Losartan - działanie, wskazania, przeciwwskazania, skutki uboczne

Losartan to lek z grupy antagonistów receptora angiotensynowego, który znalazł zastosowanie w terapii samoistnego nadciśnienia tętniczego u dzieci powyżej 6. roku życia i osób dorosłych.

Angiotensyna II jest substancją produkowaną w organizmie, która ulega przyłączeniu do receptorów ścian naczyń krwionośnych. W efekcie dochodzi do zwężenia naczyń i wzrostu ciśnienia tętniczego krwi. Losartan przeciwdziała wiązaniu angiotensyny, rozluźnia naczynia krwionośne i skutkuje obniżeniem ciśnienia.

Substancją czynną leku jest losartan potasowy, pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, skrobia żelowana kukurydziana, magnezu stearynian, otoczka: hydroksypropyloceluloza, hypromeloza oraz tytanu dwutlenek (E171).

Losartan to lek stosowany w terapii samoistnego nadciśnienia tętniczego, schorzeń nerek u pacjentów ze zdiagnozowaną cukrzycą typu II oraz przewlekłej niewydolności serca, gdy terapia inhibitorami konwertazy była nieskuteczna.

Losartan bywa również podawany profilaktycznie u osób z nadciśnieniem i przerostem lewej komory serca, by zmniejszyć ryzyko wystąpienia udaru mózgu.

Losartan nie powinien być stosowany w następujących sytuacjach:

• wiek poniżej 6. roku życia,
• uczulenie na substancję czynną lub jakikolwiek inny składnik leku,
• ciąża,
• ciężkie zaburzenie czynności wątroby,
• stosowanie leków zawierających aliskiren.

Losartan należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarskimi lub informacjami zamieszczonymi na ulotce dołączonej do opakowania. Preparat może być zażywany przez dzieci od 6. roku życia, dobowa dawka początkowa to zwykle 0,7 mg substancji czynnej na 1 kg masy ciała dla osób o wadze 20-50 kg.

U osób dorosłych najczęściej leczenie zaczyna się od dawki 50 mg losartanu raz na dobę przez 3-6 tygodni, do momentu aż nastąpi maksymalne działanie obniżające ciśnienie. Następnie ilość stosowanego preparatu może zostać zwiększona do 100 mg na dobę.

Dorośli z niewydolnością serca zaczynają leczenie od 12,5 mg substancji czynnej, a następnie stopniowo zwiększają dawkę co tydzień, aż do osiągnięcia tej zaleconej przez lekarza.

Losartan może być przyjmowany jednocześnie z innymi środkami obniżającymi ciśnienie, takimi jak diuretyki, antagoniści wapnia lub beta-adrenolityki. Nie wchodzi w interakcje również z insuliną ani innymi lekami wpływającymi na poziom glukozy we krwi. Preparat może być też łączony z lekami moczopędnymi i glikozydami naparstnicy. Losartan stosuje się codziennie o tej samej porze, popijając tabletkę szklanką wody.

Losartan, jak każdy lek, może spowodować wystąpienie skutków ubocznych:

• ból i zawroty głowy,
• niskie ciśnienie tętnicze,
• osłabienie,
• zmęczenie,
• hipoglikemia,
• hiperkaliemia,
• zaburzenia czynności nerek,
• niedokrwistość,
• senność,
• zaburzenia snu,
• kołatanie serca,
• silny ból w klatce piersiowej,
• duszność,
• ból brzucha,
• zaparcia lub biegunki,
• nudności i wymioty,
• pokrzywka,
• świąd skóry,
• miejscowe obrzęki,
• kaszel,
• obrzęk naczynioruchowy,
• zapalenie naczyń krwionośnych,
• parestezje,
• migotanie przedsionków,
• udar mózgu,
• zapalenie wątroby,
• zmniejszenie liczby płytek krwi,
• migrena,
• zaburzenia czynności wątroby,
• ból mięśni i stawów,
• objawy grypopodobne,
• ból pleców,
• zakażenie dróg moczowych,
• nadwrażliwość na światło słoneczne,
• ciemne zabarwienie moczu,
• impotencja,
• zapalenie trzustki,
• hiponatremia,
• depresja,
• ogólne złe samopoczucie,
• szumy uszne,
• zaburzenia smaku,
• ciężka reakcja alergiczna.