EMG

EMG (badanie elektromiograficzne) opiera się na rejestracji czynności elektrycznej mięśni. Czynność ta jest wynikiem zdolności wybiórczego przenikania jonów sodu i potasu przez błonę komórki mięśniowej w trakcie jej pobudzenia przez impuls nerwowy. Prowadzi to do nierównomiernego rozmieszczenia jonów sodu i potasu między wnętrzem komórki, a powierzchnią jej błony (odpowiedniej różnicy potencjałów) i w efekcie - jej depolaryzacji, co jest podstawą powstania skurczu komórki mięśniowej. Dzięki badaniu EMG zjawiska te mogą zostać przedstawione w sposób graficzny, co umożliwia wykrycie wielu chorób dotyczących zarówno nerwów, jak i mięśni.

Wskazania do badania EMG

Elektromiografia jest podstawowym badaniem w rozpoznawaniu chorób mięśni i nerwów obwodowych. Badanie pozwala ustalić lokalizację i charakter zmian patologicznych w mięśniach oraz rozpoznanie chorób nerwów. Umożliwia ono przede wszystkim:

• zróżnicowanie, czy dany niedowład jest spowodowany uszkodzeniem nerwu czy mięśnia;
• wykrycie niewielkich uszkodzeń mięśni i nerwów, które jeszcze nie dają objawów;
• określenie wielkości uszkodzonego obszaru;
  Badanie elektromiograficzne - zdjęcia

  Badanie elektromiograficzne może być przeprowadzane przy pomocy elektrod... »

• śledzenie dynamiki procesu chorobowego.

Warto je również wykonać w celu oceny funkcji mięśni po urazach, przy istnieniu zespołów uciskowych, jak np. dyskopatia, stanów zapalnych korzeni nerwowych oraz w celu zaplanowania rehabilitacji u chorych po udarach mózgu. Klasyczne badanie EMG wzbogaca znacznie elektroneurografia, czyli badanie szybkości przewodnictwa w nerwach obwodowych.

Przebieg badania EMG

W zależności od potrzeby badanie elektromiograficzne wykonuje się przy pomocy elektrod naskórnych lub elektrod igłowych wprowadzanych do mięśnia. Rejestrację przeprowadza się w stanie spoczynku mięśni oraz podczas różnie stopniowanego wysiłku. W warunkach prawidłowych w stanie spoczynku mięsień nie wykazuje żadnej aktywności (tzw. cisza bioelektryczna), podczas minimalnego ruchu powstaje tzw. zapis prosty złożony z pojedynczych potencjałów, a w trakcie maksymalnego wysiłku mięśnia liczne pojedyncze potencjały nakładają się na siebie i mamy tzw. zapis interferencyjny. Analizuje się także kształt, amplitudę i czas trwania pojedynczych potencjałów.

Nieprawidłowy zapis obserwujemy, gdy dochodzi do uszkodzenia nerwu zaopatrującego daną grupę mięśni albo gdy uszkodzeniu ulega sam mięsień. Jeśli doszło do uszkodzenia nerwu, obserwuje się tzw. zapis neurogenny (potencjały pojawiają się w spoczynku, a przy maksymalnym wysiłku mamy zapis prosty, ponadto amplituda i czas trwania potencjałów są wydłużone). Natomiast jeśli uszkodzony jest mięsień, mamy tzw. zapis miogenny (nie ma czynności spoczynkowej, przy małym wysiłku pojawia się zapis interferencyjny, a potencjały są niskie i krótkie).

Badanie choroby nerwów jest wykonywane na zlecenie lekarza. Nie ma konieczności wykonywania wcześniej innych badań. Przed badaniem należy umyć kończynę. Bezwzględnie nie należy smarować jej maściami i kremami. Wysterylizowaną igłę wbija się prostopadle do mięśnia, po czym wykonuje się wkłucie w odległości 1 - 2 cm od pierwszego. Badanie jest wykonywane przy minimalnym skurczu mięśni, po czym prowadzone jest przy maksymalnym skurczu mięśni, jaki pacjent może wykonać. Badanie trwa około 40 minut. EMG nie może być wykonywane u kobiet w ciąży.