Immunoglobuliny igG – charakterystyka, badanie, interpretacja wyników

Immunoglobuliny igG produkowane są poprzez komórki układu immunologicznego. Tworzą się wskutek pobudzenia limfocytów B i mają zdolność wytwarzania przeciwciał.

Głównym zadaniem immunoglobulin igG jest obrona organizmu przed patogenami oraz przed zagrożeniem zewnątrzkomórkowym. Dzięki procesom łączenia i wiązanie możliwe jest zniszczenie zagrożenia.

Przeciwciała IgG dominują jako immunoglobuliny w surowicy. Immunoglobuliny igG stanowią aż 80 proc. wszystkich przeciwciał w organizmie człowieka. Czas półtrwania immunoglobulin IgG wynosi około 23 dni, czyli bardzo długo. Mają zdolność łączenia się z monocytami i makrofagami oraz mogą przenikać przez łożysko. Co więcej, immunoglobuliny igG przekazywane są dziecku z mlekiem matki. Dzięki tym zdolnością w pełni chronią układ immunologiczny i znacznie zwiększają odporność organizmu.

Nauka wyróżnia aż cztery typy immunoglobulin igG:

• IgG1 – stanowi od 40 do 75 proc. igG całkowitego. najlepiej i najsilniej aktywują układ dopełniacza, który tworzy barierę ochronną dla organizmu.
• IgG2 - stanowi od 16 do 48 proc. całkowitego IgG. związują białka paciorkowca i gronkowca złocistego.
• IgG3 - stanowi od 1,7 do 7,5 poc. całkowitego IgG. również aktywuje układ dopełniacza, jednak nie tak samo mocno co IgG1.
• IgG4 stanowi od 0,8 do 11,7% całkowitego IgG. nie oddziałuje na dopełniacz i jest bardziej aktywnych w późnych fazach odpowiedzi immunologicznej.

Najczęściej oznacza się IgG i IgM razem, gdyż wtedy możliwe jest określenie czasu, w którym doszło do zakażenia. Jeżeli IgG będzie wysokie, to oznacza to zakażenie „przetrwałe”.

Wskazania do wykonania testu immunoglobulin igG są następujące:

• leczenie marskości wątroby;
• leczenie nowotworów układu krwiotwórczego;
• diagnostyka konfliktu serologicznego;
• diagnostyka słabej odporności;
• diagnostyka zespołu Guillaina-Barryego;
• diagnostyka zapalenie skórno-mięśniowe.

Materiałem do badania immunoglobuliny IgG jest surowica. Do badania pacjent nie musi się specjalnie przygotowywać, ważne, żeby był na czczo. Rano powinien udać się do punktu poboru krwi, gdzie specjalista pobierze próbkę z żyły łokciowej.

Badanie jest bezbolesne i bardzo szybkie, a na jego wyniki czeka się około 24 godzin.

Norma stężenia immunoglobuliny igG w organizmie powinna wynosić od 8 do 16 mg/ml. Podwyższony poziom immunoglobuliny igG zwykle oznacza późną fazę choroby i może świadczyć o:

• AIDS;
• chorobie autoimmunologicznej;
• marskości wątroby;
• wirusowym zapaleniu wątroby.

• Zapalenie wątroby – rodzaje, objawy i leczenie
• Wirusowe zapalenie wątroby typu B - objawy i powikłania
• Wirusowe zapalenie wątroby typu C - objawy i przyczyny

Zbyt małe stężenia immunoglobuliny igG również nie jest zbyt zdrowe, choć nieco mniej niebezpieczne. Najczęściej wiąże się z:

• występowaniem chorób zakaźnych;
• stosowaniem leków immunosupresyjnych;
• cukrzycą;
• niewydolnością nerek;
• niedożywieniem.

Leczenie uzależnione jest od wyjściowej przyczyny zmian w poziomie immunoglobulin.