Wskaźnik eGFR - jak przebiega badanie eGFR, wskazania do badania, choroby, norma

Badanie eGFR (ang. estimation glomerular filtration ratio) związane jest z szacunkową filtracją kłębuszkową. Badanie to stosowane jest w celu przesiewowej oceny funkcji nerek, a także w diagnostyce przewlekłej niewydolności tego narządu. Normy eGFR oraz GFR mogą być różne, w zależności od masy ciała, rasy, wieku, płci, stężenia azotu mocznika czy stężenia kreatyniny.

Z powodu przewlekłej choroby nerek cierpi około 10-16 procent populacji. Zdaniem lekarzy, ta dolegliwość stanowi istotny problem medyczny. Wczesna diagnoza i odpowiednio prowadzone leczenie może zapobiec niewydolności nerek oraz powikłaniom ze strony układu sercowo-naczyniowego.

Zobacz odpowiedzi na pytania osób, które miały do czynienia z tym problemem:

• Czy ostra niewydolność nerek jest uleczalna? - odpowiada lek. Izabela Ławnicka
• Jaką dietę stosować przy niewydolnośći nerek? - odpowiada lek. Zbigniew Sycz
• Czy przy niewydolności nerek można jeść sushi? - odpowiada mgr Sylwia Ogrodowczyk

Wszystkie odpowiedzi lekarzy

Badanie wskaźnik eGFR to jedno z podstawowych badań diagnostycznych, które pozwala ocenić czynność nerek pacjenta. Wyniki badania eGFR ustala się na podstawie płci, wieku oraz rasy danej osoby. Szacowane przesączanie kłębuszkowe można obliczyć na podstawie skróconego wzoru MDRD (ang. Modification of Diet in Renal Disease) lub na podstawie wzoru Cockcrofta-Gaulta. Pierwsza metoda określa stężenie kreatyniny w surowicy krwi, druga z kolei stosowana jest u pacjentów w podeszłym wieku, a także tych, którzy borykają się z umiarkowanymi zaburzeniami pracy nerek.

Badanie wskaźnika eGFR powinno być przeprowadzone w godzinach porannych, zanim pacjent zje pierwszy posiłek. Cena badania eGFR wykonywanego prywatnie to koszt około 15-20 złotych. Osoby posiadające skierowanie od lekarza mogą wykonać badanie bezpłatnie, w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia.

Badanie eGFR w większości przypadków wykonuje się u pacjentów z podejrzeniem choroby nerek, a także u pacjentów z przewlekłymi chorobami tego narządu. Ponadto, badanie pozwala na przesiewową ocenę funkcji nerek. Lekarz może zlecić wykonanie badania w przypadku następujących objawów: zbyt wysokiego ciśnienia tętniczego, obrzęków, przemęczenia, problemów z koncentracją, problemów z oddawaniem moczu, zbyt małej ilości wydalanego moczu. Innymi wskazaniami do badania są: ciemny lub pienisty mocz, ból kręgosłupa, swędząca skóra, ciemnienie koloru skóry.

Dzięki badaniu eGRF możemy odpowiednio wcześnie zdiagnozować przewlekłe choroby nerek. Nieprawidłowy wskaźnik GFR często jest wynikiem:

• kłębuszkowego zapalenia nerek,
• zespołu nerczycowego,
• nefropatii cukrzycowej czy nadciśnieniowej;
• zastojem moczu,
• spadkiem ciśnienia krwi przepływającej przez naczynia kłębuszka.

Wyniki badania eGFR mogą się różnić w zależności od płci, wieku, rady, czy masy ciała pacjenta. Wskaźnik eGFR podawany jest zazwyczaj w ml/min/1,73 m2, czyli w odniesieniu do standardowej powierzchni ciała.

U osób zdrowych wartość eGFR powinna wynosić co najmniej 90 ml/min/1,73 m2. Wartość wzorcowa w przypadku kobiet to współczynnik równy 120 ml/min/1,73 m2. U młodych, zdrowych mężczyzn wzorcowa wartość eGFR wynosi 130 ml/min/1,73 m2. Współczynnik eGFR poniżej poziomu 60 ml/min/1,73 m2 mówi o upośledzeniu czynności nerek. Gdy wynik jest niższy niż 30 ml/min/1,73 m2 pacjent cierpi na niewydolność nerek.