Ubretid – działanie, dawkowanie, wskazania i przeciwwskazania

Ubretid to lek stosowany w zaburzeniach opróżniania pęcherza moczowego. Jego substancją czynną jest distygmina (bromek distygminy), która ze względu na mechanizm działania wskazana jest w leczeniu chorób wymagających nasilenia perystaltyki jelit i pęcherza moczowego oraz zwiększania napięcia i kurczliwości mięśni.

Tym samym lek Ubretid jest stosowany w leczeniu skojarzonym pacjentów dorosłych z neurogennymi zaburzeniami opróżniania pęcherza moczowego wraz z hipotonią mięśnia wypieracza moczu. Stosuje się go również w zaparciach atonicznych do czasu powrotu prawidłowej czynności jelit oraz wspomagająco w Myasthenia gravis.

Ubretid ma postać tabletek. Jest wydawany na podstawie recepty. Nie podlega refundacji. Jedna tabletka Ubretid zawiera 5 mg bromku distygminy. Pozostałe składniki to: stearynian magnezu, talk, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana, laktoza jednowodna. Ubretid nie ma zamiennika.

Ubretid jest lekiem, który działa na receptory muskarynowe. Jego aktywność obejmuje wiele narządów różnych układów, a zażycie tabletki wywołuje:

• skurcz pęcherzyka żółciowego, wypieracza pęcherza i moczowodu,
• skurcz mięśniówki oraz zwiększenie wydzielania śluzu w oskrzelach,
• zwężenie źrenicy, skurcz mięśnia rzęskowego, zahamowanie akomodacji oka oraz obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego w oku,
• spadek częstości rytmu i tempa przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu,
• wzrost ilości wydzielanego śluzu w żołądku i jelicie cienkim, większe napięcie i perystaltyka w układzie pokarmowym,
• nadpobudliwość mięśniówki (drżenie, małe dawki leku), trwałą depolaryzację w mięśniówce (porażenia, duże dawki).

Lek Ubretid zażywać należy doustnie, na czczo (posiłki mogą osłabiać działanie terapeutyczne), popijając niewielką ilością płynu. Tabletkę można podzielić na 2 równe części. Ubretid należy przyjmować na pusty żołądek.

Jeśli chodzi o dawkowanie, zależy ono od kilku czynników, takich jak ogólny stan zdrowia pacjenta, kondycja układu autonomicznego, wskazania oraz specyfika leku: opóźnione i długotrwałe działanie oraz indywidualna reakcja. Stosowane dawki mieszczą się w zakresie od 2,5 do 10 mg na dobę.

W leczeniu neurogennego zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego z hipotonią mięśnia wypieracza moczu początkowo stosuje się jedną tabletkę na dobę, rano na czczo, pół godziny przed pierwszym posiłkiem. Gdy nastąpi poprawa, kontynuuje się leczenie podtrzymujące. Stosuje się jedną - dwie tabletki co dwa lub trzy dni.

W zaparciach atonicznych terapia rozpoczyna się od stosowania pół tabletki na dobę, na czczo. Co trzeci dzień dawka powinna być zwiększana o pół tabletki, nie należy jednak przekraczać maksymalnej dobowej dawki w liczbie dwóch tabletek. Leczenie kontynuuje się do uzyskania prawidłowej czynności jelit. Powinno to mieć miejsce najpóźniej po 14 dniach stosowania preparatu.

Leczenie miastenii rozpoczyna się od podawania jednej tabletki na dobę na czczo przez tydzień. W drugim tygodniu należy ją zwiększyć do półtorej tabletki, a w trzecim tygodniu do dwóch tabletek na dobę na czczo.

Przeciwwskazaniem do stosowania leku Ubretid jest:

• nadwrażliwość na substancję czynną preparatu lub którąkolwiek z substancji pomocniczych,
• zwężenie lub stany skurczowe przewodu pokarmowego, dróg żółciowych lub dróg moczowych,
• mechaniczna niewydolność jelit,
• astma oskrzelowa,
• zapalenie tęczówki,
• nadczynność tarczycy,
• miotonia,
• niewyrównana niewydolność serca, świeży zawał serca, zaburzenia rytmu serca, zwłaszcza blok przedsionkowo-komorowy i bradykardia,
• ciężki wstrząs pooperacyjny,
• parkinsonizm.

Ubretid może wywołać działania niepożądane: muskarynowe oraz nikotynowe. Muskarynowym skutkom ubocznym można przeciwdziałać, przyjmując jednocześnie atropinę lub podobnie działającej substancji. Bardzo często notuje się:

• biegunkę, nudności, wymioty,
• bradykardię,
• napady zwiększonej potliwości,
• zwiększenie wydzielania śliny,
• zwężenie źrenic, nadmierne łzawienie.

Nikotynowe skutki uboczne występują rzadko. Nie mogą być ograniczone przez stosowanie atropiny i podobnie działających preparatów. Działanie niepożądane to:

• drżenia mięśniowe,
• skurcze mięśni,
• osłabienie mięśni,
• utrudnienie połykania.

Zmniejszenie dawki konieczne jest u pacjentów w wieku powyżej 65 lat. Ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparat nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży. Lek nie powinien być przyjmowany przez kobiety w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze oraz w okresie karmienia piersią.