że cechuje go szybkie działanie przeciwbiegunkowe bez zmiany ciągłości pasażu przez jelita.

Tiorfan – dawkowanie

Tiorfan 100 mg należy stosować według zaleceń lekarza lub farmaceuty lub tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta. To pozwala optymalizować terapię, ale i uniknąć działań niepożądanych.

Lek w formie kapsułek twardych do stosowania doustnego należy popić szklanką wody. Tiorfan u osób dorosłych należy stosować w dawce 100 mg niezależnie 3 razy dziennie, najlepiej przed głównymi posiłkami. Leczenie można rozpocząć o każdej porze, przyjmując kapsułkę w dowolnym momencie dnia. Terapię trzeba kontynuować do oddania dwóch normalnych stolców.

Choć Tiorfan jest lekiem bezpiecznym, nie może go stosować każdy. Przeciwwskazanie stanowi nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu (Tiorfan zawiera laktozę), ale także ciąża i okres karmienia piersią. Nie zaleca się stosowania leku przy podejrzeniu ciąży oraz u dzieci i niemowląt.

Ze stosowaniem leku Tiorfan wiąże się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się takie skutki uboczne jak bóle głowy, rzadziej wysypka i zaczerwienienie skóry oraz obrzęk języka, twarzy, ust, powiek oraz różne zmiany skórne, takie jak różowe zmiany na skórze kończyn i wewnątrz jamy ustnej, pokrzywka, rumień guzowaty, wysypka grudkowa czy swędzące zmiany skórne.

Stosując Tiorfan należy zachować środki ostrożności. Trzeba pamiętać, by:

• leczenia nie kontynuować dłużej niż 7 dni,
• stosować lek ostrożnie w przypadku zaburzenia czynności nerek lub wątroby,
• podczas leczenia pamiętać o uzupełnianiu płynów oraz elektrolitów.

Ponieważ Tiorfan może wchodzić w interakcję z inhibitorami konwertazy angiotensyny, należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio.

Specjaliści uczulają, by przed rozpoczęciem stosowania leku skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli biegunka jest przewlekła albo spowodowana stosowaniem antybiotyków, występują zaburzenia czynności nerek albo wątroby, pojawia się gorączka oraz ropa lub krew w stolcu lub przedłużające się bądź niekontrolowane wymioty.