Extraspasmina – skład, dawkowanie, przeciwwskazania i skutki uboczne

Extraspasmina to ziołowy środek uspokajający dostępny w postaci twardych kapsułek. Stosuje się ją w przypadku pojawienia się łagodnych stanów napięcia nerwowego. Traktuje się również jako środek wspomagający w okresowych trudnościach z zasypianiem. Extraspasmina dostępna jest bez recepty w niemal w każdej aptece. Kosztuje kilkanaście złotych.

Extraspasmina nie tylko ma doraźny, pozytywny wpływ na układ nerwowy, dzięki czemu pozwala się wytonować i uspokoić, ale także, stosowana długotrwale, może przyczynić się do zwiększenia odporności na stres. Skuteczność leku Extraspasmina opiera się wyłącznie na długim okresie stosowania i doświadczeniu.

Substancje czynne leku Extraspasmina to: wyciąg wodno-alkoholowy z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis), wyciąg suchy z liścia melisy (Melissa officinalis) oraz witamina B6 (Pyridoxini hydrochloridum) i magnez (Magnesii oxidum ponderosum).

Jedna kapsułka produktu leczniczego Extraspasmina zawiera:

• wyciąg wodno-alkoholowy z korzenia kozłka: 250 mg,
• wyciąg suchy z liścia melisy: 50 mg,
• magnezu tlenek ciężki: 80 mg,
• witamina B6: 5 mg,
• rozpuszczalnik ekstrakcyjny: etanol 70% (V/V),
• rozpuszczalnik ekstrakcyjny: woda.

Substancje pomocnicze to: krzemu dwutlenek koloidalny, glukoza, skrobia żelowana kukurydziana, kwas stearynowy. Skład osłonki kapsułki żelatynowej: tytanu dwutlenek (E171), żelaza tlenek czerwony (E172), żelaza tlenek żółty (E172), indygotyna (E132), azorubina (E122), żelatyna wołowa (E441).

Extraspasminę należy stosować dokładnie tak, jak zalecił lekarz bądź wskazuje ulotka dołączona do opakowania. Gdy pojawią się wątpliwości, warto skontaktować się z farmaceutą.

Typowo, w łagodnych stanach napięcia nerwowego, zażywa się 1 lub 2 kapsułki, od 1 do 3 razy na dobę. Maksymalnie może to być 6 kapsułek na dobę. W przypadku problemów z zasypianiem zaleca się 2 kapsułki dziennie przed snem (30-60 minut).

Przeciwwskazaniem do stosowania Extrasmasminy jest nadwrażliwość na składniki preparatu, a także ciężka niewydolność nerek, hipermagnezemia (zbyt duże, powyżej prawidłowego zakresu stężenie magnezu we krwi), blok serca, myasthenia gravis (przewlekła choroba cechująca się szybkim zmęczeniem i osłabieniem mięśni szkieletowych).

Leku nie należy również stosować u dzieci do 12. roku życia oraz kobiet w ciąży i karmiących piersią. Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może w niej być bądź planuje mieć dziecko, a także w sytuacji, gdy karmi dziecko naturalnie, przed sięgnięciem po Extraspasminę powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Należy również zachować środki ostrożności, ponieważ lek zawiera glukozę i azorubinę. Z tego względu może wywołać działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne. Należy mieć na uwadze, że Extraspasmina może osłabiać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek należy przechowywać w szczelnie zamkniętym opakowaniu, w temperaturze nie wyższej niż 25°C, w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Warto pamiętać, że Extraspasmina może wchodzić w interakcje z różnymi farmaceutykami, na przykład z:

• lewodopą,
• solami wapnia i żelaza, fosforanami,
• lekami przeciwzakrzepowymi,
• tetracyklinami,
• fluorochinolonami (należy zachować 3-godzinną przerwę między podaniem produktu a lekiem),
• środkami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (np. barbiturany, benzodiazepiny),
• lekami obniżającymi ciśnienie krwi (np. grupy inhibitorów ACE) i glikozydów nasercowych.

Extraspasmina, choć jest łagodnym lekiem ziołowym, jak każdy preparat może wywołać skutki uboczne . Oznacza to, że podczas stosowania mogą pojawić się nudności, bóle brzucha czy biegunka.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Extraspasmina może wywołać skurcze brzucha, ucisk w klatce piersiowej, zmęczenie, zawroty głowy, a także drżenie rąk i rozszerzenie źrenic.

Objawy mogą pojawić się spożyciu korzenia kozłka w dawce większej niż 20 g, co odpowiada 13 kapsułkom leku.

Jeśli podczas stosowania leku niepożądane objawy utrzymują się, należy skonsultować się z lekarzem lub innym wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia. W przypadku przyjęcia znacznie wyższej dawki od zalecanej trzeba skontaktować się z lekarzem.