Resekcja płata skroniowego

Weryfikacja merytoryczna:

Lek. Tomasz Makos - lekarz, autor wielu publikacji dla lekarzy i pacjentów z zakresu gastroenterologii i onkologii klinicznej.

Największa część mózgu, kresomózgowie, składa się z czterech części zwanych płatami. Wyróżniamy płat czołowy, ciemieniowy, potyliczny i skroniowy. Każdy z nich kontroluje określony rodzaj aktywności ludzkiej. Płat skroniowy, który znajduje się po obu stronach głowy tuż nad uszami, odgrywa ważną rolę w procesie słyszenia, mówienia i zapamiętywania. Padaczka skroniowa, której ognisko znajduje się w płacie skroniowym, jest najczęstszym rodzajem padaczki u młodzieży i dorosłych.

Czym jest padaczka i dlaczego tak trudno się ją leczy?

W jakim celu wykonuje się resekcję płata skroniowego?

Resekcja płata skroniowego wykonywana jest w celu kontrolowania napadów padaczkowych. W czasie resekcji usuwany jest fragment tkanki, który odpowiada za napady. Najczęściej usuwa się fragmenty z przedniej i środkowej części płata. Operacja zalecana jest osobom, u których padaczka jest nasilona i/lub nie można kontrolować napadów za pomocą leków, a także, gdy środki farmakologiczne powodują liczne skutki uboczne i wpływają na jakość życia pacjenta. Poza tym musi istnieć możliwość usunięcia tkanek bez powodowania jakiegokolwiek urazu tych obszarów mózgu, które odpowiadają za podstawowe funkcje życiowe człowieka. Osoby z poważnymi problemami medycznymi, np. chorujące na raka, nie są kwalifikowane do operacji.

Przed zabiegiem

Pacjenci przed zabiegiem poddawani są szczegółowej ocenie. Monitorowane są ich napady padaczkowe, wykonuje się elektroencefalografię (EEG), rezonans magnetyczny (MRI) i tomografię emisyjną (PET). Testy te pomagają wskazać ognisko padaczki płacie skroniowym i ustalić, czy operacja jest możliwa.

Przebieg resekcji płata skroniowego

Po uśpieniu pacjenta chirurg wykonuje nacięcie skóry głowy, usuwa fragment kości i odsuwa oponę twardą. Przez otwór wprowadza specjalne narzędzia do usuwania tkanki. Podczas operacji wykorzystywany jest czasem mikroskop chirurgiczny, by lekarz dokładnie widział operowany fragment mózgu. W niektórych przypadkach pacjent jest budzony podczas operacji, podawane są mu jednak środki przeciwbólowe i uspokajające. Robi się tak, by pacjent mógł pomóc lekarzowi ustalić obszary mózgu odpowiedzialne za funkcje życiowe. Lekarz używa specjalnych sond, by stymulować mózg pacjenta. W tym czasie pacjent proszony jest o liczenie, identyfikowanie obrazków itp.

Po zabiegu

Po zabiegu pacjent pozostaje 2-4 dni w szpitalu. Większość pacjentów wraca do pracy lub szkoły w ciągu 6-8 tygodni. Blizna po nacięciu zarasta włosami. Pacjenci często muszą przyjmować leki przeciwpadaczkowe przez długi czas, dwóch lub więcej lat. Resekcja płata skroniowego eliminuje lub ogranicza napady u 70-90% pacjentów.

Skutki uboczne resekcji płata skroniowego

Skutki uboczne operacji: drętwienie skóry głowy, nudności, ból głowy, zmęczenie, depresja, trudności w mówieniu, zapamiętywaniu. Ryzyko związane z operacją obejmuje infekcje, krwawienie, reakcję alergiczną na narkozę, brak poprawy, zmiany osobowości pacjenta, ból.