Zakrzepowe zapalenie żył

Zakrzepowe zapalenie żył jest to choroba, w przebiegu której następuje utrudniony przepływ krwi. Przyczyną zakrzepowego zapalenia żył jest powstający w żyłach skrzep, który najczęściej tworzy się w obrębie kończyn dolnych. Zakrzep powstający w głęboko położonych naczyniach krwionośnych całkowicie lub częściowo zatyka je, hamując prawidłowy przepływ krwi. Zakrzepowe zapalenie żył może występować w każdym wieku, lecz najczęściej dotyczy osób po 60. roku życia. Niebezpiecznym powikłaniem zakrzepowego zapalenia żył jest zator tętnicy płucnej.

Przyczyny zakrzepowego zapalenia żył

Zakrzepica żył głębokich powodowana jest zwolnionym przepływem krwi w naczyniach żylnych. Dochodzi wówczas do aktywacji krzepnięcia krwi i powstania zakrzepu w miejscu, w którym normalnie nie powinien on się pojawić. Stan taki pojawia się w wyniku długiego leżenia w łóżku, na przykład po zabiegu operacyjnym, po złamaniu kości udowej lub miednicy, w trakcie wyczerpującej choroby, takiej jak zawał serca czy udar mózgu, a także podczas długiego przebywania w pozycji siedzącej. Zakrzepica żył głębokich ma często poważne następstwa, istotne jest więc pilne rozpoznanie i leczenie tego schorzenia. Często jest ona podłożem do powstania żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Istnieją także sprzyjające temu czynniki. Należą do nich: wiek powyżej 60 roku życia, otyłość, palenie tytoniu, przyjmowanie żeńskich hormonów płciowych - estrogenów, rozległe urazy, zabiegi operacyjne, długotrwałe leżenie w łóżku, długie siedzenie, ciąża, choroba nowotworowa oraz zawał serca i antykoncepcja.

Objawy zakrzepowego zapalenia żył

Trzeba wiedzieć, że nie zawsze występują wszystkie objawy przy tej chorobie. Często obecne są tylko niektóre z nich, a niekiedy choroba może początkowo przebiegać całkowicie bezobjawowo, co znacznie utrudnia jej rozpoznanie i zwiększa niebezpieczeństwo wystąpienia poważnych powikłań. Do najczęstszych objawów zakrzepowego zapalenia żył należą ból i obrzęk części ciał. Najczęściej dotyczą kostek, łydek lub ud, co jest wynikiem umiejscawiania się zakrzepów w żyłach kończyny dolnej. W tych przypadkach obrzęk obejmuje całą kończynę poniżej miejsca zatkania żyły i dochodzi aż do palców stopy. Objawia się to zaczerwienieniem i zwiększoną czułością obszarów chorobowych, nasileniem bólu przy chodzeniu lub poruszaniu kończyną, bólem przy zginaniu, gorączką i niekiedy przyśpieszoną akcją serca.

Zapobieganie i leczenie zakrzepowego zapalenia żył

Głównym celem jest jak najszybsze pozbycie się objawów choroby i przywrócenie prawidłowego przepływu krwi w żyle oraz zabezpieczenie chorego przed zatorem tętnicy płucnej. Zator tętnicy płucnej może powstać w wyniku oderwania się skrzepliny w naczyniach kończyn dolnych i przemieszczenia się jej z krwiobiegiem. Leczenie farmakologiczne polega na podawaniu leków przeciwzakrzepowych, które hamują nieprawidłowe krzepnięcie krwi. Podaje się także leki trombolityczne, które mają za zadanie rozpuścić zakrzep w żyle. Podaje się też leki o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i antybiotyki w celu zapobiegania zakażeniu. Leczenie operacyjne nie znajduje zastosowania w terapii zakrzepowego zapalenia żył głębokich. Tylko w przypadkach długotrwałej lub nawracającej zakrzepicy z powtarzającymi się zatorami tętnicy płucnej zakłada się operacyjnie specjalny filtr, który ma za zadanie wychwytywanie oderwanych części zakrzepu płynących z żył kończyn dolnych. Aby zapobiec schorzeniu, należy: unikać długiego leżenia w łóżku bez ruchu, wykonywać ćwiczenia poprawiające krążenie, podczas długich podróży wykonywać ćwiczenia kończyn, zaprzestać palenia.
Przypisy
Szczeklik A. (red.), Choroby wewnętrzne, Medycyna Praktyczna, Kraków 2011, ISBN 978-83-7430-289-0
Janion M. Kardiologia, Wydawnictwo Stachurski, Kielce 2005, ISBN 83-88592-35-1
Krzemińska Pakula M. (red.), Kardiologia kliniczna, D.W. Publishing Co., Szczecin 2010, ISBN 1-57107-108-3
Mandecki T. Kardiologia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-2912-0

