Eozynofile

Eozynofile to krwinki kwasochłonne będące jednym ze składników szpiku kostnego. Pełnią ważną rolę w organizmie, przyczyniają się do zwalczania pasożytów, odgrywają też rolę w przebiegu reakcji alergicznych. Bezwzględna liczba eozynofili jest stwierdzana na podstawie badania krwi. Eozynofile są aktywowane w przypadku wystąpienia niektórych chorób alergicznych oraz infekcji. Poziom eozynofili może zmieniać się pod wpływem stosowania niektórych leków.

Cel badania eozynofili i przebieg badania eozynifili

Lekarz może zlecić badanie liczby eozynofili, jeżeli wyniki innego badania krwi nie spełniają norm.
 Badanie to może pomóc zdiagnozować:


• ostrą hipereozynofilię;
• reakcje alergiczne;
• wczesne stadia choroby Cushinga;
• zakażenia pasożytnicze.

Specjalne przygotowanie do zabiegu nie jest konieczne. Jednak badanie krwi powinno być wykonywane na czczo. Pobierana jest próbka krwi z żyły łokciowej, opuszki palca lub z pięty u noworodków, po uprzednim zdezynfekowaniu miejsca wkłucia igły. Badana próbka trafia do pojemnika z antykoagulantem i wykonywane jest w niej oznaczanie eozynofilów. Polega to na wybarwianiu normalnie prawie przezroczystych krwinek barwnikiem chemicznym eozyną, otrzymując ceglasto-czerwoną barwę (metoda Giemsy).

Normy poziomu eozynofili

Norma dla eozynofili wynosi: 0,02 - 0,67 x 109/l
tj. 35 - 350 w 1mm³. Należy pamiętać, że wyniki mogą się nieznacznie różnić pomiędzy poszczególnymi laboratoriami. Eozynofile stanowią 2 - 5% wszystkich białych krwinek w rozmazie krwi obwodowej. Bezwzględną liczbę eozynofili można obliczyć mnożąc wskaźnik WBC i procentową zawartość tych białych krwinek oraz dzieląc uzyskana wartość przez 100.

Wysoka liczba eozynofili, tj. eozynofilia, występuje, gdy poziom granulocytów kwasochłonnych będzie większy niż 5%. Ze względu na ilość krwinek eozynofilię możemy podzielić na:

• łagodną, gdy liczba eozynofilów wynosi 600-1500/1 mm³;
• umiarkowaną - 1500-5000/1 mm³;
• ciężką >5000/1 mm³;

Jest to zwykle związane z chorobami alergicznymi i zakażeniami pasożytniczymi. Może być spowodowana:

• astmą;
• chorobami autoimmunologicznymi; 
• wysoką gorączką;
• katarem siennym;
• białaczką.


Podwyższony poziom eozynofili związany jest także współistnieniem takich chorób, jak kolagenozy, np. reumatoidalne zapalenie stawów, ziarnica złośliwa (choroba Hodgkina),  choroba Addisona, złuszczające zapalenie skóry, eozynofilowe zapalenie przełyku.

Niektóre leki mogą spowodować zwiększenie liczby eozynofili. Należą do nich:


• niektóre leki przeczyszczające; 
• niektóre antybiotyki;
• Interferon;
• leki uspokajające.

W latach 80. w Hiszpanii doszło do śmiertelnego zatrucia suplementami zanieczyszczonymi L-tryptofanem, które wywołały zespół eozynofilia-mialgia, charakteryzujący się silnym bólem mięśni i dużym poziomem eozynofili we krwi.

Niski poziom eozynofili jest to, tzw. eozynopenia. Pojawia się, gdy poziom tych krwinek spadnie poniżej 50/μl. Może to być spowodowane zatruciem alkoholowym bądź alergiami, a także stosowaniem glikokortykosteroidów lub nadczynnością kory nadnerczy. Wpływ ma także niedokrwistość aplastyczna, toczeń trzewny rozsiany, stres związany z zabiegiem chirurgicznym, urazem, wysiłkiem.