Brakuje dawców serca. Naukowcy pracują nad alternatywami

– Mamy dwie drogi, żeby zwiększyć pulę narządów: mechaniczne wspomaganie krążenia albo ksenotransplantacje, czyli przeszczepianie serc od zmodyfikowanej genetycznie świni. Jedno i drugie jest w zaawansowanej fazie rozwoju – mówił dla PAP prof. Mariusz Kuśmierczyk. Ksenoprzeszczepy serca są na razie rozwiązaniem eksperymentalnym. Zabiegi u ludzi wykonywane są dopiero od kilku lat, a dotychczasowe doświadczenia – m.in. w USA – pokazały, że przeżycie po przeszczepieniu serca świni było krótkie.

Znacznie bliżej codziennej praktyki są pompy mechaniczne. Prof. Kuśmierczyk od dekady wszczepia urządzenia wspomagające pracę lewej komory LVAD HeartMate 3, u pacjentów ze skrajną niewydolnością serca. Przez lata były one stosowane głównie jako sposób na przeczekanie do transplantacji – pomagały pacjentom doczekać dawcy. Od 2024 r. pompy częściej stosuje się także u chorych, którzy nie mogą mieć przeszczepu, np. z powodu choroby nowotworowej lub z uwagi na wiek (często powyżej 70 lat). U części pacjentów urządzenie pozwala żyć kilka lat, poprawiając sprawność i komfort funkcjonowania bardziej niż leczenie farmakologiczne. Co ważne, przeżywalność w pierwszych dwóch latach po wszczepieniu pompy zaczyna zbliżać się do wyników uzyskiwanych po transplantacji.

Największą barierą pozostaje zasilanie. Trwają więc badania nad ładowaniem przezskórnym. – To nie jest tak, jak w stymulatorze serca, w którym baterie mogą działać nawet 11 lat. W przypadku pompy potrzebna jest duża energia. Gdyby udało się ładować baterię w pompie przezskórnie, to będzie rewolucja – komentował ekspert. Równolegle rozwijane są całkowicie wszczepialne sztuczne serca, takie jak BiVACOR czy Carmat (to drugie wszczepiono w Polsce w 2024 r.).

Źródło: PAP