Neuropatia cukrzycowa

Neuropatia cukrzycowa to najczęstsze i stwarzające najwięcej problemów powikłanie cukrzycy. Jest ono powiązane z największą umieralnością i obciążeniami finansowymi dla leczenia cukrzycy. Podczas neuropatii następuje uszkodzenie obwodowych nerwów czuciowych – to dzięki nim można czuć, gdy ktoś nas dotknie czy gdy nadepniemy na coś ostrego; poczujemy ból, gdy dotkniemy czegoś gorącego; wiemy, gdzie mamy rękę, nogę. Choroba ta powoduje silny ból i pogarsza jakość życia chorych. Powoduje tzw. zespół stopy cukrzycowej, który prowadzi do zgorzeli i utraty kończyny. Choroba ta może przebiegać skrycie i długi czas pozostać nierozpoznana lub ujawnić się niecharakterystycznymi objawami.

Typy, przyczyny i objawy neuropatii cukrzycowej

Dzieli się ją na:

• neuropatię utajoną – jest rozpoznawana na podstawie nieprawidłowości wykrywanych badaniami elektrodiagnostycznymi i ilościowymi badaniami czucia;
• uogólnioną neuropatię objawową z cechami symetrycznego zajęcia nerwów czuciowych i ruchowych unerwiających części kończyn oraz układu autonomicznego;
  Depresja - zdjęcia

  Mężczyzna w depresji (Vincenta van Gogha)... »

• zespoły ogniskowe.

Przyczynami powstania neuropatii cukrzycowej są:

• hiperglikemia – podwyższone stężenie glukozy we krwi prowadzi do zmian w budowie włókna nerwowego, które staje się podziurawione i nie przewodzi prawidłowo impulsów nerwowych;
• palenie papierosów;
• nadużywanie alkoholu;
• hiperlipidemia – zbyt wysoki poziom cholesterolu we krwi;
• predyspozycja genetyczna.

Neuropatia początkowo może nie dawać żadnych objawów (postać utajona choroby). Przy dobrej kontroli glikemii można opóźnić jej rozwój. Do objawów choroby m.in. należą:

• zaburzenia czucia;
• drętwienie, mrowienie, pieczenie i palenie;
• ból – o różnym charakterze i natężeniu, głównie w okolicach stóp, zwykle w godzinach nocnych;
• zmniejszenie siły mięśniowej, zanik mięśni;
• upośledzenie czynności autonomicznych – może objawiać się zmniejszoną potliwością, suchą i chłodną skórą, zimnymi stopami, ranami, które trudno się goją, pojawiają się owrzodzenia, jest zmniejszona tolerancja wysiłku fizycznego, pojawiają się obrzęki, obniżenie popędu płciowego, zaburzenia erekcji.

Zapobieganie i leczenie neuropatii cukrzycowej

Chorobę rozpoznaje się po przeprowadzeniu dokładnego wywiadu lekarskiego, badaniu neurologicznym i specjalistycznych badaniach dodatkowych, które określają przewodnictwo włókien nerwowych. Aby zapobiec wystąpieniu neuropatii cukrzycowej, należy właściwie leczyć stany przedcukrzycowe i utrzymywać właściwy poziom glikemii. Ważnym elementem profilaktyki jest stosowanie odpowiedniej diety cukrzycowej, zakaz palenia papierosów i picia alkoholu, niestosowanie leków niekorzystnie wpływających na układ nerwowy, unikanie stresów. Często stosuje się leczenie immunologiczne dożylnymi preparatami ludzkich immunoglobulin. Najczęściej stosuje się to u chorych z obwodową neuropatią cukrzycową związaną z autoimmunizacją przeciwko komórkom nerwowym. Leczenie to jest dobrze tolerowane i uważane za bezpieczne. Natomiast w leczeniu bólu wykorzystuje się środki przeciwdepresyjne, przeciwdrgawkowe, kwas liponowy, ponieważ środki przeciwbólowe są niewystarczające w tym przypadku.