Zaburzenia wzrostu u dzieci

Pokolenie dzisiejszych trzydziestolatków na pewno pamięta piosenkę z dzieciństwa: „a ja rosnę i rosnę, latem, zimą, na wiosnę”, która w wesołym stylu traktowała o tym, jak ważnym etapem rozwoju jest regularne wzrastanie. Prawidłowy bilans zdrowia każdego dziecka opiera się bowiem na dwóch istotnych parametrach: wzrostu i wagi. Tymczasem jak się okazuje, rodzice często skupiają swoją uwagę na przyroście masy ciała u dziecka, jako na czynniku charakteryzującym prawidłowy rozwój ich dziecka. Niesłusznie, gdyż wzrost jest równie ważnym parametrem, na podstawie którego można ocenić ogólny rozwój i czy ów rozwój przebiega prawidłowo.

Jakie są przyczyny zaburzeń wzrostu?

Przyczyn powolnego wzrastania lub ewidentnych zaburzeń wzrostu, należy upatrywać w czynnikach dziedzicznych, środowiskowych oraz fizjologicznych. To zrozumiałe, że dziecko niskich rodziców, prawdopodobnie również będzie niskie. Jednak na to jak przebiega proces wzrastania może mieć wpływ także życie płodowe, niewłaściwe odżywianie najpierw matki będącej w ciąży, potem niewłaściwe odżywianie dziecka, występujące anomalie zdrowotne, choroby przewlekłe, metaboliczne, etc.

Brak odpowiednio zbilansowanej diety może wpływać niekorzystnie na cały organizm dziecka. Pozbawienie go właściwych składników odżywczych, witamin i minerałów sprzyja rozwinięciu się wielu schorzeń. Te z kolei są odbierane przez organizm jako stan alarmowy i uruchamiane są mechanizmy obronne. Stres negatywny wpływa na pogorszenie samopoczucia, sprzyja stanom depresyjnym i poczuciu odrzucenia. Jeśli jest przewlekły może mieć związek z zahamowaniami w rozwoju oraz wpływać na pogorszenie zdrowia. Delikatny mechanizm wzrostu może zostać zakłócony również przez pogorszenie komfortu snu i odpoczynku. Na występowanie zaburzeń wzrostu mają wpływ choroby, w których niejako objawem jest właśnie zahamowanie wzrostu. To kluczowy objaw w wielu zespołach genetycznych, takich jak na przykład zespół Turnera. Również choroby wątroby, nerek, zaburzenia wchłaniania, mukowiscydoza, astma oskrzelowa czy różne postaci alergii skórnych mogą wykazywać się powolnym wzrastaniem.

Jak sprawdzić, czy moje dziecko rośnie prawidłowo?

Aby móc prawidłowo rozpoznać zaburzenia wzrastania, należy uważnie obserwować tempo przyrostu wagi i wzrostu dziecka już od pierwszych dni życia. Systematyczna, najlepiej co trzy miesiące, obserwacja z użyciem siatek centylowych pozwala ocenić, czy rozwój jest prawidłowy lub czy nie wystąpiły zaburzenia wzrastania. Istotnym wskaźnikiem oceny, który pomaga zaobserwować pojawiające się nieprawidłowości, jest stosunek masy ciała dziecka do jego wzrostu. Dlatego nanosimy wyniki naszego dziecka na wzór siatek centylowych i tym samym oceniamy jego parametry, porównując je z parametrami w normie rówieśniczej. Wynik poniżej trzeciego centyla jest wynikiem niepokojącym i sugerującym konsultację ze specjalistą celem oceny występujących zaburzeń.

Zaburzenia wzrostu to nie tylko zbyt wolne wzrastanie, ale także zbyt szybki wzrost w krótkim czasie i w porównaniu z normami rówieśniczymi. Normą jest, kiedy dziecko w ciągu roku rośnie od 5-7 cm. Wszelkie odchylenia poniżej lub powyżej powinny zaniepokoić troskliwych rodziców.

mgr Anna Czupryniak

Artykuły Zaburzenia rozwoju

Opóźnienia rozwojowe u dzieci to dość częste zjawisko. Jeśli rodzice w porę zauważą, że ich maluch rozwija się wolniej, i skorzystają z pomocy lekarza, dziecko ma szanse dogonić rówieśników.

