Herbata Essiac - właściwości, działanie, przepis

W latach 20. XX wieku pochodząca z Kanady pielęgniarka Rene Caisse spotkała się z kobietą, która twierdziła, że udało się jej wyleczyć raka piersi za pomocą mieszanki ziół, jaką podał jej indiański szaman.

Pielęgniarka za punkt honoru postawiła sobie odkrycie tajemnej receptury, co nie było sprawą prostą. Rene Caisse opracowała miksturę, na którą składały się jedynie cztery zioła (niezwykle istotna była jednak ich proporcja). Za pomocą tego naparu, pielęgniarce udało się wyleczyć swoją ciotkę, która zmagała się z chorobą nowotworową.

I tak zaczęła się historia herbaty Essiac (jej nazwa to anagram, litery nazwiska pielęgniarki zostały ułożone wspak). Rene Caisse zaczęła stosować mieszankę u swoich pacjentów. W Bracebbridge (okolice Toronto) otworzyła klinikę, gdzie do 1937 roku leczyła chorych na nowotwory i cukrzycę.

Wieść o magicznych właściwościach naparu szybko się rozeszła, budząc zainteresowanie koncernów farmaceutycznych. Chcieli oni zdobyć recepturę herbaty, by następnie ją opatentować i rozpocząć masową produkcję (co skomercjalizowałoby produkt i znacząco podwyższyło jego cenę). Rene Caisse nie chciała się na to zgodzić. Długo opierała się obietnicom składanym przez wielkie koncerny i osoby prywatne. Odmawiała przyjęcia dużych pieniędzy, chroniąc w ten sposób opracowaną przez siebie mieszankę.

Ostatecznie kilka lat przed śmiercią Caisse przekazała koncernowi Resperin formułę naparu, za co zażądała symboliczną kwotę 1 dolara. Wymogła również obietnicę, by herbata została poddana szczegółowym badaniom naukowym. I gdyby nie współpracownicy kanadyjskiej pielęgniarki, którzy po jej śmierci ogłosili dokładny przepis na herbatę Essiac, dzisiaj trzeba by było płacić za nią bardzo duże pieniądze.

Essiac to susz roślinny, który pozytywnie wpływa na układ immunologiczny. Stymuluje układ hormonalny, poprawia funkcjonowanie wątroby i trzustki. Składa się z czterech składników. Są to: korzeń łopianu, szczaw polny, kora wiązu czerwonego i korzeń rzewienia w proporcjach:

• 240 ml sproszkowanego korzenia łopianu,
• 450 g  sproszkowanego korzenia wraz z liśćmi szczawiu polnego,
• 100 g sproszkowanej kory wiązu czerwonego,
• ¼ szklanki sproszkowanego korzenia rabarbaru lekarskiego.

Zioła należy dokładnie wymieszać, a następnie ¼ szklanki suszu wsypać do garnka (emaliowanego lub żaroodpornego) i zalać 1,75 l niegazowanej wody mineralnej lub źródlanej.

Tak przygotowaną mieszankę należy gotować pod przykryciem przez 15 minut. Po tym czasie garnek należy ściągnąć z ognia i pozostawić herbatę na całą noc. Rano napar należy raz jeszcze zagotować (przez co najmniej 10 minut), a gdy osad opadnie – przelać do wcześniej przygotowanych słoiczków.

Herbatę Essiac przechowuje się w lodówce. Pić ją należy 3 razy dzienne (1/2 szklanki naparu wymieszana ze ½ szklanki gorącej wody).

Potrzebne do przygotowania mieszanki zioła kupić można w sklepach zielarskich lub z ekologiczną żywnością.

Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Nad mieszanką pochylało się wielu naukowców i specjalistów, m.in. z takich instytucji jak: Amerykańska Agencja Żywności i Leków, Narodowy Instytut Raka, Amerykańskie Towarzystwo Nowotworów. W oficjalnych dokumentach podaje się, że specyfik ani znacząco nie pomaga w leczeniu raka, ani nie szkodzi. I ta ostatnia cecha naparu jest tu znacząca.

Niektórzy lekarze zalecają stosowanie herbaty Essiac w ramach uzupełnienia leczenia podstawowego. Są oni zdania, że napar korzystnie wpływa na układ odpornościowy chorego, zmniejsza nudności, poprawia łaknienie, niweluje problem zaparć i biegunek, ale także zmniejsza odczuwanie bólu i łagodzi procesy zapalne. Zwolennicy mieszanki ziołowej są zdania, że jest ona w stanie zahamować tempo naturalnego postępu poważnych chorób. Dodaje przy tym energii i sił witalnych.