Zaburzenia erekcji

Erekcja - zdjęcia
Erekcja - zdjęcia

Powszechnie stosowanym określeniem na zaburzenia erekcji jest pojęcie impotencja. Jednak często odchodzi...

zobacz galerię

Jednym z najczęstszych problemów seksualnych mężczyzn w wieku dojrzałym są zaburzenia erekcji, czyli problemy z pojawieniem się i utrzymaniem wzwodu członka i w rezultacie także z osiągnięciem orgazmu. Zaburzenia potencji najczęściej dotyczą mężczyzn w wieku dojrzałym, bowiem aż 50 proc. panów w wieku między 40. a 70. rokiem życia uskarża się na problemy z erekcją. Co zatem powoduje problemy z potencją, że aż połowa dojrzałych mężczyzn nie może odbyć satysfakcjonującego stosunku seksualnego? Jak wygląda leczenie problemów z potencją?

Zobacz film: "Problemy ze wzwodem"


1. Czym jest zaburzenie erekcji?

Według definicji WHO, zaburzenie erekcji - w skrócie ED (ang. Erectile Dysfunction) to stała bądź nawracająca niemożność osiągnięcia i/lub utrzymania erekcji przez mężczyznę podczas stosunku seksualnego. Pod względem diagnostycznym zaburzeniem erekcji nazywa się dolegliwość niemożności wzwodu i erekcji w co najmniej 25% podejmowanych prób seksualnych. Powszechnym określeniem na to schorzenie jest impotencja, jednak ze względu na pejoratywne, często ironiczne i obraźliwe skojarzenia, stosuje się neutralny termin „zaburzenie erekcji”.

Zaburzenia wzwodu nie należy mylić z naturalną zmianą w męskiej seksualności związaną z wiekiem, objawiającą się osłabieniem lub czasowym zanikaniem potencji w trakcie stosunku seksualnego. Ta tendencja rozwija się wraz z wiekiem - statystyki pokazują, że przynajmniej 1/3 osób po 60-tce uprawia seks co najmniej 1 raz w tygodniu, przy czym w większości przypadków kończy się to bez wytrysku mężczyzny. I chociaż częstość występowania zaburzeń wzwodu wzrasta wraz z wiekiem, to jednak podeszły wiek nie wpływa istotnie na rozwijanie się choroby. Mężczyzna po 60-tce może zatem mieć rzadziej erekcje i wolniej osiągać orgazm, ale jego życie seksualne nie jest zaburzone – zaczyna po prostu przebiegać w innym tempie.

1.1. Zaburzenia erekcji w Polsce

Pomoc lekarska w zaburzeniach erekcji
Pomoc lekarska w zaburzeniach erekcji

Zaburzenia erekcji wynikają w 85% z przyczyn fizycznych, zaś uwarunkowania psychologiczne stanowią 10%...

zobacz galerię

Szacuje się, że w naszym kraju na zaburzenia erekcji cierpi około 3,5 miliona mężczyzn, ale leczy się niestety tylko niecałe 240 tysięcy. Co miesiąc lekarze różnych specjalizacji notują blisko 262 tysiące mężczyzn z problemem braku lub niemożności utrzymania wzwodu, przy czym ponad połowa przypadków ujawnia się „przy okazji” leczenia innych chorób, np. nadciśnienia.

Wielu mężczyzn, szczególnie młodych, wstydzi się rozmawiać z lekarzem na temat problemów seksualnych i swojej „niesprawności”. Często sami lekarze odczuwają dyskomfort w sytuacji rozmowy na ten temat. Być może wynika to z konwenansów kulturowych i surowego wychowania w duchu katolicyzmu. W dobie XXI wieku zaburzenia erekcji i sfera intymna człowieka to wciąż temat tabu, a w szkołach nadal kuleje edukacja seksualna młodzieży. Z obawy przed wyśmianiem mężczyźni często bagatelizują problemy z osiągnięciem wzwodu, zrzucając je na karby wieku lub przemęczenia pracą.

Ignorowanie dysfunkcji seksualnej powoduje, że wielu mężczyzn w ogóle się nie leczy albo trafia do lekarza średnio dopiero po dwóch latach od zauważenia pierwszych trudności w zakresie osiągnięcia pełnej erekcji członka. Statystyki wskazują, że w percepcji 53% mężczyzn rozmowa z urologiem o problemach seksualnych jest kłopotliwa. Ponad połowa mężczyzn uważa, że w przypadku braku erekcji nie poszliby do lekarza i tylko co czwarty z nich szukałby fachowej pomocy medycznej w związku z dysfunkcją erekcyjną. Nieco ponad 40% mężczyzn pragnie wierzyć, że problemy z erekcją mają jedynie charakter przejściowy.