Jak rozpoznać opóźnienia w rozwoju kilkuletniego dziecka?

Zaburzenia rozwoju dziecka mogą przybierać różny charakter. Mogą mieć postać deficytów rozwojowych w zakresie poszczególnych analizatorów, np. wzroku czy słuchu. Mogą wiązać się z dysfunkcjami ...

<p>
	Autyzm objawia się w ciągu pierwszych lat życia dziecka. Zadaniem rodziców i opiekunów jest obserwowanie przedszkolaka. Niezmiernie ważne jest, aby nie bagatelizować problemu i reagować na wszystkie niepokojące objawy.</p>
<p>
	Zaburzenia autyzmu to nieprawidłowości w funkcjonowaniu mózgu dziecka, które objawiają się tym, że dziecko wykazuje zainteresowania przedmiotami, a nie ludźmi, nie potrafi komunikować swoich potrzeb, mało mówi i nie jest zdolne do funkcjonowania w rodzinie czy w środowisku rówieśniczym.</p>
<p>
	Dziecko autystyczne ma tendencje do odwrócenia się od świata rzeczywistego, życia we własnym, zamkniętym świecie, w którym nie ma miejsca na zainteresowanie drugim człowiekiem. Taka osoba w przedszkolu budzi podejrzenie opiekunów. Podczas gdy inni bawią się razem, dziecko z zaburzeniem rozwoju unika wspólnych gier i rozmów.</p>
<p>
	Charakterystyczne zachowania dziecka autystycznego to m.in.: kręcenie się w kółko, wymachiwanie rękami i bieganie na palcach. Jedynie wczesna interwencja lekarza może pomóc takiemu dziecku osiągnąć prawidłowy rozwój. Niewątpliwie, ważna jest nieustanna obserwacja takiej osoby i w miarę możliwości szybkie reagowanie na niepokojące objawy autyzmu.</p>

Wpływ zaburzeń ruchowego rozwoju dziecka na całokształt jego funkcjonowania jest bardzo istotny. Dzieci wykazujące zaburzenia w rozwoju ruchowym charakteryzuje m.in. opóźniony rozwój motoryczny.

Leczenie operacyjne stopy szpotawej jest ostatecznością u dzieci, u których wada jest głęboka i nie zostały poczynione zadowalające postępy w leczeniu zachowawczym, na etapie masaży i opatrunków.

Zaniedbane w dzieciństwie stopy mogą w późniejszym okresie życia sprawiać wiele problemów, dlatego zapobieganie płaskostopiu powinno być brane pod uwagę już u najmłodszych dzieci.

Krzywica dzisiaj występuje rzadko dzięki temu, że dzieci w pierwszym roku życia dostają witaminę D3 w kroplach lub w mleku modyfikowanym. Mimo to nadal istnieje ryzyko wystąpienia krzywicy.

Rozwój dziecka przebiega wieloetapowo, dlatego niekiedy na wczesnym etapie rozwoju mowy mogą wystąpić zakłócenia wynikające z anomalii rozwojowych lub będące elementem rozwoju.

Ogólnie wiadomo, że dzieci z ADHD często mają problemy z nauką. Ostatnie badania naukowe udowodniły, że nadpobudliwość psychoruchowa może prowadzić także do wystąpienia trudności w pisaniu.

Dzieci z adhd mogą mieć problemy z pisaniem!

Wielu rodziców zadaje sobie pytanie: jak wychować dziecko z ADHD? Wychowanie dziecka z nadpobudliwością psychoruchową to wyzwanie, ale proces ten można ułatwić poprzez wprowadzenie zasad.

Nadpobudliwość psychoruchowa u dzieci objawia się zwykle trudnościami z koncentracją, impulsywnością, brakiem organizacji oraz tendencją do zapominania o różnych sprawach.

Autyzm wczesnodziecięcy pojawia się u dzieci w wieku do dwóch i pół lat. Maluch może wykazywać tendencję do samotnictwa, nie reagować na dźwięk głosu mamy i jej obecność w pokoju.