Artykuły Zakrzepowe zapalenie żył

Cewnikowanie żył, nazywane kaniulacją, przeprowadzane jest w różnym celu. Służy do podawania leków, stosowania płynoterapii oraz pobierania próbek krwi . Niekiedy cewnikujemy żyły w celu ...

Na zdjęciu widoczny wenflon założony w okolicy przegubu łokciowego.

Ucho środkowe stanowi część narządu słuchu i znajduje się między uchem zewnętrznym a uchem wewnętrznym. Składa się z jamy bębenkowej oddzielonej od przewodu słuchowego zewnętrznego błoną ...

Zapalenie ucha środkowego w początkowej fazie jest infekcją wirusową. 

Zatoki przynosowe to jamy powietrzne łączące się z jamą nosa przez naturalne otwory w jej bocznej ścianie. Zatoki odgrywają rolę w zapewnieniu ochrony cieplnej i mechanicznej oczodołów i mózgu ...

Strzałka wskazuje obecność ropy lub obrzęk.

Prądy Kotza zostały odkryte przez Rosjanina, Kotza, dlatego stymulacje wg Kotza nazywane są rosyjskimi. Elektrostymulacja służy do odbudowy napięcia mięśniowego powstałego na skutek urazu lub ...

W zależności od rodzaju schorzenia polegającego na nietrzymaniu moczu i jego stopnia zaawansowania stosuje się różne metody leczenia tego schorzenia. Zazwyczaj w pierwszej kolejności wykorzystuje się leczenie zachowawcze (wysiłkowe nietrzymanie moczu) i farmakologiczne (nietrzymanie z parć naglących). Zatem użycie wybranej z nich zależy od tego, z jakim schorzeniem mamy do czynienia,<br />
<br />
Pierwsza z wymienionych metod ma na celu wzmocnienie mięśni dna miednicy oraz poprawę kinetyki. Dobre efekty można osiągnąć za pomocą ćwiczeń Kegla, które znacznie wzmacniają tę grupę mięśni. Z innych metod stosuje się również biofeedback, wkładki dopochwowe czy stymulację magnetyczną. Popularna jest także elektrostymulacja. Wszystkie one wspomagają mięśnie dna miednicy. Zazwyczaj bywa tak, że do pozbycia się tej wstydliwej dolegliwości wystarcza jedna z metod. Pełni ona rolę wspomagającą w leczeniu farmakologicznym czy chirurgicznym.<br />
<br />
Więcej na temat elektrostymulacji i jej roli w terapii zachowawczej nietrzymania moczu opowie szczegółowo profesor Włodzimierz Baranowski, ginekolog.

Diadynamik to prądy modulowane małej częstotliwości (50 Hz i 100 Hz), powstałe przez nałożenie na prąd stały prądu sinusoidalnego. Prąd diadynamik ma zastosowanie w zabiegach rehabilitacyjnych . ...

Żylaki to częsta choroba w dzisiejszych czasach. Wiele kobiet - zarówno młodych, jak i starszych - cierpi z ich powodu. Najczęściej żylaki dokuczają osobom, których praca wymaga długiego ...

