Zoxon – wskazania, przeciwwskazania, stosowanie i skutki uboczne

Zoxon zaliczany jest do leków alfa-adrenolitycznych. Substancją czynną preparatu jest doksazosyna w postaci mezylanu doksazosyny. Doksazosynę stosuje się w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego. Podaje się ją także w objawowej terapii zaburzeń mikcji spowodowanych łagodnym rozrostem gruczołu krokowego.

Pozostałe składniki wchodzące w skład leku to przede wszystkim laktoza bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, sodu laurylosiarczan oraz krzemionka koloidalna bezwodna.

Zoxon w postaci tabletek dostępny jest w następujących opakowaniach:

• Zoxon 4 (tabletki 4 mg),
• Zoxon 2 (tabletki 2 mg),
• Zoxon 1 (tabletki 1 mg).

Zoxon – zamienniki

Inne preparaty zawierające doksazosynę, które dostępne są na polskim rynku to przede wszystkim: Doxazosin Aurovitas, Adadox, Doxar, Dozox, Doxanorm, Kamiren, Apo-Doxan, Doxonex.

Wskazaniem do przyjęcia leku jest:

• samoistne nadciśnienie tętnicze – lek rozszerza naczynia krwionośne i zmniejsza opór obwodowy, skutkiem czego jest obniżenie ciśnienia tętniczego,
• objawy łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) – lek zmniejsza dolegliwości związane z utrudnieniem odpływu moczu.

Zgodnie z treścią ulotki Zoxon nie powinien być stosowany, gdy u pacjenta występuje:

• uczulenie na doksazosynę, nadwrażliwość na pochodne chinazoliny lub jakikolwiek składnik leku,
• niedociśnienie ortostatyczne,
• niedociśnienie tętnicze,
• łagodny rozrost gruczołu krokowego ze współistniejącym przekrwieniem górnych dróg moczowych, przewlekłymi infekcjami dróg moczowych, kamicą pęcherza moczowego,
• w monoterapii u pacjentów z przepełnieniem pęcherza, bezmoczem z postępującą niewydolnością nerek lub bez niej.

Podawanie doksazosyny nie jest zalecane także u pacjentów ze stwierdzoną niewydolnością wątroby. Szczególną ostrożność należy zachować także w przypadku chorych przyjmujących jednocześnie inhibitory PDE-5, ponieważ może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze.

Pacjentki w ciąży przed przyjęciem leku powinny zasięgnąć lekarskiej opinii. Zoxon może być stosowany u ciężarnych tylko wtedy, gdy lekarz zdecyduje, że korzyści dla matki przeważają nad ryzykiem dla płodu. Z uwagi na to, że doksazosyna przenika do mleka ludzkiego w niewielkich ilościach, leku nie należy stosować także u kobiet karmiących piersią, chyba że lekarz zadecyduje inaczej.

Leku Zoxon nie zaleca się też podawać dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Produkt przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletkę Zoxon należy połknąć w całości, popijając wodą. Lek przyjmuje się o tej samej porze dnia. Lek Zoxon należy zawsze stosować w dawkach zgodnych z zaleceniami lekarza.

Najczęściej początkowa dawka w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego wynosi 1 mg raz na dobę. Następnie po upływie 1-2 tygodni lekarz może zwiększyć dobową dawkę doksazosyny w zależności od skuteczności (początkowo do 2 mg, potem do 4 mg, aż do 8 mg). W leczeniu podtrzymującym średnia dawka to 2-4 mg doksazosyny raz na dobę. Maksymalna dobowa dawka to 16 mg.

W przypadku leczenia objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego leczenie rozpoczyna się zwykle od dawki 1 mg raz na dobę. Jeśli jest to konieczne po upływie 1-2 tygodni lekarz może zwiększyć dobową dawkę doksazosyny do 2 mg, a następnie do 4 mg. Maksymalna zalecana dawka to 8 mg doksazosyny raz na dobę.

Obok pożądanego efektu terapeutycznego, następstwem przyjmowania leku Zoxon może być także pojawienie się różnego rodzaju skutków ubocznych. Najczęstsze działania niepożądane to:

• zakażenia dróg oddechowych oraz zakażenia dróg moczowych,
• nadmierna senność, znużenie, męczliwość,
• bóle oraz zawroty głowy,
• zaburzenia akomodacji oka,
• ból w klatce piersiowej, kołatanie i szybkie bicie serca,
• niedociśnienie tętnicze,
• niedociśnienie ortostatyczne,
• obrzęki,
• zapalenie oskrzeli, kaszel,
• duszność,
• zapalenie błony śluzowej nosa,
• suchość w jamie ustnej,
• zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bóle brzucha, niestrawność, nudności,
• bóle pleców oraz mięśni,
• świąd,
• zapalenie pęcherza moczowego,
• nietrzymanie moczu, częstomocz,
• osłabienie.

Więcej informacji na temat działań niepożądanych zawarte jest w dołączonej do każdego opakowania (zarówno Zoxon 1, Zoxon 2, jak i Zoxon 4) ulotce informacyjnej.