2. Przyczyny zaburzeń erekcji

Zdiagnozowanie jednej przyczyny wywołującej problemy z erekcją jest właściwie niemożliwe, bowiem jest to skutek zaistnienia kilku czynników, zarówno fizycznych, jak i psychicznych. Podłoże fizyczne zaburzeń erekcji jest bardziej charakterystyczne dla starszych panów, natomiast podłoże psychogenne jest źródłem dysfunkcji raczej u młodszych mężczyzn.

Przyczyny fizyczne wywołujące ED:

Warto zauważyć, że problemy ze wzwodem mogą towarzyszyć każdej chorobie, która przejściowo powoduje u mężczyzn zmęczenie i osłabienie (np. przeziębienie).

Przyczyny psychogenne wywołujące ED:

  • lęk przed niezdolnością do odbycia stosunku,
  • niska samoocena (w odniesieniu do własnej osoby i oceny swojej pracy),
  • problemy w związku: ochłodzenie uczuć, zdrada partnerska, poczucie winy, złe doświadczenia seksualne,
  • niewłaściwe reakcje ze strony partnerki;
  • kompleks małego członka;
  • rygoryzm seksualny i wychowawczy;
  • ortodoksja religijna, poczucie winy;
  • niepełna identyfikacja z rolą męską;
  • nieświadome tendencje homoseksualne;
  • zadaniowe podejście do seksu;
  • depresja, fobie, cechy histeryczne;
  • negatywne fantazje erotyczne;
  • preferencje dewiacyjne;
  • lęk przed posiadaniem dzieci lub zarażeniem chorobą weneryczną.

3. Skutki zaburzeń erekcji

Problemy ze wzwodem odbijają się na ogólnym samopoczuciu mężczyzn, szczególnie dotykają jego sfery emocjonalnej. Odkrycie obniżonej sprawności seksualnej wpływa destrukcyjnie na poczucie własnej wartości mężczyzn, a także zaczyna ograniczać ich przed swobodną aktywnością seksualną. Strach przed niedotrzymaniem tempa partnerce podczas miłosnych uniesień i narastające poczucie winy hamują ich normalne funkcjonowanie. Nieudane pożycie seksualne staje się czasami przyczyną niepowodzenia związku.

Odczuwanie zakłopotania i zdezorientowanie mężczyzn przy pierwszych przypadkach impotencji powoduje także, że nie chcą oni zwrócić się do lekarza specjalisty. Wstyd powstrzymuje ich przed przyznaniem się do problemów z erekcją, zazwyczaj zaczynają problem bagatelizować oraz lekceważyć. Statystycznie dopiero po 2 latach od zaobserwowania ED co 4 mężczyzna zgłasza się po poradę lekarską, co 3 mężczyzna zaczyna samodzielnie sięgać po środki na potencję, przy czym połowa mężczyzn nie zgłasza się w ogóle do lekarza i nie reaguje w żaden sposób na odczuwane objawy.

4. Leczenie zaburzeń erekcji

Skuteczne leczenie impotencji rozpoczyna się od rozpoznania przyczyn zaburzeń. Jeżeli ma się do czynienia z zaburzeniem erekcji na tle psychicznym, stosuje się psychoterapię, metody treningowe z partnerką, techniki relaksacyjne, hipnozę, farmakoterapię, np. leki przeciwlękowe i iniekcje w ciała jamiste członka.

W przypadku dysfunkcji erekcyjnej na tle organicznym zaleca się przyjmowanie odpowiednich leków doustnie (najbardziej znany środek to viagra), pompę próżniową, fizykoterapię, iniekcje w ciała jamiste członka, zabiegi operacyjne, a także protezowanie członka. W ramach profilaktyki można zasugerować panom m.in.: zdrowy styl życia, kontrolę masy ciała, unikanie nikotyny i nadużywania alkoholu, aktywność seksualną w celu ciągłej stymulacji penisa, ćwiczenia mięśni Kegla, szczere rozmowy z partnerką na temat związku, a przede wszystkim wyzbycie się wstydu przed konsultacją z lekarzem na temat swoich problemów seksualnych.

Zaburzenie erekcji nie jest chorobą zagrażającą życiu, ale może stać się niekiedy zwiastunem innych poważnych chorób: miażdżycy, cukrzycy czy nadciśnienia tętniczego. Przedłużające się i nieleczone problemy ze wzwodem mogą prowadzić do silnych stanów depresyjnych.

spis treści
rozwiń
Następny artykuł: Krótka erekcja

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!