Profilaktyka żylaków obejmuje przede wszystkim zmianę stylu życia. Należy ustosunkować się do następujących zasad:<br />
<br />
<ol>
	<li>
		Podczas siedzenie warto unikać zakładania nogi na nogę, ponieważ powstaje ucisk, który zwiększa ciśnienie krwi i może prowadzić do powstania obrzęku.</li>
	<li>
		Należy zmieniać pozycje siedzenia i stania i dbać o prawidłową masę ciała.</li>
	<li>
		Warto co najmniej 10 minut dziennie dać nogom odpocząć w pozycji leżącej z kończynami uniesionymi powyżej poziomu serca.</li>
	<li>
		Zdrowe odżywianie to podstawa, należy ograniczyć podaży soli, która powoduje obrzęki.</li>
	<li>
		Regularne ćwiczenia są doskonałym sposobem na poprawienie krążenia krwi.</li>
	<li>
		Chłodzenie nóg letnią wodą poprawia krążenie krwi.</li>
	<li>
		Unikanie wysokich temperatur i sauny.</li>
</ol>
<br />
Dziedziczenie niewydolnych zastawek sprzyja powstaniu żylaków,&nbsp; więc osoby objęte grupą ryzyka powinny zastosować się do szeroko pojętej profilaktyki. Kiedy pojawią się pierwsze objawy żylaków, należy udać się do lekarza.

Przeciwciała antykardiolipinowe, znane także jako przeciwciała antyfosfolipidowe lub przeciwciała przeciw kardiolipinie, bada się w celu stwierdzenia zespołu antyfosfolipidowego, który jest ...

Guzkowe zapalenie tętnic to choroba, która charakteryzuje się wieloogniskowymi, odcinkowymi zmianami zapalnymi i martwicą tętnic mięśniowych średniego kalibru. Skutkiem zapalenia tętnic jest ...

Galwanizacja to zabieg leczniczy wykorzystujący przepływ prądu stałego, przy użyciu dwóch elektrod. Zabieg może trwać od 5 do 20 minut, zależnie od miejsca, gdzie się go stosuje. Cała terapia ...

Dur wysypkowy, określany również tyfusem plamistym, to groźna choroba zakaźna, która może być przyczyną ciężkich epidemii, a nawet śmierci wielu ludzi. Tyfus plamisty przenoszony jest przez wszy i ...

Źródłem choroby może być brudna woda, niedokładnie nieumyte owoce, a także nieczystości zawierające w sobie pałeczki Salmonelli.

Fosfataza kwaśna (ACP) jest jednym z enzymów produkowanych przez ludzki organizm. Podobnie jak wszystkie enzymy, składa się ona z wyspecjalizowanego białka, które katalizuje pewne reakcje ...

Ciągotka albo inaczej priapizm to długotrwały wzwód prącia, który nie jest powiązany z pożądaniem seksualnym i nie ustępuje po wytrysku. Wzwód ten dotyczy tylko ciał jamistych prącia, natomiast ...

Owrzodzenia podudzi są najczęściej objawem zaawansowanej (najczęściej nieleczonej) przewlekłej niewydolności żylnej, jednakże mogą także mieć podłoże tętnicze (przewlekłe niedokrwienie kończyn ...

Żylaki odbytu określa się również terminami: hemoroidy, krwawnice i guzki krwawnicze. Występują u każdego człowieka jako anatomiczne struktury naczyniowe położone w kanale odbytu. Bywają jednak ...

Sposób leczenia żylaków odbytu zależy od stopnia zaawansowania choroby. Hemoroidy różnicuje się w zależności od tego czy wyszły poza kanał odbytu albo zlokalizowane są wewnątrz. Niebezpieczne hemoroidy wypadają na stałe i wymagają operowania. Natom iast w przypadku zmian, które nie wychodzą poza kanał odbytu, można zastosować następujące, bezbolesne metody: założenie podwiązek elastycznych, krioterapia oraz fotokoagulacja żylaków odbytu za pomocą promieniowania podczerwonego. Te metody nie wymagają znieczulenia, w przeciwieństwie do metod chirurgicznych – stosowanych w bardzo zaawansowanej chorobie hemoroidalnej. Zabieg powinien być wykonywany w szpitalu.<br />
<br />
W leczeniu hemoroidów powinno się wdrażać dietę ograniczającą pokarmy zapierające (jak np. tłuszcze zwierzęce, czekoladę), herbatę i ostre przyprawy. Należy dbać o regularne wypróżnianie. Leczeniu powinna towarzyszyć zmiana trybu życia.&nbsp;

Liposukcję kawitacyjną często nazywa się liposukcją bez skalpela. Aby usunąć zbędne komórki tkanki tłuszczowej, stosuje się bezinwazyjne fale ultradźwiękowe, kierowane na konkretne części ciała.