Autyzm to rodzaj upośledzenia rozwojowego, które objawia się w ciągu pierwszych lat życia. Dziecko z autyzmem rozwija się inaczej niż jego rówieśnicy. Autyzm wczesnodziecięcy został zdiagnozowany przez Leo Kannera – zauważył grupę dzieci, u których występowały nietypowe objawy odróżniające je od osób z schizofrenią. Zaburzenie to częściej występowało u chłopców niż u dziewczynek.<br />
<br />
U podłoża autyzmu leżą czynniki biologiczne, jak i psychologiczne. Dodatkowo, niedotlenienie w okresie płodowym i noworodkowym skutkuje mikrouszkodzeniami mózgu, prowadząc do upośledzenia rozwojowego. Niektórzy uważają, że autyzm jest związany z zaburzeniem dojrzewania społecznego i stresem, który może powodować wycofanie się z kontaktów społecznych. Większość dzieci potrzebuje czasu, aby rozwinąć swoje zdolności intelektualne. Nie wszystkie czynności życiowe są upośledzone, część z nich rozwija się prawidłowo. Niektóre dzieci osiągają wyniki ponadprzeciętne w szkole, są lepiej rozwinięte intelektualnie. Jest grupa osób z autyzmem, które mają niski poziom inteligencji i cechują się opóźnieniem w nauce. Poza trudnościami w szkole mają problemy z komunikacją i głęboki brak kontaktu uczuciowego z ludźmi.

Autyzm u niemowląt jest trudny do zdiagnozowania. Przed trzecim rokiem życia dziecka  nie jest łatwo stwierdzić na 100%, czy maluszek cierpi na autyzm. Jednak już w okresie niemowlęcym pierwsze ...

Autyzm dziecięcy jest leczony w specjalnych ośrodkach państwowych i prywatnych. Niestety, dostępność lekarzy i form pomocy w niektórych miejscowościach w Polsce jest utrudniona. Jest coraz więcej dzieci z zaburzeniami autyzmu. Nie każdy rodzic może pozwolić sobie na terapię w placówce prywatnej, ponieważ jest kosztowna i czasochłonna. Warto zgłosić się do organizacji pozarządowych, które zajmują się leczeniem autyzmu. Więcej informacji na ten temat można uzyskać w Centrach Pomocy Rodzinie.<br />
<br />
Terapia powinna być zaplanowana przez specjalistę we współpracy z rodzicami. Oczywiście, nie jest potrzebny specjalista do prowadzenia terapii z dzieckiem. Terapia autyzmu wczesnodziecięcego polega na wymuszaniu kontaktu z dzieckiem. Opiera się na założeniu, że autyzm wynika z braku poczucia bezpieczeństwa i kontaktu z matką. Jednak nie wszystkim dzieciom autystycznym można zaoferować terapię. Niestety, długi czas trwania zaburzenia i stosunkowo późne zauważenie choroby rokują innymi zaburzeniami fizycznymi i psychicznymi. Bardzo ważne jest wsparcie matki i rodziny. Na szczęście, autyzm przestaje być zaliczany do zaburzeń nieuleczalnych.<br />
&nbsp;

Pytania do eksperta

Jak pomóc dziecku, które nie jest akceptowane przez rówieśników?

Witam! Jestem mamą 12-latka. Mój syn ma problem z akceptacją ze strony rówieśników - chłopców. Jest chłopcem inteligentnym, osiągającym bardzo dobre wyniki w nauce. Chodzi do klasy 5 o profilu sportowym - w sporcie także osiąga sukcesy. Zawsze był i jest dzieckiem łatwo nawiązującym kontakty. W swojej klasie jest na uboczu, szykanowany, przezywany i wyśmiewany przez kolegów wśród których ...
Odpowiada: mgr Kamila Krocz

Mój starszy brat mnie bije

Odpowiada: mgr Magdalena Brudzyńska
Odpowiadamy średnio od 4 do 24 godzin

Konsultanci działu Dziecko

Mgr Monika Łapczyńska

położna, fizjoterapeuta, instruktorka szkoły rodzenia, masażystka I stopnia,

Mgr Monika Łapczyńska
Mgr Anna Czupryniak

doświadczony psycholog i terapeuta, doradca rodzinny i autorka wielu poradników

Mgr Anna Czupryniak
Wszyscy konsultanci »