Zastosowanie ziół szwedzkich

Pierwotnie stosowano je na różne dolegliwości. Depresję, melancholię, niestrawność, zawroty głowy), gorączkę, wypryski, krosty, uśmierzanie bólu zębów, bólu gardła. Zioła szwedzkie były również stosowane podczas innych chorób. Wymieniona została ich niewielka część. Informacje o tym przekazywano w starych zapisach.

Dostępne są w aptece bez recepty. Szwedzkie zioła mają zróżnicowany skład. Znajdują się w nich m.in. wyciąg alkoholowy z kory cynamonowca, kłącze imbiru, owoce kardamonu, ziele tysiącznika, skórka pomarańczowa gorzka, korzenie goryczki, ziele piołunu, liście mięty pieprzowej, orzechy kola, korzeń lukrecji, korzeń arcydzięgla.

• pobudzają trawienie – odpowiedzialne są za to substancje goryczkowe,
• zwiększają wydzielanie soków trawiennych;
• działają na niestrawność;
• działają rozkurczająco;
• przeciwdziałają wzdęciom;
• lekko przeczyszczają;
• wspomagają apetyt;
• działają jako zioła uspokajające.

Zioła szwedzkie mogą zaszkodzić osobom cierpiących na niedrożność jelit, marskość wątroby, ostrą niewydolność nerek oraz padaczkę. W trakcie przyjmowania ziół nie można prowadzić pojazdów mechanicznych ani wykonywać działań precyzyjnych. Lek jest zrobiony na bazie alkoholu. Może to mieć wpływ na sprawność psychofizyczną.

Szwedzkie zioła są niewskazane dla osób leczących się środkami psychotropowymi. Leku nie powinny przyjmować dzieci. Szwedzkie zioła mogą szkodliwie oddziaływać na płód, na karmione piersią dziecko. Dlatego kobiety w ciąży i kobiety karmiące nie powinny go zażywać.