Przygotowanie do operacji żylaków

Zwykle po podjęciu decyzji o operacji, chirurg wydaje skierowanie na oddział oraz zaleca wykonanie następujących badań i szczepień:

• wskazane jest szczepienie przeciwko żółtaczce typu B,
• wykonanie rutynowego badania RTG klatki piersiowej,
• podstawowych badań laboratoryjnych niezbędnych do przeprowadzenia operacji: grupa krwi, morfologia, oznaczenie czasów krzepnięcia krwi, oznaczenie stężenia sodu (Na) i potasu (K), czasami badanie ogólne moczu.

Badanie usg (ultrasonografia) żył kończyn dolnych zwykle jest wykonywane w czasie diagnostyki i kwalifikacji do operacji żylaków, jednak w niektórych przypadkach, np. gdy czas od wydania skierowania do planowanej operacji jest dość długi, chirurg prosi o powtórne badania bezpośrednio przed przybyciem na oddział.

W szpitalu, przed operacją z chorym rozmawia zwykle anestezjolog, czyli lekarz, który będzie przeprowadzał znieczulenie. Po przeprowadzeniu rozmowy i zebraniu wywiadu chorobowego proponuje on i ustala z pacjentem rodzaj znieczulenia.

Do wyboru jest znieczulenie ogólne (pacjent na bloku operacyjnym jest w „pełnej narkozie”) lub obecnie najczęściej wybierane, znieczulenie przewodowe (np. zewnątrzoponowe), podczas którego zniesione jest wyłącznie czucie kończyn dolnych z zachowaną świadomością operowanego pacjenta.

Przygotowanie do operacji

W wieczór przed operacją chory powinien się dokładnie wykąpać. W przypadku stresu i problemu z zaśnięciem w nowym miejscu, należy poprosić o tabletkę o działaniu nasennym. Rano przed operacją należy dokładnie i starannie ogolić operowaną nogę i ponownie się wykąpać. Należy unikać spożywania posiłków i picia płynów 8-12h przed operacją.

Czas bezpośrednio przed operacją

Zwykle kilka godzin przed operacją przychodzi do pacjenta chirurg, aby wyrysować przebieg żylaków na nodze. W tym celu zaleca on choremu stanąć, a gdy żylaki wypełnią się krwią zaznacza je flamastrem. Rysunki te ułatwią odnalezienie w czasie operacji wszystkich, nawet tych małych i zapadniętych żyłek, czyli tym samym zwiększą skuteczność operacji. Od momentu wyrysowania żylaków nie wolno moczyć nóg, aby nie zetrzeć śladów flamastra.

Bezpośrednio przed operacją, jeśli jest taka konieczność, pacjent otrzymuje zastrzyk ze środkiem uspokajającym.

Wybór metody znieczulenia

Obecnie operacje żylaków kończyn dolnych są bezbolesne. Do operacyjnego leczenia żylaków stosuje się znieczulenie ogólne lub znieczulenie przewodowe. Obecnie znieczulenie zewnątrzoponowe jest uznawane, jako najbardziej wskazane w przypadku żylaków kończyn dolnych.

Różnice pomiędzy znieczuleniem ogólnym a znieczuleniem przewodowym

Znieczulenie ogólne zwane potocznie „narkozą” polega na dożylnym podaniu leków, które powodują sen, znoszą świadomość i ból oraz działają zwiotczająco na mięśnie. W czasie przeprowadzania znieczulenia, gdy chory traci świadomość, do jego dróg oddechowych wprowadzana jest rurka, przez którą pompowane są do płuc pacjenta, tlen i gazy usypiające. Gdy operacja jest skończona, anestezjolog wyjmuje rurkę i budzi pacjenta. W czasie i po operacji żylaków chory nie odczuwa ból.

Znieczulenie przewodowe polega na wyłączeniu nerwów odpowiedzialnych za przewodzenie bólu, jednakże chory nie traci świadomości, nie jest intubowany. Zwykle po przeprowadzeniu znieczulenia chory otrzymuje leki nasenne i uspokajające, po których zapada w drzemkę. Obecnie najczęstszym typem znieczulenie przewodowego jest znieczulenie zewnątrzoponowe. Umożliwia ono bezbolesne operowanie z zachowaniem świadomości i możliwość poruszania kończyną.

Sukces leczenia żylaków nie zależy wyłącznie od skuteczności samego zabiegu. Nie mniej ważne jest odpowiednie postępowanie pooperacyjne.