Wypij po jedzeniu. Mózg i jelita będą ci wdzięczne

Herbata górska to napar przygotowywany z rodzaju roślin o nazwie Sideritis, czyli dziko rosnących ziół znajdujących się głównie w górskich rejonach południowej Europy. Najczęściej kojarzona jest z Grecją, Bałkanami oraz Turcją, ponieważ w tych krajach od pokoleń była pita w formie codziennego napoju po posiłkach lub wieczorem. W przeciwieństwie do herbaty czarnej oraz zielonej nie powstaje z liści krzewu herbacianego i nie zawiera kofeiny.

Do zaparzania wykorzystuje się suszone łodygi, liście oraz kwiaty, które nadają naparowi delikatny, ziołowy smak. Tradycja picia herbaty górskiej wyrosła z lokalnych zwyczajów, a jej popularność wynikała z łatwej dostępności oraz łagodnego działania, dobrze tolerowanego przez większość osób.

Jej działanie nie jest przypadkowe, bo swoją moc zawdzięcza obecności konkretnych związków roślinnych. Najważniejszymi są polifenole oraz flawonoidy, czyli naturalne substancje roślinne z działaniem antyoksydacyjnym W naparze obecne są także olejki eteryczne odpowiedzialne za aromat oraz łagodne oddziaływanie na układ pokarmowy.

Ilości witamin i minerałów są na tyle małe, że nie ma sensu o nich wspominać. W przypadku tej herbaty nie liczy się wartość odżywcza tylko działanie związków roślinnych wpływających na procesy w organizmie.

Herbata górska jest wybierana przez osoby, które chcą poprawić skupienie bez mocnego pobudzenia. Napar nie zawiera kofeiny, dlatego nie podnosi tętna ani nie wywołuje nagłych skoków energii. Jej działanie jest związane z obecnością polifenoli i flawonoidów, czyli związków roślinnych wpływających na układ nerwowy, ale w pośredni sposób.

Mogą one wspierać przepływ krwi w mózgu oraz ograniczać stres oksydacyjny komórek nerwowych. U wielu osób przekłada się to na poczucie większej jasności myślenia i stabilniejszej koncentracji. Trzeba jednak zaznaczyć, że efekt jest subtelny i nie działa jak środek pobudzający.

Herbata górska od lat towarzyszyła posiłkom, bo była synonimem lekkości oraz spokojnego zakończenia jedzenia. Za jej wpływ na trawienie odpowiada obecność olejków eterycznych oraz związków gorzkich. Niektórzy zauważają, że po takim naparze dyskomfort po obfitszym jedzeniu jest znacznie mniejszy.

Zawarte w roślinie polifenole wpływają także na błonę śluzową przewodu pokarmowego, a niektórzy zgłaszają przez to większy komfort jelitowy. Trzeba jednak podkreślić, że reakcja organizmu jest indywidualna i zależna od wrażliwości jelit oraz ilości wypijanego naparu.

Herbata górska zawiera związki roślinne, które po spożyciu przechodzą przez przewód pokarmowy praktycznie w niezmienionej formie. Polifenole zawarte w naparze nie są trawione w jelicie cienkim i docierają dalej, więc wchodzą w kontakt z bakteriami jelitowymi. Często mówi się, że takie związki mogą wpływać na środowisko jelit, jednak w przypadku herbaty górskiej brakuje danych pozwalających określić kierunek oraz skalę tego oddziaływania.

Zazwyczaj obserwuje się dobrą tolerancję naparu przy wrażliwych jelitach, ale nie oznacza to bezpośredniego wpływu na skład mikrobioty, jak twierdzą niektórzy. Na tym etapie można mówić jedynie o obserwacjach użytkowników, a nie konkretnym działaniu na bakterie jelitowe.

Herbata górska najlepiej sprawdzi się wtedy, gdy jest pita regularnie, ale w umiarkowanych ilościach. Napar warto przygotować z 1 do 2 łyżeczek suszu zalanych wrzącą wodą i parzyć około 10 minut pod przykryciem. Zbyt krótki czas parzenia da napój wodnisty, a zbyt długi może nasilić gorycz.

W ciągu dnia można sięgać po nią między posiłkami lub po jedzeniu, ale należy przy tym obserwować reakcję organizmu. Napar zazwyczaj jest dobrze tolerowany przez żołądek i ma łagodny smak, ale wiele zależy od jakości użytego suszu.

Herbata górska nie każdemu podpasuje tak samo. Ostrożność powinny zachować osoby z alergią na rośliny z rodziny jasnotowatych, ponieważ Sideritis należy do tej samej grupy botanicznej. U części osób z bardzo wrażliwym przewodem pokarmowym nawet łagodne napary ziołowe mogą wywoływać dyskomfort, głównie przy piciu ich na pusty żołądek.

Napar nie będzie także dobrym pomysłem u tych, którzy oczekują mocnego efektu pobudzającego lub szybkiej poprawy koncentracji, ponieważ jego działanie jest subtelne. W takich przypadkach herbata górska może zostać odebrana jak po prostu niewystarczająca.

Herbata górska to napar łagodny, który jest wybierany ze względu na dobrą tolerancję i delikatne działanie. Jej popularność wynika z prostoty składu oraz sposobu, w jaki wpisuje się w codzienne potrzeby organizmu. To propozycja dla osób szukających spokojnego uzupełnienia diety, a nie napoju z silnym, natychmiastowym działaniem.

Źródła

1. NaukaJedzenia.pl