Porażenie piorunem

Porażenie piorunem, na szczęście, występuje stosunkowo rzadko, jednak warto wiedzieć, jak zachować się w takiej sytuacji. Pioruny są niezwykle niebezpieczne dla człowieka. Śmiertelność wynosi aż 40% wśród osób porażonych piorunem. Głównym skutkiem są poparzenia termiczne skóry różnego stopnia. Najbardziej niebezpieczne jest uszkodzenie układu nerwowego. Może wystąpić także zatrzymanie akcji serca.

Na czym polega porażenie piorunem?


Gwałtowne burze często zdarzają się latem, co związane jest z wysokimi temperaturami. Towarzyszą im wyładowania elektryczne o bardzo dużym natężeniu, powszechnie nazywane piorunami. Porażenie piorunem polega na bardzo szybkim przepływie prądu o bardzo wysokiej energii po ciele do ziemi. Pojawia się wtedy fala uderzeniowa, tworzona przez wybuchowe rozprężenie się powietrza atmosferycznego. Efektem porażenia mogą być:

• uszkodzony układ nerwowy,
• obrzęk mózgu,
• zatrzymana akcja serca i zaburzony jego rytm,
• poparzenia termiczne,
• urazy.

Objawy porażenia piorunem

Porażenie piorunem może powodować różne objawy:

• apatię,
• pobudzenie,
• utratę przytomności,
• drgawki,
• ogłuchnięcie,
• zaburzenie widzenia,
• zatrzymanie oddechu,
• zaburzenia rytmu serca,
• zatrzymanie krążenia,
• zmiany na skórze,
• oparzenia,
• tępe uszkodzenia kończyn, kręgosłupa, narządów wewnętrznych.

Pierwsza pomoc przy porażeniu piorunem

Pamiętaj, że osoba porażona piorunem nie może być dotykana. Ułóż ją w pozycji bocznej lub na wznak, oparzeniowe rany przykryj jałowym opatrunkiem, a złamania unieruchom. Niezwłocznie należy wezwać pogotowie ratunkowe. Przy porażeniu piorunem niezbędna jest co najmniej jednodniowa hospitalizacja.
Porażenie piorunem powoduje zwykle powstanie ran oparzeniowych. Oparzenia termiczne dzielimy na:

• poparzenia I stopnia – obejmują tylko naskórek, pojawiają się pęcherze i zaczerwienienie skóry, występuje także ból i swędzenie. Goją się w ciągu 10-14 dni i nie pozostawiają blizn;
• poparzenia II stopnia – obejmują naskórek i część skóry właściwej, powstają pęcherze z płynem surowiczym, goją się w ciągu 25-30 dni, nie pozostawiając blizn, jeżeli objęło tylko część skóry właściwej. W przypadku, gdy poparzeniu uległa cała grubość skóry właściwej, po zagojeniu pozostają blizny;
• poparzenia III stopnia – obejmują całą skórę, objawiają się twardą, skórzastą powierzchnią, są bezbolesne. Martwica obejmuje skórę właściwą, wraz z naczyniami i nerwami. Goi się długo, pozostawiając blizny. Zazwyczaj skóra wymaga przeszczepu.

Jeśli poparzenia II stopnia przekraczają 10% ciała, to niezbędna jest hospitalizacja. Podobnie jak w przypadku poparzeń III stopnia oraz oparzeń oczu, rąk, uszu, twarzy, stóp i krocza.

Jak uniknąć porażenia piorunem?

W czasie burzy należy unikać drzew, anten, masztów oraz linii telefonicznych i energetycznych, gdyż tam najczęściej uderza piorun. Nie wolno także trzymać metalowych przedmiotów w dłoni: parasoli czy lasek. Ryzykowne jest także przebywanie w trakcie burzy na jeziorach i rzekach, gdyż woda przewodzi prąd. Osoby zaskoczone na wodzie powinny dopłynąć do brzegu i schronić się pod namiotem, na przystanku autobusowym lub w pobliskich zabudowaniach. W czasie burzy trzeba poruszać się wolno i małymi krokami, gdyż mogą wystąpić różnice potencjałów elektrycznych między nogami.