Łysienie androgenowe

Łysienie androgenowe to najczęstsza przyczyna utraty włosów u człowieka - zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet. Ten typ łysienia jest znany również jako łysienie typu męskiego. U panów, objawem łysienia androgenowego jest stopniowa utrata włosów, zaczynająca się od skroni. Na czubku głowy włosy stają się cieńsze, a z czasem może pozostać jedynie pas włosów po bokach i z tyłu głowy. Rzadko dochodzi do całkowitego wyłysienia. Natomiast u kobiet włosy stają się cieńsze równomiernie, na całej głowie, a linia włosów nie cofa się. Ten typ łysienia jest określany mianem łysienia typu kobiecego, ale pojawia się także u mężczyzn.

Przyczyny łysienia androgenowego

Na wystąpienie tej dolegliwości wpływ mają zarówno czynniki genetyczne, jak i środowiskowe. Łysienie androgenowe nie jest jednak do końca zbadane i wiele czynników jest jeszcze nieodkrytych. Badania wykazały, że dużą rolę w utracie włosów odgrywają hormony zwane androgenami. Są one istotne w rozwoju płciowym mężczyzn przed urodzeniem i podczas dojrzewania. Androgeny spełniają także ważne funkcje u kobiet i mężczyzn, na przykład regulują popęd płciowy oraz wzrost włosów. U panów łysienie ma związek także z genetyczną wrażliwością mieszków włosowych na DHT, która powoduje osłabienie włosów i skraca ich długość życia.

Mimo iż czynniki genetyczne wydają się mieć największy wpływ na stan włosów i ich ewentualne wypadanie, nie należy zapominać o znaczeniu trybu życia. Trudne warunki życia i stres przyczyniają się do zwiększenia liczby osób zmagających się z łysieniem, czego przykładem jest Japonia po drugiej wojnie światowej. Badania wykazały, że w okresie powojennym liczba przypadków łysienia androgenowego wyraźnie wzrosła. Według ostatnich doniesień, na większe ryzyko wypadania włosów mogą być także narażone osoby, które w czasie ćwiczeń podnoszą duże ciężary. Ma to związek ze znacznym zwiększeniem poziomu testosteronu.

Rozpoznanie i leczenie łysienia androgenowego

Diagnoza u mężczyzn jest stosunkowo prosta i nie wymaga przeprowadzania dodatkowych badań. Rozpoznanie następuje na podstawie badania klinicznego. Natomiast u kobiet zwykle konieczne jest wykonanie testów. Na początku należy ustalić przyczynę osłabienia i utraty włosów. W większości przypadków do rozpoznania łysienia androgenowego u kobiet dochodzi po otrzymaniu wyników trichoskopii, jednak do uzyskania całkowitej pewności odnośnie do diagnozy niezbędna może się okazać biopsja. Leczenie łysienia androgenowego nie zawsze jest konieczne.

Wiele osób, zwłaszcza mężczyzn, akceptuje zmiany w wyglądzie włosów i nie podejmuje żadnych kroków, by zmienić zaistniałą sytuację. Dla pozostałych osób dotkniętych łysieniem androgenowym dostępne są różne metody leczenia, które pozwalają zatrzymać lub przynajmniej ograniczyć utratę włosów. We wczesnym stadium łysienia możliwy jest wzrost włosów w miejscach, w których nastąpiła ich utrata. Jeżeli jednak doszło do zniszczenia mieszków włosowych, nieinwazyjne sposoby leczenia łysienia nie są skuteczne. Aby zakryć bezwłose miejsca, konieczny może okazać się przeszczep włosów.