Napój dla zdrowia nerek. Wystarczy jeden składnik

Herbata imbirowa to napar przygotowywany najczęściej ze świeżego kłącza imbiru lekarskiego. Wbrew nazwie nie musi zawierać liści herbaty, dlatego naturalnie jest pozbawiona kofeiny. Ma wyrazisty, lekko pikantny smak i działa rozgrzewająco. Można pić ją zarówno po posiłku, jak i między posiłkami.

Najważniejsze związki aktywne obecne w imbirze to gingerole, wśród których szczególnie często wymienia się 6-gingerol. Substancjom tym przypisuje się właściwości przeciwutleniające i przeciwzapalne. Warto jednak zaznaczyć, że większość badań dotyczących zdrowotnego działania imbiru obejmowała suplementy lub skoncentrowane ekstrakty, a nie domowy napar.

Imbir zawiera stosunkowo niewiele sodu, fosforu i potasu. Dzięki temu napar bez cukru może być lepszym wyborem niż słodzone napoje gazowane, energetyki czy gotowe herbaty, które dostarczają znacznych ilości cukrów prostych. Ich nadmiar sprzyja otyłości i cukrzycy typu 2, czyli problemom zwiększającym ryzyko przewlekłej choroby nerek.

Znajdujące się w imbirze związki przeciwutleniające pomagają neutralizować wolne rodniki, a jego potencjalne właściwości przeciwzapalne mogą wspierać ogólną kondycję organizmu. Ma to znaczenie, ponieważ przewlekły stan zapalny uczestniczy w rozwoju wielu chorób, w tym schorzeń metabolicznych i nerkowych.

Nie oznacza to jednak, że herbata imbirowa oczyszcza nerki, leczy ich choroby albo usuwa kamienie. Brakuje wiarygodnych badań klinicznych, które potwierdzałyby takie działanie. Jej korzyść wynika przede wszystkim z tego, że pomaga uzupełnić płyny i może zastąpić napoje zawierające cukier. Nie jest natomiast zamiennikiem wody ani leczenia zaleconego przez lekarza.

Do przyrządzenia jednej filiżanki wystarczy kawałek świeżego imbiru o długości około 2–3 cm. Kłącze należy dokładnie umyć, cienko obrać i pokroić w plasterki lub zetrzeć na tarce. Następnie trzeba zalać je szklanką gorącej wody i pozostawić pod przykryciem na 5–10 minut. Im dłużej napar będzie parzony, tym ostrzejszy uzyska smak.

Do herbaty można dodać sok z cytryny. Jeżeli napój wymaga dosłodzenia, najlepiej użyć niewielkiej ilości miodu, pamiętając, że również jest on źródłem cukrów prostych. Gotowe mieszanki mogą natomiast zawierać cukier, aromaty oraz inne zioła, dlatego przed zakupem warto przeczytać ich skład.

Herbaty imbirowej nie należy pić w nieograniczonych ilościach. U niektórych osób imbir może wywoływać zgagę, ból brzucha, biegunkę, pieczenie w jamie ustnej lub podrażnienie gardła. W takiej sytuacji warto zmniejszyć jego ilość albo zrezygnować z napoju.

Ostrożność powinny zachować osoby regularnie przyjmujące leki. Składniki roślinne mogą wchodzić z nimi w interakcje, dlatego w przypadku stosowania preparatów wpływających na krzepnięcie krwi, leków przeciwcukrzycowych lub obniżających ciśnienie należy wcześniej porozmawiać z lekarzem bądź farmaceutą. Konsultacja jest wskazana również przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, w ciąży i podczas karmienia piersią.

Szczególna zasada dotyczy osób z przewlekłą chorobą nerek, po przeszczepieniu narządu lub poddawanych dializoterapii. Ich zapotrzebowanie na płyny i składniki mineralne ustala się indywidualnie, dlatego nawet ziołowe napary powinny zostać omówione z nefrologiem lub dietetykiem klinicznym. Nie należy także stosować skoncentrowanych ekstraktów i suplementów tylko dlatego, że imbir w kulinarnych ilościach jest zwykle dobrze tolerowany.

Herbata imbirowa może więc urozmaicić codzienne nawodnienie, ale o kondycji nerek decyduje całokształt nawyków. Największe znaczenie mają kontrolowanie ciśnienia i poziomu glukozy, ograniczenie soli, unikanie nadmiaru cukru oraz picie ilości płynów dostosowanej do stanu zdrowia.

Źródło: Rynek Zdrowia, National Center for Complementary and Integrative Health, National Kidney Foundation