Napad lęku
Atak paniki to nie jest zwykły lęk. Osoba doświadczająca ataku paniki nie potrafi zapanować nad własnymi reakcjami organizmu. Zaczyna oddychać coraz szybciej, zaczyna drżeć, staje się blada, oblewają ją zimne poty, drętwieją jej kończyny, czasami traci czucie, boi się, że za chwilę umrze. Co zrobić, gdy czujesz, że robi ci się duszno, nie możesz złapać tchu, a serce wali tak, jakby chciało wyskoczyć? Istnieje kilka sposobów, jak radzić sobie z atakiem paniki. Napad lęku to jedna z najczęstszych zaburzeń emocjonalnych.
Jak wygląda napad lęku?
W momencie ataku chory czuje się tak, jakby jego serce zwiększyło swoją objętość kilkakrotnie. W skroniach zaczyna mu pulsować i męczy go duszność. Objawy przypominają nieco zawał.
Grzyby halucynogenne możliwe skutki spożycia Stosowanie środków psychoaktywnych może wywołać u osoby je przyjmującej... »
Przyczyny i objawy stanów lękowych
Depresja lękowa może się uaktywnić przez zwykłe słowa. Słowa wywołujące atak mogą brzmieć następująco:
- brak tchu,
- duszenie się,
- palpitacja serca,
- umieranie.
Przyczyny stanów lękowych leżą w głowie. Myślenie jest naznaczone katastroficznymi wizjami, negatywnymi skojarzeniami i myśleniem o śmierci. Atak paniki wywoływany jest najczęściej przez lęk przed takim atakiem (tzw. lęk antycypacyjny). Napad lęku nie ma żadnej konkretnej przyczyny, nie jest też poprzedzony jakimś ekstremalnym wydarzeniem. Chory ma zaburzenia emocjonalne, czuje strach przed paniką. Żeby atak lęku się nie powtórzył, zaczyna unikać pewnych miejsc, a to prowadzi do agorafobii. Chory nie lubi przebywać w miejscach zatłoczonych i niepewnych, tzn. na mostach, w windach, w samolotach, w zatłoczonych autobusach.
Leczenie stanów lękowych
Napady paniki są wywołane przez zaburzoną równowagę chemiczną w mózgu. Zwłaszcza tych obszarów, które odpowiadają za stany lękowe. Atak paniki czy lęku można leczyć. Konieczna będzie jednak pomoc psychologiczna. Przyczyny stanów lękowych wiążą się z zaburzeniami w mózgowym systemie „walki i ucieczki”. Żeby pomóc choremu, łączy się potrzebną psychoterapię i leczenie farmakologiczne. Zazwyczaj stosuje się leki uspokajające, benzodiazepiny i leki antydepresyjne z grupy SSRI.
Depresja lękowa pod wpływem leków może całkowicie zaniknąć. Jednak same leki nie wystarczą. Po ich odstawieniu choroba powraca. Dlatego konieczna jest pomoc psychologiczna i psychoterapia. Najczęściej stosuje się podejście behawiorystyczne, bazujące na oduczaniu patologicznych nawyków i reakcji. Behawioryzm korzysta z mechanizmu desensytyzacji – konfrontacji ze stresującym bodźcem (sytuacją) i stopniowym odwrażliwianiu pacjenta.
Artykuły Nerwica i lęki
Już wkrótce leczenie zaburzeń lękowych może wyglądać zupełnie inaczej. Zamiast tradycyjnej psychoterapii chorym mogą pomóc... gry komputerowe.
Nerwica i lęki bardzo ściśle wiążą się z koncepcją psychodynamiczną, ale są pojęciami zbyt pojemnymi znaczeniowo, dlatego nowe klasyfikacje diagnostyczne ICD-10 i DSM-IV zastępują pojęcie nerwicy ...
Zespół Da Costy to pierwotna nazwa nerwicy serca. Główne objawy choroby, to: duszność, kołatanie serca i silny ból w klatce piersiowej. Leczenie opiera się na farmakoterapii i psychoterapii.
Patologiczny lęk przed ciemnością to nyktofobia. Chorzy na nyktofobię bezustannie palą światło, boją się być sami nocą w mieszkaniu i niejednokrotnie mają problemy z zasypianiem.
Astrafobia lub brontofobia to nieproporcjonalny do zagrożenia lęk przed burzą, który może upośledzać normalne funkcjonowanie człowieka. Czasami patologiczny strach wymaga psychoterapii.