Zator tętnicy płucnej to powikłanie, które stwarza często poważne zagrożenie dla życia. Zawał płuca jest następstwem zablokowania światła rozgałęzień tętnicy płucnej. Przyczyny zatoru tętnicy ...

U góry: płuco cżłowieka pod mikroskopem.Widać napowietrzone pęcherzyki płucne. U dołu: płuco w stanie zapalnym.

Zapalenie mięśnia sercowego (ang. myocarditis, ZMS) to proces zapalny, o różnej etiologii, obejmujący mięsień serca, który może doprowadzić do zniszczenia części mięśnia i, w efekcie, do ...

Początkowe bóle w obrębie klatki piersiowej mogą zakończyć się nagłym zgonem.

Przeszczep trzustki jest obecnie jedynym sposobem leczenia chorych z pierwszym typem cukrzycy , u których nie można osiągnąć prawidłowej normoglikemii, a pomimo stosowanej insulinoterapii, ...

Wśród transplantacji organów jedną z wyższych pozycji, jeśli chodzi o częstotliwość przeprowadzania tego zabiegu jest przeszczep trzustki. Do rzadziej wykonywanych operacji zalicza się te wykonywane na płucach czy jelitach. Dużo częściej przeprowadza się zaś transplantacje wątroby, nerek czy serca.<br />
<br />
Przeczep całej trzustki jest zabiegiem dość ryzykowanym, bo skutkiem ubocznym takiej operacji mogą być takie powikłania jak: nieszczelność zespoleń, zakażenia, zakrzepy,&nbsp; nowotwory, a także ropnie wewnątrzbrzuszne. Do tego szacuje się, że przeżywalność chorych wynosi 82% w roku od operacji, zaś a po 5 latach 50%, co raczej nie napawa optymizmem. Dużo mniej inwazyjnym zabiegiem jest więc przeszczepianie wysp Langerhansa, który dzięki przywróceniu fizjologicznego wydzielania endogennej insuliny pozwala na uzyskanie u chorego normoglikemii (prawidłowego stężenia glukozy we krwi). Nierzadko należy go jednak przeprowadzić kilkakrotnie ze względu na możliwe upośledzenie ich funkcji.<br />
<br />
Więcej o powikłaniach mogących występować przy przeszczepieniu wysp trzustkowych opowiada dr Michał Wszoła, chirurg.

Limfografia kończyn dolnych to obrazowa metoda badania układu limfatycznego z użyciem promieni rentgenowskich. Do naczynia limfatycznego lub węzła chłonnego podaje się środek cieniujący ...

Pijawki lekarskie są pasożytami żywiącymi się krwią kręgowców. Mogą jednorazowo wessać 10-15 ml krwi. Ślina pijawek zawiera hirudynę – substancję, która zapobiega krzepnięciu krwi, a także ...

Pijawki lekarskie

Pytania do eksperta

Jak leczyć zakrzepicę żyły głównej nogi?

Mam stwierdzoną zakrzepicę żyły głównej lewej nogi, która jest następstwem 6-tygodniowego noszenia gipsu po zabiegu szycia ścięgna Achillesa, podobno pobierałem za małe dawki zastrzyku przeciwzakrzepowego. Brałem, z zalecenia chirurga, 2x dziennie 40ml przez sześć tygodni, a następne dwa tygodnie nie miałem przepisanych tych zastrzyków. Po zdjęciu krótkiego gipsu przepisano ponownie zastrzyki ...
Odpowiada: lek. Karol Kaziród-Wolski

Guzek na lewej stopie

Odpowiada: lek. med. Tomasz Stawski
Odpowiadamy średnio od 4 do 24 godzin

Konsultanci działu Zdrowie

Mgr Marta Bednarska

farmaceutka, uczestniczka wielu konferencji poświęconych farmakologii.

Mgr Marta Bednarska
Lek. Tomasz Makos

lekarz, autor wielu publikacji dla lekarzy i pacjentów z zakresu

Lek. Tomasz Makos
Lek. Monika Szlachta

lekarz w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Mińsku

Lek. Monika Szlachta
Wszyscy konsultanci »