Wady i zalety hormonalnej terapii zastępczej
Hormonalna terapia zastępcza stosowana w okresie menopauzy wywołuje ostatnio liczne dyskusje. Wśród kobiet krąży wiele, często sprzecznych, informacji, co sprawia, że podchodzą one nieufnie do tej formy leczenia i boją się jej ewentualnych konsekwencji. Jak jest naprawdę? Czy hormonalna terapia zastępcza jest bezpieczna?
W tym artykule:
Zalety hormonalnej terapii zastępczej
Hormonalna terapia zastępcza łagodzi nieprzyjemne objawy i dolegliwości występujące w okresie menopauzy: uderzenia gorąca, nocne poty, zaburzenia snu, suchość pochwy, wahania nastroju, spadek libido, suchą skórę i dzięki temu poprawia jakość życia.
Hormonalna terapia zastępcza zapobiega osteoporozie, chorobie bardzo często występującej u kobiet w okresie menopauzy. Należy pamiętać o tym, że złamanie osteoporotyczne mogą być bardzo uciążliwe, a nawet doprowadzić do ograniczenia samodzielności.
Hormonalna terapia zastępcza znacząco zmniejsza ryzyko raka jelita grubego, bardzo często występującego w tym wieku.
To musisz wiedzieć
- Uderzenia gorąca - skąd się biorą i jak sobie z nimi radzić?
- Poznaj wskazania i przeciwwskazania do hormonalnej terapii zastępczej
- Co jeść, aby nie przytyć w czasie menopauzy?
- Sprawdź, czy o menopauzie wiesz już wszystko
Wady hormonalnej terapii zastępczej
Hormonalna terapia zastępcza zwiększa ryzyko chorób układu krążenia: zawału serca (szczególnie w pierwszym roku), udaru itd. Można jednak zapobiegać zwiększeniu ryzyka chorób serca poprzez zidentyfikowanie czynników ryzyka oraz przez systematyczny nadzór lekarza.
Należy również pamiętać o tym, że ryzyko chorób układu krążenia jest uzależnione od typu zastosowanego hormonu i rodzaju kuracji. Jest ono zminimalizowane, jeśli w leczeniu zastosowano naturalny progesteron, podawany przez skórę (plastry). Ryzyko chorób serca jest również mniejsze w wypadku wczesnego zastosowania hormonalnej terapii zastępczej, od początku występowania objawów menopauzy.
Hormonalna terapia zastępcza zwiększa ryzyko raka piersi. Ryzyko to wzrasta wraz z czasem trwania terapii hormonalnej, począwszy od 4 roku leczenia.
Z drugiej jednak strony wydaje się, że wpływ terapii hormonalnej na ryzyko nowotworu piersi jest mniejszy niż ten powodowany przez czynniki genetyczne, wiek, w którym kobieta urodziła pierwsze dziecko oraz liczbę dzieci. A ryzyko to wydaje się w ogóle nie istnieć w przypadku stosowania progesteronu naturalnego.
Tak czy inaczej regularna samokontrola piersi jest obowiązkiem każdej kobiety w okresie menopauzy.
Decyzja o rozpoczęciu hormonalnej terapii zastępczej powinna być uzależniona od konkretnej sytuacji każdej kobiety, ze szczególnym uwzględnieniem czynników ryzyka. Zawsze należy dokładnie przemyśleć wszystkie za i przeciw, a decyzja musi należeć do samej kobiety. Lekarz jest po to, żeby pomóc i dostarczyć niezbędnych informacji, a nie, żeby coś narzucać.
Oficjalne stanowisko środowisk medycznych jest następujące: hormonalna terapia zastępcza jest przeznaczona dla kobiet, u których dolegliwości w okresie menopauzy są szczególnie ostre. Leczenie powinno przewidywać możliwie jak najmniejsze dawki i trwać możliwie jak najkrócej: tyle, ile trwają objawy.
Źródła
- Coope J., Hormonalna terapia zastępcza w praktyce lekarza rodzinnego, Sanmedica, Warszawa 1996, ISBN 83-86516-22-4
- Skałba J., Hormonalna terapia zastępcza, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-2962-7
- Pertyński T., Diagnostyka i terapia wieku menopauzalnego, Urban & Partner, Wrocław 2004, ISBN 83-89581-41-8
- Pertyński T., Diagnostyka i terapia wieku menopauzalnego, Czajkowski K., Jakimiuk A. (red.), Kliniczna endokrynologia ginekologiczna i niepłodność, Medipage, Warszawa 2007, ISBN 83-89769-31-2
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