Zoofobia to nieuzasadniony lęk przed zwierzętami. Do najbardziej znanych typów zoofobii należy strach przed kotami (ailurofobia), psami (kynofobia), owadami (insektofobia) i wężami (ofidiofobia).
Klaustrofobia to nieuzasadniony lęk przed zamkniętymi i ciasnymi pomieszczeniami. W walce z klaustrofobią stosuje się głównie metody psychoterapeutyczne oraz leki antydepresyjne.
Strach przed pająkami to inaczej arachnofobia. Irracjonalny lęk wymaga czasami leczenia. Stosuje się wówczas różne metody terapii fobii, np. systematyczną desensytyzację lub terapię implozywną.
Lęk wysokości może bardzo utrudnić życie. Ludzie unikają miejsc, które grożą potencjalnym upadkiem. Akrofobia w skrajnych przypadkach wymaga psychoterapii.
Lęk przed lataniem wydaje się jednym z pierwotnych lęków. Człowiek po prostu przystosowany jest, by stąpać po ziemi, a nie fruwać w przestworzach. Jak sobie radzić z awiofobią?
Lęk separacyjny pojawia się w wieku niemowlęcym i jest przejawem buntu dziecka przed rozstaniem z matką. Dziecko może histeryzować, wykazywać kłopoty ze snem albo tracić apetyt.
Do leków przeciwlękowych zalicza się m.in. barbiturany i benzodiazepiny, które działają uspokajająco i odprężająco na OUN. Stosuje się je w leczeniu zaburzeń lękowych, np. nerwicy natręctw.
Psychalgię określa się inaczej jako uporczywe bóle psychogenne. Dolegliwości nie da się uzasadnić organiczną dysfunkcją medyczną, gdyż źródła objawów tkwią w psychice i problemach emocjonalnych.
Zespół Briqueta to inaczej zaburzenia somatyzacyjne. Pacjenci skarżą się na różne dolegliwości bólowe i mają za sobą skomplikowaną historię kontaktów z lekarzami specjalistycznej opieki zdrowotnej.
Osoby podatne na niepokój w przyszłości mogą doświadczyć napadu paniki. Ostatnio dowiedziono, że w walce z atakiem strachu mogą okazać się pomocne regularne ćwiczenia fizyczne o dużym natężeniu.
Strach i lęk traktuje się jako synonimy reakcji emocjonalnych w sytuacji przeżywania stresu. Uczucia lęku i strachu nie są jednak sobie tożsame. Irracjonalny lęk świadczy często o nerwicy.
Zaburzenia adaptacyjne uznaje się za zaburzenia nerwicowe, które objawiają się w postaci lęku, depresji, smutku i stałego napięcia. Problemy emocjonalne powstają wskutek stresujących zmian życiowych.
Ostra reakcja na stres to rodzaj przejściowego zaburzenia nerwicowego, które pojawia się wskutek ciężkiej sytuacji życiowej lub traumy. Szok psychiczny trwa zwykle od kilku godzin do kilku dni.
Neurastenia to zaburzenie z grupy nerwic. Inaczej neurastenię określa się jako nerwicę neurasteniczną albo osobowość neurasteniczną. Główne objawy choroby, to: wzrost pobudliwości i uczucie zmęczenia.
Agorafobia to lęk przed otwartą przestrzenią. Najczęściej na ten rodzaj fobii cierpią młode kobiety. Chorzy boją się tłumu, otwartych przestrzeni, miejsc publicznych i samotnego podróżowania.
Nerwica natręctw , czyli zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, charakteryzuje się występowaniem natrętnych myśli – obsesji (stąd nazwa nerwica natręctw myślowych) i czynności (kompulsji), którym ...
Każdy z nas czegoś się boi. Jedni mają lęk wysokości , inni boją się pająków (arachnofobia), a jeszcze inni – małych pomieszczeń (klaustrofobia). Lęk definiowany jest jako negatywny stan ...
Strach i lęk – często używamy tych słów zamiennie, nie zwracając uwagi na to, że choć ich znaczenie jest zbliżone, to jednak nie takie samo. Strach czujemy przed dużym, warczącym na nas psem czy ...
Skany mózgu pokazały różnice w reakcji mózgu osób cierpiących na dysmorfofobię (ang. Body Dysmorphic Disorder, BDD), gdy zostały im pokazane zdjęcia ich samych. Dysmorfofobia jest zaburzeniem ...
Zdjęcia
Video
Konsultanci działu Psychologia
psycholog społeczny, autorka wielu publikacji dotyczących rozwoju osobistego
